Wednesday, August 15, 2018

ഗൌരി ലങ്കേഷ്

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=806761399503156&set=a.489234534589179.1073741825.100005079101060&type=3&theater

മ്യാന്മറിലെ രോഹിങ്ക്യന്‍ മുസ്ലീമുകളെ ലോകത്തിനു വേണ്ട....

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=806993726146590&set=a.526887520823880.1073741826.100005079101060&type=3&theater

എല്ലാ രാജ്യക്കാരുടേയും മുഖം കറുക്കുന്നു.
അവര്‍ ലോകം മുഴുവന്‍ അലഞ്ഞു നടന്ന്‍ മരിക്കാനാണു എല്ലാവരും ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. മതങ്ങള്‍ എല്ലാം വ്യര്‍ത്ഥമാണെന്ന എന്റെ തോന്നല്‍ കൂടുതല്‍ ശക്തമായി. ശ്രീലങ്കന്‍ കലാപകാലം ബുദ്ധിസ്സത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാരുണ്യസങ്കല്പം എന്നില്‍ നിന്ന്‍ ചോര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞു....

ഇപ്പോള്‍ എല്ലാ മതങ്ങളേയും ഞാന്‍ വെറുക്കുകയും എതിര്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രോഹിങ്ക്യന്‍ മുസ്ലീമുകളെ... ആ മനുഷ്യരെ ഏറ്റെടുത്ത് സംരക്ഷിക്കാന്‍ ആവാത്ത അത്രയും ദാരിദ്രമാണൊ നമ്മുടെ ലോകം?

Amma illatha aadyathe Onam

ഇത് എന്‍റെ ലീല ടീച്ചര്‍ ...

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=804344146411548&set=a.526887520823880.1073741826.100005079101060&type=3&theater
                                            


അമ്മീമ്മക്കഥകള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കും മുന്‍പ് ചെന്നൈയില്‍ നിന്ന് ടീച്ചറുടെ തളിപ്പറമ്പിലെ വീട്ടില്‍ പോയി ഞാന്‍ രണ്ട് ദിവസം താമസിച്ചു.
ഒത്തിരി വിഭവങ്ങള്‍ തന്നു.. പ്രത്യേകിച്ച് വാഴച്ചുണ്ട് തോരനും കഞ്ഞിയും... ( അതിന്‍റെ സ്വാദ് എനിക്കിന്നും ഓര്‍മ്മയിലുണ്ട് ) രാത്രി മുഴുവന്‍ ഇരുന്ന് പുസ്തകത്തിന്‍റെ പ്രൂഫ് നോക്കി. പകലൊക്കെ എന്നെ നാടുചുറ്റിക്കാണിക്കാന്‍ ‍ കൊണ്ടുപോയി. മുത്തപ്പന്‍റെ അമ്പലം, പാപ്പിനിശ്ശേരി സ്നേക് പാര്‍ക്, രാജരാജേശ്വരി ക്ഷേത്രം, ടീച്ചറുടെ തറവാട്ട് വീട്, സുഹൃത്തുക്കളുടെ വീടുകള്‍.. അങ്ങനെ അനവധി ഇടങ്ങള്‍
ടീച്ചറുടെ അച്ഛനെയും പല ബന്ധുക്കളേയും പരിചയപ്പെടുത്തി. ഞാന്‍ കേമിയായ എഴുത്തുകാരിയാണെന്ന് പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിച്ചു. ... ഞാന്‍ വന്നതുകൊണ്ടാണ് വീട്ടിലെ കണിക്കൊന്ന പൂത്തതെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. വെച്ചൂര്‍ പശുവിന്‍റെ തൊഴുത്തില്‍ കയറ്റിയിരുത്തി പശുവിനൊപ്പം ഫോട്ടോ എടുത്തു തന്നു.
എന്‍റെ ഫോട്ടൊ ആദ്യമായി ഫേസ് ബുക്കില്‍ ഇട്ടത് ലീല ടീച്ചറാണ്. ഞങ്ങള്‍ ആദ്യം തിരുവനന്തപുരത്ത് വെച്ചു കണ്ടപ്പോഴായിരുന്നു ആ ഫോട്ടൊ എടുത്തത്. ഇന്ന് വിവാഹിതനായ മകന്‍ ശിശിര്‍ , ചന്ദ്രന്‍ ചേട്ടന്‍ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു അന്ന് ടീച്ചര്‍ക്കൊപ്പം തിരുവനന്തപുരത്ത്.
ഇന്ന് ടീച്ചര്‍ പോയിരിക്കുന്നു.. പൊടുന്നനെ..
കാണാന്‍ പറ്റാത്തിടത്ത് , വിളിച്ചാല്‍ കേള്‍ക്കാത്തിടത്ത്..
എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വരുന്നു... അതെ , വല്ലാതെ സങ്കടം വരുന്നു.

സൂകരജീവനം

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/803732226472740

ശരിരം എനിക്ക് വലിയ താക്കീതുകള്‍ തരികയാണ്, മാനസികവും ശാരീരികവും ആയ എല്ലാ അലച്ചിലുകളും മിതമാക്കുവാനുള്ള താക്കീത്. അനുസരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്കും ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്കും ഞാന്‍ വലിയ ഭാരമായിത്തീരും.

അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ജാഗ്രത പാലിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

മഹാരാഷ്ടയില്‍ മഴ ആര്‍ത്ത് പെയ്യുന്നുണ്ട്. ആരോടൊക്കെയോ വൈരാഗ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നും മുംബൈയിലെ മഴ കണ്ടാല്‍.. എന്നാല്‍ എല്ലായിടത്തും അങ്ങനെയല്ല. ഷെഹ്ണായിയുടെ പാട്ടു പോലെയും മഴ നില്‍ക്കാതെ പെയ്യുന്നുണ്ട്. ഞാന്‍ വരുമ്പോള്‍ മെലിഞ്ഞ് ഉണങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന പല നദികളും ഇപ്പോള്‍ തടിച്ചു കൊഴുത്ത് ഉഗ്രരൂപിണികള്‍ ആയിരിക്കുന്നു.

പോരാത്തതിനു ഈ ഡാം ഇപ്പോ തുറക്കും, ആ ഡാം ഇപ്പോ തുറക്കും തീരത്തുള്ളവര്‍ ജാഗ്രത പലിക്കുക എന്ന അറിയിപ്പും... ഈ അവസാനനിമിഷത്തില്‍ ഇങ്ങനെ അറിയിപ്പ് നല്‍കീട്ട് എന്തുകാര്യമെന്ന് ഞാന്‍ പലപ്പോഴും അലോചിച്ചിട്ടൂണ്ട്. ഉത്തരം കിട്ടിയിട്ടില്ല. സ്റ്റേറ്റിനു ജന സം രക്ഷണം ഫയലില്‍ മതിയാവുമായിരിക്കും.. ആവോ ?

താമസസ്ഥലത്ത് നല്ല പച്ചപ്പുണ്ട്. ഒരു മാതിരി വൃത്തികെട്ട സസ്യശ്യാമള കോമളമെന്ന് സിനിമയില്‍ കേട്ട മാതിരി. ചെമ്പോത്ത്, മൈന, കാക്ക, അനവധി തരം കുരുവികള്‍, പോത്താന്‍ കീരികള്‍, ഓലേഞ്ഞാലികള്‍, പാമ്പുകള്‍, പട്ടികള്‍, പിന്നെ പന്നികളും.. ആകെപ്പാടെ ബഹളമയമായ ഒരു അന്തരീക്ഷം..

മഴയൊന്നും അവര്‍ക്ക് പ്രശ്നമേ അല്ല... ചിണുങ്ങിക്കരയുന്ന മഴയില്‍ ചിറകൊതുക്കി ഇരുന്ന് വിശ്രമിക്കും... പതുക്കെ വല്ലതിനെയുമൊക്കെ കൊത്തിത്തിന്നും. പാമ്പിനെ കാണുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും കൂടി വലിയ ഒച്ചയുണ്ടാക്കും..

പച്ചപ്പ് അങ്ങനെ ചെത്തി നിറുത്തി അലങ്കരിക്കാന്‍ ഒന്നും ആരും മുതിര്‍ന്നിട്ടില്ല. ഒരു തരം കാടന്‍ പച്ചപ്പാണ്. അതിന്‍റെ ഒരു സുഖവുമുണ്ട്. മഴ നിന്നാല്‍ പച്ചപ്പ് പെയ്യും. അപ്പോഴേക്കും അടുത്ത മഴ വരും..

പന്നികള്‍ കേമികളായ അമ്മമാരാണ്. ഒരാളുടെ പക്കല്‍ എട്ടും പത്തും മക്കളുണ്ട്. ഗുര്‍ ഗുര്‍ എന്ന് ഒച്ചയുണ്ടാക്കി പിള്ളേരെ തെളിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കും. പട്ടികള്‍ക്ക് വരാന്തകളില്‍ ഒക്കെ വിശ്രമിക്കാം. എന്നാല്‍ പന്നികള്‍ക്ക് അതു പറ്റില്ല. ആരും സമ്മതിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് എപ്പോഴും നടപ്പാണ്.

പന്നിക്കുഞ്ഞുങ്ങളോളം ഓമനത്തം ആര്‍ക്കുമില്ലെന്ന് തോന്നും ഇത്തിരിപ്പോന്ന വാലുമാട്ടി ചുവന്ന് തുടുത്ത കൊച്ചുങ്ങള്‍ പന്നിയമ്മയുടെ ഒപ്പം ഓടുന്നത് കാണുമ്പോള്‍.. വെള്ളമില്ലാത്ത ഒരിടം കണ്ടാല്‍ പന്നിയമ്മ കിടക്കും. പിന്നെ മക്കളുടെ പാല്‍ കുടി മല്‍സരമാണ്. ചിലപ്പോള്‍ അങ്ങനെ കിടന്ന് പന്നിയമ്മ ഒന്ന് മയങ്ങുകയും ചെയ്യും.

മഴ മൂത്തപ്പോള്‍ പന്നിയമ്മമാരുടേയും മക്കളുടേയും കാര്യം പരുങ്ങലിലായി. വെള്ളം ഇല്ലാത്ത ഒരിടവുമില്ല. തറയിലെല്ലാം വെള്ളം കെട്ടി നില്‍ക്കാണ്. അപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ ഈ അല്‍ഭുതം കണ്ടത്. പന്നിയമ്മമാര്‍ പുല്ലുവലിച്ച് എടുക്കുന്നു. എന്നിട്ട് താരതമ്യേനെ ഉയരമുള്ള സ്ഥലത്ത് വിരിക്കുന്നു. പരമാവധി വേഗത്തിലും ഭംഗിയിലുമാണ് ഈ ജോലി. എന്നിട്ട് മഴയും കൊണ്ട് മക്കള്‍ക്ക് മുലയും കൊടുത്ത് ഗുര്‍ ഗുര്‍ എന്ന് ഒച്ചയുമുണ്ടാക്കി അവിടെ കിടക്കുന്നു!!!!!!!!!!!!!!!

ഞാന്‍ അതിശയിച്ചു പോയി.

പന്നിയമ്മയുടെ വാല്‍സല്യം, കരുതല്‍.. മക്കളോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം, പന്നിയമ്മമാരുടെ പരസ്പരമുള്ള സഹകരണം..

മനുഷ്യകുലത്തില്‍ പിറന്ന എനിക്ക് അത്രയല്ലേ പറ്റൂ..

Tuesday, August 14, 2018

മുത്തലാഖ്

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/800191150160181

മുത്തലാഖ് നിരോധിച്ചെന്ന് സിയാഫ് എഴുതിയത് വായിച്ചു.

നന്നായി എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.

കാരണം..

ഒരു ഊരു ചുറ്റലിന്‍റെ അവസാന ഭാഗമായി തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് മടങ്ങി വരികയായിരുന്നു ഞാന്‍. ആലപ്പുഴ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ട്രെയിനില്‍ തിരക്ക് നന്നെ കുറഞ്ഞു. എന്‍റെ എതിര്‍ വശത്തെ സീറ്റില്‍ ഒരു മുസ്ലിം ദമ്പതിമാരാണിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നത്. അവര്‍ തര്‍ക്കത്തിലായിരുന്നു. എന്‍റെ തമിഴത്തി ലുക്കും ബോബ് ചെയ്ത മുടിയും കുറെ കുപ്പിവളകളും കല്ലുമാലയും ജീന്സും ടോപ്പുമൊക്കെ കണ്ട് അവര്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നിരിക്കണം എനിക്ക് മലയാളമറിയില്ലെന്ന് .. അതുകൊണ്ട് ട്രെയിനില്‍ ആളു കുറഞ്ഞപ്പോള്‍ തര്‍ക്കം മുറുകി.

ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും ഡോക്ടര്‍മാരാണ്. ഭാര്യയെ വീടിന്നകലെയുള്ള ഒരു ആശുപത്രിയിലേക്ക് ട്രാന്സ്ഫര്‍ ആക്കിയിരിക്കുന്നു സര്‍ക്കാര്‍. അത് റദ്ദ് ചെയ്യിക്കാനായി ഭരണകക്ഷിയിലെ ഒരു നേതാവിനെ കാണാന്‍ പോവുകയാണ് അവര്‍.

സ്ഥലം മാറ്റം ശരിയായില്ലെങ്കില്‍ ഭാര്യ ലീവ് എടുത്ത് വീട്ടിലിരുന്നാല്‍ മതിയെന്നും വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന തന്‍റെ ഉമ്മച്ചിയെ നോക്കണമെന്നും മക്കളെ നോക്കണമെന്നും ഒക്കെ ഭര്‍ത്താവ് പറയുന്നുണ്ട്. എത്രകാലം ശമ്പളമില്ലാതെ ലീവുമെടുത്ത് കുത്തിരിക്കും എന്നാണ് ഭാര്യയുടെ വിഷമം വരുമാനം ഇല്ലാതാകുമ്പോള്‍ വീട്ടുചെലവിനേയും അത് ബാധിക്കില്ലേ എന്ന് ഭാര്യ സംശയിച്ചപ്പോള്‍ പണിക്കാരെയൊക്കെ പറഞ്ഞയക്കാം .. നീ വീട്ടുപണികള്‍ ചെയ്താല്‍ മതി എന്ന് ആശ്വസിക്കുകയായിരുന്നു ഭര്‍ത്താവ്.

' ഞാനും ആറേഴു കൊല്ലം പഠിച്ചന്ന്യാ ഡോക്ടറായത് ' എന്ന് വീര്‍ത്ത മുഖത്തോടെ ഭാര്യ.

'നീയ് വെറും പേറിന്‍റെ ഡോക്ടറല്ലേടി... നീയില്ലാണ്ട് ഈ നാട്ടിലെ പേറൊക്കെ നില്‍ക്കാന്‍ പോവ്വാണോ ' ന്ന് ഭര്‍ത്താവ് പരിഹസിച്ചു.

അതോടെ ഭാര്യയും ഗൌരവത്തിലായി.

പിന്നെ പെണ്ണ് ഡോക്ടര്‍മാര്‍ വെറുതെയാണെന്നും പണ്ടത്തെ പതിച്ചികള്‍ ചെയ്തിരുന്ന ജോലി ചെയ്യാനാണ് പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഡോക്ടര്‍മാരായതെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ പിള്ളേരെ നോക്കണ ഡോക്ടര്‍മാരാകും അവരെന്നും ഒരു നല്ല ഓര്‍ത്തോപീഡിക് സര്‍ജനോ കാര്‍ഡിയോളജിസ്റ്റോ ഓങ്കോളജിസ്റ്റോ ന്യൂറോ സര്‍ജനോ ഒന്നും പെണ്ണുങ്ങളിലില്ലെന്നും മറ്റും പറഞ്ഞ് ഭര്‍ത്താവ് ആകെ ചൂടായപ്പോള്‍ അവര്‍ ഇന്ന ഡോക്ടറില്ലേ ഇന്ന ഡോക്ടറില്ലേ എന്നൊക്കെ മറുപടി നല്‍കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഒടുവില്‍ ഭര്‍ത്താവ് തീര്‍പ്പ് കല്‍പിച്ചു.

'അവരടെ ബുദ്ധിയൊന്നും നിനക്കില്ല. നിന്‍റെ വീട്ടുകാര്‍ക്കും ഇല്ല. സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടീല്ലെങ്കില്‍ നീ ജോലിക്ക് പോണ്ട. വീട്ടിലിരുന്നാ മതി.'

ഭാര്യ പറഞ്ഞു' ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. എനിക്ക് പോണം. ഞാന്‍ വീട്ടുകാര്യം ആവണതൊക്കെ നോക്കിക്കോളാം. ഇക്ക ഇത്തിരി കൂടി എന്നെ വീട്ടു പണീലും ഉമ്മച്ചീനെ കുളിപ്പിക്കണേലും ഒക്കെ സഹായിച്ചാ മതി.'

അപ്പോഴാണ് ഡോക്ടര്‍ ഭര്‍ത്താവിനു കലി വന്നത്.

'ഷട്ടപ്പ്..' എന്ന് മാത്രമല്ല, അവരുടെ തറവാട്ടില്‍ ആരും അങ്ങനെ പെണ്‍ കോന്തന്മാരായി ജീവിച്ചിട്ടില്ല എന്നും മറ്റും സാധാരണ നമ്മള്‍ കേട്ടു പരിചയിച്ചിട്ടുള്ള ഒത്തിരി ആണ്‍ പൊങ്ങച്ചമടിച്ചിട്ട് അയാള്‍ തികച്ചും ക്രൂരനായി..

'മുത്തലാഖ് അങ്ങ് പറഞ്ഞ് കാര്യം തീര്‍ത്ത് വീട്ടിക്കൊണ്ടാക്കും ഞാന്‍. നമ്മുടെ മതത്തില് അതിനും പിന്നെ നാലു കെട്ടാനും വിധിണ്ട്.. ഞാനൊരു ഡോക്ടറാ.. രണ്ട് മക്കള് എനിക്കൊരു കൊറവല്ല..'

ഒന്നും അറിയുന്നില്ലെന്ന് ഭാവിച്ചിരുന്ന ഞാന്‍ പോലും തകര്‍ന്നു പോയി.

നിയമപരമായ വിവാഹമില്ലാതെ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവളാണ് ഞാന്‍. അതിക്രൂരമായി അപമാനിക്കപ്പെടുകയും തെരുവിലൂടെ ദയനീയമയി വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തവളാണ്. എങ്കിലും ഈ ഭീഷണി എനിക്ക് ഹൃദയഭേദകമായിത്തോന്നി. ഈ ധാര്‍ഷ്ട്യം അസഹനീയമായിത്തോന്നി.

പിന്നെ ആ ഡോക്ടര്‍ മാഡം ശബ്ദിച്ചില്ല. അവര്‍ പൂര്‍ണമായും കീഴടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇതരമതസ്ഥരായ അധിക പങ്കു പുരുഷന്മാര്‍ക്കും ഇസ്ലാം മതവിശ്വാസികളായ പുരുഷന്മാരോട് ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങളിലും വലിയ അസൂയ ഉള്ളതായി എനിക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നീട്ടുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ, എളുപ്പത്തില്‍ വിവാഹമോചനവും കൂടുതല്‍ സ്ത്രീകളെ കല്യാണം കഴിക്കാനുള്ള അനുവാദവും മതങ്ങളും സര്‍ക്കാരും നല്‍കുകയാണെങ്കില്‍ മതങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കങ്ങള്‍ കുറെയൊക്കെ എളുപ്പത്തില്‍ പരിഹൃതമായേക്കും.

അന്തപ്പുരത്തില്‍ ഇത്ര ആയിരം ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു എന്നതായിരുന്നുവല്ലോ പല രാജാക്കന്മാരുടേയും എന്തിനു ദൈവങ്ങളുടേയും ദൈവദൂതന്മാരുടേയുമെല്ലാം വലിയ പൊങ്ങച്ചങ്ങളില്‍ ഒന്ന്..

ശ്രീരാമന്‍റെ ഏക പത്നീവ്രതം അടുത്ത അവതാരത്തില്‍ തിരുത്തിക്കൊള്ളാമെന്ന് സ്വയംപ്രഭയ്ക്ക് വാക്കു നല്‍കുന്നുണ്ട് അദ്ദേഹം. വാക്കു നല്‍കിയ പോലെ അതു കൃത്യമായി തിരുത്തുകയും ചെയ്തു.

ബാക്കി യേശുക്രിസ്തുവാണ്... ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ എന്തു പറഞ്ഞാലും കൊള്ളാം... എനിക്ക് യേശു സ്ത്രീയാണെന്നാണ് വിശ്വാസം...

നോവല്‍ പ്രകാശനം അടുത്ത്...

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=788305201348776&set=a.526887520823880.1073741826.100005079101060&type=3&theater
ഏറെ നൊമ്പരത്തോടെയും പനിച്ചൂടില്‍ തപിച്ചുമാണ് ഞാനീ വരികള്‍ കുറിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതിലൂടെ കടന്നുപോവുമ്പോള്‍ വായിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ആ വേദനയുടേയും പോള്ളലിന്റെയും ചെറിയ ഒരു അംശം കിട്ടിയാല്‍ അതെനിക്ക് ലഭിക്കുന്ന വലിയ ഒരവാര്‍ഡായിരിക്കും. എന്തിനെഴുതുന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരവും ആയിരിക്കും. ആഗസ്റ്റ്‌ ആദ്യവാരം തിരുവനന്തപുരത്ത് വെച്ചായിരിക്കും പ്രകാശനം. കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും ബന്ധുക്കളുമായ വായനക്കാരെ അറിയിക്കുന്നതാണ്.
നിറഞ്ഞ സ്നേഹം മാത്രം....

ഓടപ്പഴത്തിന്‍റെ ഭംഗിയായിരുന്നു ആ ആണ്മ...
പിന്നെപ്പിന്നെ പാഠം പഠിപ്പിക്കുന്ന ചൂരലായി ആണ്മ.. മിണ്ടരുതെന്ന അലര്‍ച്ചയായി ആണ്മ..
ഗര്‍ഭം ധരിപ്പിക്കുന്ന ഭയമായി ആണ്മ...
പെണ്മ എന്നും മോശമായിരുന്നു..
ഉടുപ്പില്ലാതെ വെളിച്ചത്തില്‍ കാണുമ്പോള്‍ അപമാനമായിരുന്നു. പതുക്കി വെക്കേണ്ട തെറ്റായിരുന്നു. നിയന്ത്രിച്ച് ഒതുക്കപ്പെടേണ്ട സ്വത്തായിരുന്നു, കേടു വരുന്ന പാഴായിപ്പോകുന്ന കനിയായിരുന്നു, രഹസ്യമായ ഒരു മുറിവായിരുന്നു..
ബലിഷ്ഠമായ ആണ്‍ശരീരത്തില്‍ തരളമായ ഒരു പെണ്മനം പെയ്തു നിറയുന്നത് ആരുടെ കുസൃതിയാണ്..കണക്കുകള്‍ എങ്ങനെയാണ് ഇത്രയും തെറ്റിപ്പോകുന്നത്? നിഷ്ക്കരുണം ചീന്തിയെറിയപ്പെടുന്ന രക്തസ്നാതമായ ഈ ഓടപ്പഴങ്ങള്‍ ആരുടെ പ്രതികാരമാണ് ?
ബൃഹന്നളയും ശിഖണ്ഡിയും മാലിക് കഫൂറും ചക്രവാളത്തിനപ്പുറത്ത് നിന്ന് പരിഹാസത്തോടെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നതു പോലെ എനിക്കു തോന്നി. കടന്നു പോയ കാലങ്ങളുടെ കനത്ത ഭാരം പേറുന്ന രഥചക്രങ്ങളെ താങ്ങാനാവാതെ ഞാന്‍ പൂജയുടെ തോളിലേക്ക് തല ചായിച്ചു. ...
( ലോഗോസ് ബുക്സ്)

ഒരു പാദുക പുരാണം.

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/787451684767461

ഭരതന്‍ ശ്രീരാമന്‍റെ പാദുകം ശിരസ്സിലേറ്റി സിംഹാസനത്തില്‍ വെച്ച് പൂജിച്ച് രാജ്യം ഭരിച്ച കഥ പറയുമ്പോള്‍ എന്‍റെ കൂട്ടുകാരന്‍റെ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു. അവന്‍റെ ചെരുപ്പിനെയും നീ അങ്ങനെ കാണണമെന്ന്..

കൂട്ടുകാരന്‍ അഴിച്ചിട്ട് പോയ ഹവായി ബാത് റൂം ചെരിപ്പ് മഴയത്ത് കിടന്ന് പൂപ്പല്‍ പിടിച്ചത് അമ്മയ്ക്കിഷ്ടമായില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അവര്‍ ആ കഥ പറഞ്ഞു തന്നത്, ഞാന്‍ അതു കഴുകി വൃത്തിയാക്കാന്‍ പരിശ്രമിച്ചെങ്കിലും ചെരിപ്പിലെ കറുത്ത് പൂപ്പല്‍ പാടുകള്‍ എന്നെ വെല്ലുവിളിച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ നിലകൊണ്ടു.

എപ്പോഴും സാദാ ഹവായി ബാത് റൂം ചെരുപ്പ് ധരിക്കുന്ന കൂട്ടുകാരന്‍ അതിന്‍റെ പേരില്‍ പലയിടത്തും പരിഹസിക്കപ്പെടുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിനു നാണമോ കൂസലോ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് പരിഹസിക്കുന്നവര്‍ നിസ്സഹായരാകുന്നതും ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കീട്ടുണ്ട്.

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ സ്വയം അഡിഡാസ് എന്ന കമ്പനിയുടെ ഒരു ഷൂ വാങ്ങി അദ്ദേഹത്തിനു നല്‍കി.

തുടങ്ങിയല്ലോ പൂരം.

എന്തു വാങ്ങണമെങ്കിലും ചെയ്യണമെങ്കിലും ഈസ് ദാറ്റ് നെസെസ്സറി എന്ന ചോദ്യം ചോദിക്കണമെന്നും അത് അത്യാവശ്യമല്ല എന്ന ഉത്തരം കിട്ടിയാല്‍ ചെയ്യരുതെന്നുമാണ് വീട്ടിലെ നിയമം. ആ നിയമമാണ് ഞാന്‍ പാത്രങ്ങള്‍ വാങ്ങിയും കുപ്പായങ്ങളും ഗില്‍റ്റ് ആഭരണങ്ങളും കുപ്പിവളകളും വാങ്ങീമൊക്കെ എപ്പോഴും തെറ്റിക്കാറ്.

ഇപ്പോള്‍ ദാ അതൊന്നും പോരാഞ്ഞിട്ട് ഷൂസും വാങ്ങീരിക്കുന്നു!

'ആരവിടെ? ഇവളെപ്പിടിച്ച് തുറുങ്കിലടയ്ക്കു, എന്നിട്ട് തല വെട്ടി താലത്തില്‍ വെച്ച് കൊണ്ടു വരൂ' എന്ന് കല്‍പിക്കാന്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ രാജാവൊന്നുമല്ലല്ലോ. വെറും ഒരു സിമ്പിള്‍ കൂട്ടുകാരനല്ലേ..

ഞാന്‍ അനാവശ്യമായി പണം ചെലവാക്കിയെന്നും മള്‍ട്ടി നാഷണല്‍ ഭീമനു പണം നല്‍കിയെന്നും അത് കൊടിയ തെറ്റാണെന്നും മറ്റും പറഞ്ഞ് കൂട്ടുകാരന്‍ വാണം പോലെ കത്തിക്കയറിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ പത്തൊമ്പതാമത്തെ അടവായി നിറുത്താതെ തേങ്ങിത്തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു. പച്ചവെള്ളം ചവച്ചു കുടിക്കുന്ന ഒരു പാവത്തെ പോലെ ഷൂ കടയില്‍ മടക്കിക്കൊണ്ട് കൊടുക്കാമെന്ന് വരെ പറഞ്ഞു.

ഒട്ടു നേരം മൌനമായിരുന്നിട്ട് ഇനി മേലില്‍ ഇതാവര്‍ത്തിക്കരുതെന്നും ഈ ഷൂ ധരിച്ചോളാമെന്നും അദ്ദേഹം സമ്മതിച്ചു.

ഞാന്‍ കൃത്യം ആ നിമിഷം കരച്ചില്‍ നിറുത്തി.

ആയിടയ്ക്കാണ് കൂട്ടുകാരന് വാരണാസിക്കു പോവേണ്ട ആവശ്യം നേരിട്ടത്. പൂര്‍ണമായും മണ്ണു കൊണ്ട് നിര്‍മ്മിക്കുന്ന ഒരു ക്യാമ്പസ്സിന്‍റെ സൂപ്പര്‍ വിഷനു വേണ്ടിയായിരുന്നു ആ യാത്ര. ഭിന്നശേഷിക്കാരായ കുട്ടികള്‍ക്കു വേണ്ടി സ്കൂളും ഹോസ്റ്റലും ഗസ്റ്റ് ഹൌസും വര്‍ക് ഷോപ്പും അങ്ങനെ അനവധി കിടുതാപ്പുകളുമെല്ലാമുള്ള ഒരു വിശാലമായ ക്യാമ്പസ്സായിരുന്നു അത്.

ദില്ലിയില്‍ നിന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് പുറപ്പെടുന്ന കാശിവിശ്വനാഥ് സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ് ട്രെയിനിലെ സെക്കന്‍ഡ് എ സി കോച്ചാണ് അദ്ദേഹത്തിനായി ബുക് ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്. അങ്ങനെ ഉയര്‍ന്ന ക്ലാസ്സില്‍ പോകുന്നവര്‍ പൊതുവേ കോട്ട്, കോട്ടിന്മേല്‍ കോട്ട് , വീര്‍പ്പിച്ച മുഖം, സദാ നേരവും വായന, അല്ലെങ്കില്‍ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ ജോലി ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നവരായിരിക്കുമല്ലോ. അടുത്തു കൂടെ പോയാല്‍ പോലും മൈഗ്രെയിന്‍ തലവേദന വരുന്ന പോലെത്തെ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളില്‍ കുളിച്ചായിരിക്കും അവര്‍ ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവുക. അവിടെ ചെളി പിടിച്ച ഷൂവുമിട്ട് കയറി കൂട്ടുകാരന്‍ മോശക്കാരനാവണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ച് ഞാന്‍ അഡിഡാസ് ഷൂവിനെ കഴുകി വെടുപ്പാക്കി കൊടുത്തു.

ട്രെയിനില്‍ കയറിയാല്‍ ഉടന്‍ ഉറങ്ങുക എന്നതാണ് യാത്രക്കാരന്‍റെ ധര്‍മ്മമെന്നാണ് കൂട്ടുകാരന്‍റെ വിശ്വാസം. അതനുസരിച്ച് ഷൂ താഴെ ഊരിയിട്ട് അപ്പര്‍ ബെര്‍ത്തില്‍ കയറി കൂട്ടുകാരന്‍ ഖുര്‍ ഖുര്‍ ഖുംശ് ഖുംശ് എന്ന് കൂര്‍ക്കം വലിച്ച് ഉറക്കമായി.

രാവിലെ വാരാണസി എത്തിയപ്പോള്‍ മള്‍ട്ടി നാഷണല്‍ അഡിഡാസ് ഷൂവുകള്‍ കൂട്ടുകാരനെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു സെറ്റ് അഴുക്കു പിടിച്ച ചപ്പലുകള്‍ പകരം അവിടെ ഇരുന്ന് ഇളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ആ ചെരുപ്പ് ഇടാന്‍ കൂട്ടാക്കാതെ ബാറ്റയുടെ ഷോറൂമിലേക്ക് അദ്ദേഹം വെച്ചു പിടിച്ചു. സ്വന്തം തൃപ്തിക്കിണങ്ങുന്ന ഒരു ജോഡി ഷൂ വാങ്ങി ധരിച്ചു.

സൂപ്പര്‍ വിഷനൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് തിരികെ ദില്ലിയില്‍ വന്നപ്പോള്‍ കൂട്ടുകാരന്‍ കുറഞ്ഞ ചെലവില്‍ തനിക്ക് കിട്ടിയ ബാറ്റാ ഷൂവിനെ പറ്റി അങ്ങനെ അമിതാബ് ബച്ചന്‍റെ ഉയരത്തില്‍ പൊങ്ങച്ചപ്പെട്ടു, മൃദുലം, സുന്ദരം, പട്ടു പോലെ അങ്ങനെ അങ്ങനെ ...

പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിലെ വെളിച്ചത്തില്‍ നോക്കിയപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ കണ്ടത്. ഒരു ഷൂ കറുപ്പും മറ്റേത് നീലയുമായിരുന്നു. ങാ, രണ്ടും ഷൂ തന്നെയായിരുന്നു.

പിന്നെ കുറെക്കാലം നീല ഷൂവില്‍ കറുത്ത പോളീഷ് പുരട്ടലായി എന്‍റെ ജോലി.

Monday, August 13, 2018

അന്വേഷിപ്പിന്‍ കണ്ടെത്തും മുട്ടുവിന്‍ തുറക്കപ്പെടും

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/781743955338234?pnref=story

ഞാന്‍ ഒന്നും അന്വേഷിച്ചില്ല..
എന്നാറെ എല്ലാം എന്‍റെ വീട്ടുവാതില്‍ക്കല്‍ വന്നു നിന്നു,
കാരണം കേള്‍വി കേട്ടവരെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ വാര്‍ത്തയും കാറ്റു പോലും ഒപ്പിയെടുക്കും. എല്ലായിടത്തും പരത്തും.
അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തി.

ഞാന്‍ മുട്ടിയില്ല.
കാരണം അവളേയും അവളുടെ കാവല്‍ മാലാഖമാരേയും തികഞ്ഞ ആദരവോടും ബഹുമാനത്തോടും സ്നേഹത്തോടും മാത്രമേ ഞാന്‍ സങ്കല്‍പിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

എന്‍റെ വസ്ത്രാഞ്ചലത്തിന്‍റെ മര്‍മ്മരം പോലും അവര്‍ക്ക് ശല്യമുണ്ടാക്കരുതെന്ന് എനിക്കു നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
കാരണം അവള്‍ എന്‍റെ അമ്മദൈവമായിരുന്നു.

എന്നേക്കാള്‍ പ്രായം കുറഞ്ഞവള്‍, എന്നേക്കാള്‍ അറിവും കഴിവും ഉള്ളവള്‍. എന്നേക്കാള്‍ സമ്പന്നയായവള്‍. എന്നേക്കാള്‍ അധികാരങ്ങളുള്ളവള്‍.

എന്നെല്ലാമിരിക്കിലും ഒരു അമ്മദൈവത്തിന്‍റെ നന്മയും മേന്മയും വാശിയും നിര്‍ബന്ധവും അവള്‍ക്കെന്നുമുണ്ടെന്ന് ഒരു തവണ പോലും മുട്ടാതെ തന്നെ എന്നിലേക്ക് തുറക്കപ്പെട്ട ദിവ്യവാതില്‍ എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്തു.

അമ്മദൈവമെന്നും അങ്ങനെയായിരിക്കും..
അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ നമ്മുടെ കൈയിലെടുത്തു തരും. അവ പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ച് നമുക്ക് തണല്‍ നല്‍കുന്നത് കണ്ട് ആഹ്ലാദിക്കും.

എന്നാല്‍ ഞാനോ? അമ്മദൈവത്തിനു വെറുമൊരു ആലയം പണിതവള്‍ മാത്രം..

അല്ലെങ്കില്‍ സ്നാപകയോഹന്നാന്‍ അരുളപ്പെട്ടതു പോലെ... ഞാനാരുമല്ല.. എന്‍റെ പിറകെ വരുന്നവന്‍റെ ചെരിപ്പിന്‍റെ വാറഴിക്കാന്‍ പോലും ഞാന്‍ യോഗ്യനല്ല.

എനിക്കും അത്രയുമേ പറയാനുള്ളൂ.

മഴക്കുസൃതിയും മഴയാനന്ദവും

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/781161095396520?pnref=story

ഒരുപാട് നഷ്ടങ്ങള്‍ പേറുന്ന അല്ലെങ്കില്‍ എപ്പോഴും പേറിയിരുന്ന രണ്ടുപേരായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. മക്കള്‍, വീട്, സൌകര്യങ്ങള്‍, സുഖങ്ങള്‍, വരുമാനം, സ്വന്തം കാലില്‍ നില്‍ക്കാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മ, കൊടിയ മര്‍ദ്ദനങ്ങള്‍, ലൈംഗിക പീഡനങ്ങള്‍, കുടുംബപരമായിത്തന്നെ മഹാമോശമാണെന്ന് മറ്റുള്ളവര്‍ എന്നുമെന്നും അത്യധികം ഇകഴ്ത്തിക്കാണിക്കുന്നതിന്‍റെ അപകര്‍ഷതാബോധം, ആത്മാവിന്‍റെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപിരിയാത്ത അനാഥത്വം... അങ്ങനെ എന്തെല്ലാമോ.. അതൊക്കെ എണ്ണിപ്പറയുന്നതില്‍ വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ലെന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്കിപ്പോള്‍ നന്നായി അറിയാം.

ജീവിതമെങ്ങനെ കരുപ്പിടിപ്പിക്കുമെന്ന ചിന്തയില്‍ അവളും എങ്ങനെയെല്ലാം അവളെ സഹായിക്കാനാവുമെന്ന വേദനയില്‍ ഞാനും ബസ്സുകാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. കറുകറുത്ത ആകാശം, പച്ചിലകളുടെ വിളറിയ ഭാഗത്തെ പോലും കലപില എന്ന് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നതണുതണുത്ത കാറ്റ്, ഇടയ്ക്കിടെ ഇടിമിന്നല്‍, പിന്നെ നല്ല ശബ്ദത്തിലുള്ള ഇടിമുഴക്കവും.

ബാല്യത്തില്‍ ഗ്രാമത്തിലെ ഇടവഴികളിലൂടെ കുഞ്ഞുജെട്ടിയും ഷിമ്മീസുമിട്ട് കളിച്ചു നടക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുതിര്‍ന്നവരുടെ ഒരിക്കലും പൊരുത്തപ്പെടാനാവാത്ത ജീവിതനിലപാടുകള്‍ കാരണം അതൊന്നും സാധിച്ചതേയില്ല. അതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ ഓര്‍ത്ത് ഇപ്പോഴത്തെ ജീവിതത്തിന്‍റെ കൂടി ഭാരം പേറി തളര്‍ന്ന ഞങ്ങളുടെ കണ്ണീരിനെ ആരും കാണേണ്ട എന്ന മട്ടില്‍, പൊടുന്നനെ മഴ ഒരു ആഘോഷമായി വാശിയോടെ പെയ്തു നിറഞ്ഞു.

ഞങ്ങള്‍ തിടുക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് കുടകള്‍ നിവര്‍ത്തി..

മഴ ആ നിമിഷം കാറ്റിന്‍റെ ഒപ്പം ചേര്‍ന്ന് ഞങ്ങളെ പരിഹസിച്ചു.. കുടകള്‍ അവയെ വാരിപ്പുണര്‍ന്ന കാറ്റിനൊപ്പം ഒരു ടാറ്റാ പോലും പറയാതെ യാത്രയായി.

അന്തംവിട്ട ഞങ്ങള്‍ ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം നോക്കി, പിന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

മഴ നനയുക എന്നല്ലാതെ വേറെ ഒരു മാര്‍ഗവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അടിമുടി മഴയില്‍ കുതിര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ പറയുകയായിരുന്നു. 'വലിയ ആശയായിരുന്നു.. നടുമുറ്റത്തെ മഴയില്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കണമെന്ന്.. '

എനിക്കറിയാം അവള്‍ ആരെ കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെന്നാണ് ആശിച്ചിരുന്നതെന്ന്..

അയാള്‍ അവളെ നിഷ്ക്കരുണം ആട്ടിക്കളഞ്ഞുവല്ലോ.

എന്നെ പുറകില്‍ നിന്നു വന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നില്‍ക്കണമെന്ന് എഴുതിയ ആളെ ഓര്‍ത്തു ഞാനും ഒരു നിമിഷം..

പിന്നെ ആര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന മഴയില്‍ ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചും കൈകള്‍ വീശി വട്ടം കറങ്ങിയും കൊച്ചു കുട്ടികളായി മാറി.. കണ്ണീരിനു പകരം മഴവെള്ളം ഞങ്ങളുടെ കപോലങ്ങളിലൂടെ ഇഴുകി വീണു.

ആരുടേയും സ്വന്തമല്ലാത്ത എന്നാല്‍ ഈ ലോകത്തില്‍ എല്ലാവരുടേതുമായ മഴ ഞങ്ങളില്‍ അലിവോടെ പെയ്തിറങ്ങി.

പശുക്കുട്ടിയുടെ മുഖചിത്രം

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/775134769332486?pnref=story

ഇപ്പോള്‍ മഴക്കാലമോ മഞ്ഞുകാലമോ വേനല്‍ക്കാലമോ വസന്തകാലമോ അല്ല. പശുക്കാലമാണ്. അങ്ങേയറ്റം നിരുപദ്രവിയായ ഒരു ജീവിയുടേ പേരില്‍ മനുഷ്യര്‍ ഏകപക്ഷീയമായി കവര്‍ന്നും കുത്തിയും വെട്ടിയും തീപ്പൊള്ളിച്ചും ഒക്കെ അതിക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുന്ന കെട്ടകാലം.

എന്നോട് എന്തുകൊണ്ട് പശുവിന്‍റെ മുഖം എന്ന് പലരും ചോദിക്കാറുണ്ട്. സവര്‍ണതയുടെ പര്യായമായ ഈ ജീവിയെ എന്തിനിങ്ങനെ മുഖചിത്രമാക്കുന്നു എന്ന് പലരും സംശയിക്കുന്നുണ്ട്.

ഞാന്‍ നേരത്തെ വ്യക്തമാക്കിയതു പോലെ പ്രസവവേദനയില്‍ പോലും കരയാത്ത പശു ഒരു അടയാളമാണ്. പെണ്മയിലെ ഒതുക്കിവെയ്ക്കപ്പെട്ട മൌനത്തിന്‍റെ പ്രതീകമാണ്. തിളയ്ക്കുന്ന മുലപ്പാലിന്‍റെ നീരാവിയാണ്. മാത്രമല്ല, അതിക്രൂരമായ ലൈംഗികപീഡനത്തിന്‍റെ മറക്കാനാവാത്ത രൂപവുമാണ്.

ഏതു സഥലത്തും ഏതു പെണ്ണിനും ഏതൊരു പുരുഷനില്‍ നിന്നും എപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്ന ഒരു പീഡനമാണത്. വാക്കാല്‍ നോക്കാല്‍ ഭാവങ്ങളാല്‍ പ്രവൃത്തിയാല്‍ ഒക്കെ അത് പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്കു ചുറ്റുമുണ്ട്. അദൃശ്യമായ മരണം പോലെ..

വൈവാഹികബന്ധനത്തിന്‍റെ ഒരു കള്ളത്തീട്ടൂരം പോലും ലഭ്യമായാല്‍ പിന്നെ സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തില്‍ ആരും ഇടപെടേണ്ടതില്ല എന്നതാണ് നമ്മുടെ കുടുംബഭദ്രതയുടെ ആണിക്കല്ല്. മറ്റുള്ളവരുടെ കുടുംബകാര്യങ്ങളില്‍ ഇടപെടുന്നത് മഹാചേപ്രയുമാണത്രേ! സ്ത്രീയും പുരുഷനും കിടപ്പുമുറിയില്‍ എന്തു ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ആര്‍ക്കും അന്വേഷിക്കാനാവാത്ത ആരോടും ഉത്തരവാദിത്തമില്ലാത്ത ആര്‍ക്കും ചോദ്യം ചെയ്യാനാവാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം വീണുകിട്ടുന്ന അപൂര്‍വതയാണ് കല്യാണത്തീട്ടൂരം.
കുടുംബകാര്യങ്ങള്‍ പുറത്ത് പറയുന്നതാവട്ടെ ഏറ്റവും മ്ലേച്ഛമായ തെറ്റുമാണ്.

ഈ രഹസ്യാത്മകതയാണ് നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലെ സകല പീഡനങ്ങളുടേയും ഘനമേറിയ കമ്പിളിപ്പുതപ്പ് .
ഇതു തകരണമെന്നും ഇതില്‍ ജനാധിപത്യവും മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും ഉണ്ടാവണമെന്നും പറഞ്ഞാല്‍ അപ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ കുടുംബം തകര്‍ക്കുന്നവരായി മുദ്രകുത്തപ്പെടും.

നടിയെ എന്തു ചെയ്തു എന്ന തര്‍ക്കത്തില്‍ എന്തെല്ലാം പ്രതിഷേധം അവര്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചിരിക്കുമെന്നത് ആരും ആലോചിക്കാതെ പോകുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. അന്തസ്സും ആത്മാഭിമാനവുമുള്ള ഓരോ പെണ്ണും തന്നിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കുമ്പോള്‍ അക്കാര്യത്തിനുത്തരം കിട്ടുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു.

എന്‍റെ ഉത്തരം ഇതാണ്.

ഞാനൊരു പശുവായിരുന്നു. മിക്കവാറുമെല്ലാം വെറും പശു മാത്രമായിരുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ ഫോര്‍മലീന്‍റെ ഗന്ധമുള്ള വഴുവഴുപ്പുകളെ തീര്‍ഥമാക്കുന്നവളായിരുന്നു. എണ്‍പതു കിലോ ഭാരം ചുമക്കുക ഒരു പത്തൊമ്പതുകാരിക്ക് ഒരിക്കലും എളുപ്പമായിരിക്കില്ല. അപ്പോള്‍ തീര്‍ഥം സേവിക്കുക മാത്രമാണ് കരണീയം.

ട്രാന്സ് ജെന്ഡേര്‍സിന്‍റെ മലദ്വാരം അടര്‍ന്നു പോകുന്ന വേദനകളെക്കുറിച്ചെഴുതുമ്പോള്‍ എനിക്ക് അതികഠിനമായ പനി പിടിച്ചത് അതുകൊണ്ടാണ്. ( വേറിട്ടു മാത്രം കത്തിയമരുന്ന ചില ശരീരങ്ങള്‍ എന്ന നോവല്‍)

ലൈംഗികതയുടെ ആനന്ദത്തേയും മാസ്മരികതയേയും വിസ്മയത്തേയും കുറിച്ചെല്ലാം എന്നോട് ആരെങ്കിലും സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പശുവിനെ ഓര്‍ക്കും.. വഴുവഴുപ്പുള്ള തീര്‍ഥത്തെ ഓര്‍ക്കും.

കാരണം എന്‍റെ ആത്മാവിലേറ്റ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവാണ് പശു എന്ന നാല്‍ക്കാലിയുടെ രൂപം. അതിനു സവര്‍ണതയുടെയോ ബി ജെ പി യുടേയോ ഹിന്ദുത്വത്തിന്‍റേയോ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. അതിന് അതിക്രൂരമായി വേദനിപ്പിക്കപ്പെട്ട എന്‍റെ പാവം ശരീരവുമായി മാത്രമേ ബന്ധമുള്ളൂ. പ്രതിഷേധിക്കാനാവാതെ പോയ എന്‍റെ തീവ്ര നിസ്സഹായതയുമായി മാത്രമേ ബന്ധമുള്ളൂ. ആരുമില്ലാതായ എന്‍റെ അനാഥത്വവുമായി മാത്രമേ ബന്ധമുള്ളൂ.

ഈ ലോകത്തില്‍ ശാരീരികമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന എല്ലാവരുടേയും ഒപ്പമാണ് ഞാന്‍ ... എന്നും എപ്പോഴും... എല്ലാ കാലത്തും. അവരുടെ കണ്ണീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ എന്‍റേതാണ്. അവരുടെ രക്തവാര്‍ച്ചയും എന്‍റെയാണ്.

കൊതുകു നശീകരണം

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/774603886052241?pnref=story

ഇന്ന് രാവിലെ കോര്‍പ്പറേഷനിലെ ഒരു മാഡം കൊതുകിനെ തുരത്താനുള്ള മരുന്നടിക്കാന്‍ വന്നു. വായും മൂക്കും മൂടിക്കെട്ടി യൂണിഫോമിട്ട് കൈയുറകള്‍ ധരിച്ച് പുറത്ത് കെട്ടിവെച്ച വിഷസംഭരണിയും ട്യൂബുമായാണവര്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. പത്തു സെന്‍റ് പുരയിടത്തില്‍ ചുറ്റിനടന്ന് വിഷമടിച്ച ശേഷം അവരെന്നോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി..

'ഈ ചപ്പുചവറെല്ലാം അടിച്ചു കൂട്ടി തീയിടണം. ചെടികളെ ഇങ്ങനെ കാടു പോലെ വളര്‍ത്തരുത്. മറ്റു പുരയിടങ്ങളില്‍ ഒരു പ്രാവശ്യം വിഷമടിച്ചാല്‍ മതി, പക്ഷെ, ഇവിടെ നാലു തവണ അടിയ്ക്കേണ്ടി വരും.'

ഞാന്‍ ചിരിച്ചു.

അവര്‍ ഗൌരവത്തിലായി.

'ചിരിച്ചു തള്ളിക്കളയാന്‍ പറഞ്ഞതല്ല, കൊതുകുകള്‍ വളരെ അപകടകാരികളാണ്. നിങ്ങളെപ്പോലെ പഠിപ്പും വിവരവുമുള്ളവര്‍ക്ക് ഇതൊന്നും പറഞ്ഞു തരേണ്ടതില്ലല്ലോ.'

അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

'കൊതുകുകള്‍ അപകടം ചെയ്യുമെന്ന് അറിയാതെ അല്ല. ഞങ്ങള്‍ എട്ട് വര്‍ഷത്തിലധികമായി ഇവിടെ. ഇതുവരെ ചവറടിച്ചു തീയിട്ടിട്ടില്ല. ഒന്നും കത്തിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ കളകളൊക്കെ മഴക്കാലത്തല്ലേ വരൂ. വേനല്‍ക്കാലത്ത് അവയൊന്നു മുണ്ടാവില്ലല്ലോ. '

'അതാണ് പറഞ്ഞത്'. അവര്‍ ഉമിനീരിറക്കി തുടര്‍ന്നു. 'ഈ ചെടികളൊക്കെ നന്നായി വളരും , മുല്ലയും ചെമ്പരത്തിയും മന്ദാരവും ഒക്കെ ധാരാളമായി പൂക്കും... കള വലിച്ചു പറിച്ചു കളഞ്ഞാല്‍.. '

'നമ്മള്‍ മനുഷ്യരുടെ ജാതി വ്യത്യാസം പോലെ.. കളകള്‍ താഴ്ന്നവരായതുകൊണ്ട് അങ്ങ് കളഞ്ഞേക്കാമെന്നാണോ' എന്ന് ഞാന്‍ മന്ദഹസിച്ചു.

അവര്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. എന്നെ ഉറ്റുനോക്കിയിട്ട് ചെറിയ ശബ്ദത്തില്‍ ആരാഞ്ഞു.

'എഴുത്തുകാരിയാണല്ലേ... '

'അതേ എന്നും അതിന്‍റെ നല്ല തൊലിക്കട്ടിയുള്ളതുകൊണ്ട് കൊതുകൊക്കെ തോറ്റു പോകുമെന്നും' ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.

അങ്ങനെ ഇന്നു രാവിലെ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി എനിക്കൊരു കൂട്ടുകാരിയെക്കൂടി ലഭിച്ചു.

പിന്‍ കുറിപ്പ്

എന്നെ ഇപ്പോള്‍ ചുരുക്കം ചിലരൊക്കെ തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്. എറണാകുളത്ത് ബ്രോഡ് വേയില്‍.. തിരുവനന്തപുരത്ത് ഇന്ത്യന്‍ കോഫി ഹൌസില്‍, ജനശതാബ്ദി ട്രെയിനില്‍, ഇടപ്പള്ളിയിലെ റോഡരികില്‍.. പെട്ടെന്ന് അപരിചിതര്‍ വന്ന് കൈപിടിക്കുകയും 'എച് മുക്കുട്ടീ' എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ സന്തോഷമുണ്ടാകുന്നുണ്ട്. എഴുത്തു ഒരിയ്ക്കലും നിറുത്തരുതെന്ന് പറയുമ്പോള്‍ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നുണ്ട്.

Sunday, August 12, 2018

പിച്ചല്‍ , മാന്തല്‍, തോണ്ടല്‍, ഗുണ്ടാവിളയാട്ടം... ..

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/769769556535674?pnref=story

സ്ത്രീകളെ സംബന്ധിച്ച് ഏതു പ്രായത്തിലും ഏത് അവസ്ഥയിലും ഏതു സ്ഥാനത്തും ഏതു സ്ഥലത്തും ഏതു സമയത്തും ഏതു പുരുഷനില്‍ നിന്നും നേരിടേണ്ടി വരാവുന്ന ഒരു അപമാനമാണിത്. ഈ അപമാനം ഒന്നെടുത്താല്‍ ഒന്നു സൌജന്യം എന്ന മാതിരി സ്ത്രീയാണെങ്കില്‍ പിച്ചലോ മാന്തലോ തോണ്ടലോ ബലാല്‍സംഗമോ ഫ്രീ എന്ന മട്ടിലാണ്. ശൈശവമോ ബാല്യമോ കൌമാരമോ യൌവനമോ വാര്‍ദ്ധക്യമോ ഇക്കാര്യത്തില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കു സഹായമല്ല. മാനസികമോ ശാരീരികമോ ആയ രോഗാവസ്ഥയോ, അപകടമോ പരിക്കോ പറ്റിയ ദുരിതാവസ്ഥയോ ഒന്നും കാരുണ്യപൂര്‍വം ഈ അപമാനത്തില്‍ നിന്ന് അവളെ രക്ഷപ്പെടുത്തുകയില്ല.

ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗം, ഉയര്‍ന്ന വിദ്യാഭ്യാസം, ധനസ്സമ്പത്ത്, പ്രശസ്തി ഇതെല്ലാമുണ്ടായാലും രക്ഷയില്ല. അമ്പലം, പള്ളി, റോഡ്, വിമാനം, ബസ്സ്, ഓഫീസ്, കട എന്നു വേണ്ട എവിടെയായാലും ഈ അപമാനം നേരിടേണ്ടി വരും. പ്രഭാതമെന്നോ മധ്യാഹ്നമെന്നോ രാത്രിയെന്നോ ഇതിനു ഭേദമില്ല. ഡോക്ടര്‍, എന്‍ജിനീയര്‍, രാഷ്ട്രീയക്കാരന്‍, മന്ത്രി, തന്ത്രി, കൂലിപ്പണിക്കാരന്‍, കലാകാരന്‍, അധ്യാപകന്‍... അങ്ങനെ ഏതു നിലയിലുള്ള പുരുഷനും ഇത്തരം ഒരു ഹീനമായ കാര്യം ചെയ്യാന്‍ യാതൊരു മടിയുമില്ല.

പുരുഷന്മാരെക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യിക്കുന്നത് സ്ത്രീകള്‍ തന്നെയാണെന്ന് വാദിച്ചുറപ്പിക്കുന്നതില്‍ വലിയൊരു ഭാഗം പുരുഷന്മാരും കുറച്ചു സ്ത്രീകളും അവരുടെ എല്ലാ അറിവും കഴിവും സ്വാധീനവും ശക്തിയും കഴിയുന്നത്ര ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഈ വാദത്തിനു കൂട്ടു നില്‍ക്കാത്ത ചെറിയ ശതമാനം പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളേയും പല രീതിയില്‍ അപമാനിക്കുന്നതിലും ഇവര്‍ താല്‍പര്യം കാണിക്കാറുണ്ട്. അപമാനിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൂരമായ അനുഭവത്തിനു പുറമേ അതിനു കാരണം ആ സ്ത്രീ തന്നെയാണെന്ന്, കുറ്റവാളി എപ്പോഴും അപമാനിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ മാത്രമാണെന്ന് പല രീതികളില്‍ ആരോപിക്കപ്പെടുന്നത് അസഹനീയമായ വേദനയാണ്. ഈ വേദന താങ്ങുന്നത് എളുപ്പമല്ലാത്തതുകൊണ്ട് സ്ത്രീകള്‍ കഴിവതും പ്രതികരിക്കില്ല. തോണ്ടിയവനേയും മാന്തിയവനേയും പിച്ചിയവനേയും ‘ കുഠം പിടിയ്ക്കട്ടെ ... കാല പാമ്പു കടിക്കട്ടെ.... ഇടിത്തീ വീഴട്ടെ’ എന്നൊക്കെ പ്രാകിയും കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പിയും അവര്‍ സ്വന്തം ജീവിതങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകും.

പണ്ട് നീയല്ലെങ്കില്‍ നിന്‍റെ അമ്മ തെറ്റു ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നാരോപിച്ച് ശിക്ഷ വിധിക്കപ്പെട്ട കഥയിലെപ്പോലെയാണ് പു രുഷന്‍ അവളിലേല്‍പിച്ച അപമാനത്തിനെതിരേ പ്രതികരിക്കാന്‍ പോയാലുള്ള അനുഭവമെന്ന് അറിയുന്ന സ്ത്രീ ജന്മം ... ഒരു പുണ്യജന്മം....

എന്തും വരട്ടെ എന്നുറപ്പിച്ച് തനിക്കുണ്ടായ അപമാനത്തില്‍ പ്രതികരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ജന്മത്തെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലുക... എത്ര കല്ലുകള്‍ വേണമെങ്കിലും ഈ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതി പെറുക്കിത്തരും.

മാധ്യമങ്ങളുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടിംഗ്

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/765231673656129?pnref=story


മാധ്യമങ്ങളുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടിംഗ് ബഹു കേമമാണ്. സ്ത്രീകളേയും കുട്ടികളെയും പോലും പോലീസ് അടിച്ചോടിച്ചു. പുരുഷന്മാരെയും അടിച്ചോടിക്കുക തന്നെയാണ്. അതെന്താവോ മിണ്ടാത്തെ? പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും എന്നോ ജനങ്ങളെ മുഴുവന്‍ അടിച്ചോടിച്ചു എന്നോ എപ്പോഴാണാവോ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുക...?

ഞാനെന്നും അടി കൊള്ളുന്നവര്‍ക്കൊപ്പമാണ്...

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/764463740399589?pnref=story

അത് വീട്ടിലായാലും .. നാട്ടിലായാലും. ഞാനെന്നും ഇറക്കിവിടപ്പെട്ടവര്‍ക്കൊപ്പമാണ്... അതും വീട്ടിലായാലും നാട്ടിലായാലും... ഞാനെന്നും നഷ്ടപ്പെടുന്നവര്‍ക്കൊപ്പമാണ്. ഇല്ലാത്തവര്‍ക്കൊപ്പമാണ്.. അത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തില്‍ ആരായാലും അവര്‍ക്കൊപ്പമാണ്..

കാരണം സമസ്തവും നഷ്ടമായ കാലങ്ങള്‍ എനിക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ട്... ഞാന്‍ ഏറ്റവുമധികം സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.. ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.. നഷ്ടങ്ങള്‍ മാത്രം പേറുന്ന വിണ്ടു കീറിയ മനം.

വേദനകളുടെ ഭാഷയ്ക്ക് ഒരേ ലിപിയാണ്.

നിലവിളികള്‍ക്ക് ലോകമാകെ ഒരേ തരംഗദൈര്‍ഘ്യമാണ്.

മറ്റൊന്നും പറയാന്‍ എനിക്കിപ്പോള്‍ കഴിയുന്നില്ല.

എന്നോട് ചോദിച്ചിട്ട്...എന്നോട് അറിയിച്ചിട്ട്


https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/763841600461803?pnref=story

എന്നോട് ചോദിച്ചിട്ട്...എന്നോട് അറിയിച്ചിട്ട്...എന്നോട് ചര്‍ച്ച ചെയ്തിട്ട്... എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട്.... ചെയ്താല്‍ പോരായിരുന്നോ?....എന്‍റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ചെയ്തതെന്തിന് ? അനുവാദമില്ലാതെ ചെയ്യാന്‍ നീ ആര് ? ഈ വീട്ടില്‍ ഞാനറിയാതെ ഒന്നും നടക്കാന്‍ പാടില്ല.

ഈ ചോദ്യങ്ങളും ഈ തീര്‍പ്പും അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്നവരാണ് ഈ ലോകത്തുള്ള മിക്കവാറും പെണ്‍ ജന്മങ്ങള്‍ എന്നാണ് എന്‍റെ വിശ്വാസം. എല്ലാ സ്ത്രീപുരുഷ ബന്ധങ്ങളിലും ഈ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉയരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

വീടിന്‍റെ ലക്ഷ്മി സ്ത്രീയാണെന്നാണ് വെപ്പ്. വീട്ടുലക്ഷ്മി ജോലിക്കു പോയാലും ഇല്ലേലും കാശൊന്നും കാണുകയില്ല കൈയില്‍. അപ്പോള്‍ വല്ലതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനു തന്നെ അനുവാദം വാങ്ങണം. വേണ്ടേ?

പാത്രങ്ങള്‍, ഉടുപ്പ്, സൌന്ദര്യ സാമഗ്രികള്‍ .. അങ്ങനെ ഒരു സാധാരണ പെണ്ണിനു വേണമെന്ന് തോന്നുന്ന എല്ലാറ്റിന്‍റെയും തീര്‍പ്പുകാരന്‍ പുരുഷനാണ്. പാത്രങ്ങള്‍ അടുക്കളയില്‍ അവളാണുപയോഗിക്കുന്നത്, ഉടുപ്പ് അവളാണ് ധരിക്കുന്നത്, സൌന്ദര്യസാമഗ്രികളുടെ കാര്യം പിന്നെ പറയാനുമില്ല.ഇത് വരുമാനമില്ലാത്ത പെണ്ണിന്‍റെ മാത്രം സ്ഥിതിയല്ല. ഉള്ളവരുടേയും സ്ഥിതിയാണ്.

ഷോപ്പിംഗ് ചെയ്യേണ്ട, മാളുകളില്‍ ചുറ്റിനടക്കു...പുരുഷന്‍ സ്ത്രീയെ ഇമ്മാതിരി ചോദ്യങ്ങളും തീര്‍പ്പുകളുമായി ഭര്‍ല്സിക്കുന്നത് കാണാം. അത് അവന്‍റെ അവകാശവും പെണ്ണ് നാണംകെട്ട് തലയും കുമ്പിട്ട് നിന്ന് പുരുഷനെ പ്രീണിപ്പിക്കുന്നത് അവളുടെ ചുമതലയും..

എനിക്ക് കാണുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ചിരി വരാറുണ്ട്... ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോള്‍ കരച്ചിലും വരാറുണ്ട്.

ചിലര്‍ ഭര്‍ത്താവിനെ അറിയിക്കാതെ വാങ്ങും. അത് ആദ്യമാദ്യമുള്ള ഈ അപമാനങ്ങള്‍ താങ്ങിത്താങ്ങി മതിയാവുമ്പോഴാണ്, മടുത്തു പോവുമ്പോഴാണ്. എത്ര ഒളിപ്പിച്ചാലും സൂത്രം പറഞ്ഞാലും പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. പിന്നെ അവള്‍ കള്ളിയായി മാറുന്നു. നുണച്ചിയുമാവുന്നു. എന്തിനാണെന്നോ? ഇരുന്നൂറ്റമ്പതു രൂപയുടെ മാല വാങ്ങിയതിനു..അല്ലെങ്കില്‍ ആയിരം രൂപയുടെ ചുരിദാര്‍ വാങ്ങിയതിന്...അതുമല്ലെങ്കില്‍ എണ്ണൂറ്റമ്പതു രൂപയുടെ സോസ് പാന്‍ വാങ്ങിയതിന്...

എന്നിട്ട് അവള്‍ ഇങ്ങനെ നാണംകെട്ട് നില്‍ക്കുന്നു... സിന്ദൂരം ഒക്കെ തൊട്ട്.. ഞാന്‍ ഒരു വിജയിച്ച കുടുംബിനിയും ഭാര്യയും അമ്മയുമാണേ... എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് തല്ലിക്കൂട്ടിയെടുത്ത ആത്മവിശ്വാസം മുഖത്ത് തേച്ചു പിടിപ്പിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്...

ഈ സ്ത്രീകള്‍ കഥയെഴുതിയാലെന്ത്? കവിതയെഴുതിയാലെന്ത്? ലേഖനമെഴുതിയാലെന്ത്? പ്രസാധകര്‍ ചോദിക്കുന്ന പണം കൊടുക്കാനാവില്ല.. പുസ്തകമാക്കി ഇറക്കണമെങ്കില്‍ …

നീയെന്തു മണ്ണാങ്കട്ടയ്ക്കാ എഴുതുന്നത്? എഴുതുന്നതു പോലെയാണോ നീ ജീവിക്കുന്നത്? പിന്നെന്തിനാ ബുക്ക് ഇറക്കുന്നത്?

വേണ്ട... നെറ്റ് മതി . ചത്തു പോയതിനു ശേഷം ആരെങ്കിലും ബുക്ക് ആക്കിക്കൊള്ളട്ടെ എന്നു വിചാരിച്ചാലോ...

അപ്പോഴുമുണ്ട് പ്രശ്നങ്ങള്‍..

ഏതു നേരവും ഫേസ്ബുക്കിലാണ്... വാട്സാപ്പിലാണ്. എന്തൊരു അനാവശ്യചെലവാണിതൊക്കെ .. ഒരു കാര്യം മര്യാദയ്ക്ക് ചെയ്യാന്‍ സമയമില്ല. എപ്പോഴും ഇതല്ലേ ജോലി..

എല്ലാറ്റിനും ചോദ്യം വേണം.. ചര്‍ച്ച വേണം.. അറിയിപ്പ് വേണം..

രാവിലെ നേരത്തെ ഉണരാന്‍ അനുവാദം വേണ്ട, വേണ്ടപ്പോഴൊക്കെ ചായയും പലഹാരവും ചോറും കറിയും ഉണ്ടാക്കാനും വിളമ്പിക്കൊടുക്കാനും പായ്ക്ക് ചെയ്യാനും ചര്‍ച്ച വേണ്ട, തുണി അലക്കാനും ഉണക്കാനും തേയ്ക്കാനും അടുക്കിവെയ്ക്കാനും വീട് വൃത്തിയാക്കാനും പിന്നെ ജോലിക്ക് പോയി ശമ്പളം കൊണ്ടുവരാനും വീട്ടില്‍ വേണ്ടപ്പോള്‍ തുണി അഴിയ്ക്കാനും അറിയിപ്പും വേണ്ട...

ആണുങ്ങളൊരുമിച്ചിരുന്നു ചായ കുടിച്ച് പലഹാരങ്ങള്‍ കൊറിക്കുമ്പോള്‍ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഷോപ്പിംഗ് ഭ്രമം, പണ്ടത്തെക്കാലത്തെ സ്ത്രീകളെപ്പോലെ വീട്ടുപണിയെടുക്കാന്‍ അറിവില്ലായ്മ, പഠിത്തമുണ്ടെന്ന അഹങ്കാരം, ഒന്നുമറിയാത്ത ഒരു പെണ്ണ് ബോസായി മാറിയതിന്‍റെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍, സ്ത്രീകളുടെ വസ്ത്രധാരണംകൊണ്ട് പുരുഷന്മാര്‍ക്കുണ്ടാവുന്ന ലൈംഗികപ്രശ്നങ്ങള്‍, പിന്നെ സര്‍വോപരി ഫെമിനിസം കൊണ്ടുവന്ന ദുരിതങ്ങള്‍ ഇതൊക്കെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യും..

അനുവാദം വേണ്ട... അറിയിപ്പും വേണ്ട...

ശരിയല്ലേ?

Saturday, August 11, 2018

വാരിയെല്ലുകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=761116717400958&set=a.526887520823880.1073741826.100005079101060&type=3&theater

                                             

ഗൃഹലക്ഷ്മിയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന "വാരിയെല്ലുകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം" എന്ന ലേഖനത്തിന്റെ അവസാനഭാഗം.
---------------------------------------------------------------------------------------
പീഡനത്തിന്റെ ബലികുടീരങ്ങൾ

ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി മുപ്പത്തഞ്ചിൽ, മലയാളത്തിലെ ഒരു പഴയ കവയിത്രിയായ കടത്തനാട്ട് മാധവിയമ്മ അപമാനിത സ്ത്രീത്വത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ വിലപിച്ചു:

‘പാവനസ്ത്രീത്വമേ, ജീവിതസൗന്ദര്യം
പൂവിടും പുത്തൻ പുലരിയിൽ
വീതവീകാരയായ് വില്ക്കപ്പെടുന്നു നീ
ഏതോ കാമത്തിന്നടിമയായി
അന്യന്റെ ചിന്തകൾ, അന്യന്റെ ആശകൾ
അന്നു മുതൽ നിനക്കാവരണം
പൂജിത പോലും നീ! കെട്ടിച്ചമയിച്ച
പാവ നീ, പാവന ലാവണ്യമേ!’

സ്ത്രീകളുടെ സഹനജീവിതം ഈ പഴയ കവിതയിൽ എത്ര ശക്തമായി സംഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നു കാണുക.

ഇന്നും സ്ത്രീകൾ സിനിമകളിൽ നീലയായി, തെരുവുകളിൽ ചുവപ്പായി, വീടുകളിൽ കരിയായി, വിവാഹകമ്പോളങ്ങളിൽ ബഹുവർണ്ണങ്ങളായി, പരസ്യങ്ങളിൽ തുണിയുരിഞ്ഞാടുന്ന നഗ്നതയായി നിരവധി കോലങ്ങളിൽ കെട്ടുമാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കയാണ്‌. ശക്തിയും ദേവിയും ദുർഗ്ഗയും ലക്ഷ്മിയും സരസ്വതിയുമൊക്കെയായി പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീകളിൽ ഏകദേശം ഇരുപത് ലക്ഷം പേർ ഓരോ വർഷവും ബലാൽസംഗത്തിനു ഇരയാക്കപ്പെടുന്നതായി പീറ്റർ പാന്റിന്റെ കണക്കുകളിൽ പറയുന്നു. കേന്ദ്ര ആഭ്യന്തര വകുപ്പിന്റെ ഔദ്യോഗിക കണക്കനുസരിച്ച് 1976, 77, 78 വർഷങ്ങളിൽ യഥാക്രമം 2611, 3821, 2781 വീതം ബലാൽസംഗ കേസുകൾ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബലാൽസംഗം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു ഹരിജൻ യുവതിയുടെ ചാരിത്ര്യത്തിന്‌ 5000 രൂപ കല്പിച്ച അതേ മുഖ്യമന്ത്രി തന്നെയാണല്ലൊ തങ്കമണിയിലെ നിർഭാഗ്യവതികളോട് ബലാൽസംഗത്തിന്റെ തെളിവുകളാവാശ്യപ്പെട്ടതും. വാർത്തകളായി വരാത്ത കൂട്ട ബലാൽസംഗങ്ങളുടെ തങ്കമണികൾ എത്ര ആയിരം ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇരുപത് ബലാൽസംഗങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ ഒരെണ്ണം മാത്രമെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നുള്ളുവെന്ന് ഫെമിനിസ്റ്റു കേന്ദ്രങ്ങൾ കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. (ജനങ്ങളെല്ലാം നോക്കിനില്‍ക്കെ ബാസ്സ് കാത്തുനിന്ന ഒരു കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനിയെ പിടിച്ചുകൊണ്ടു പോയി മൃഗീയമായി ബലാൽസംഗം ചെയ്ത വാർത്ത തലസ്ഥാന നഗരിയിൽനിന്നു നമ്മൾ കേട്ടു.)

സ്ത്രീധന മരണങ്ങളുടെ ഔദ്യോഗിക കണക്ക് ഇങ്ങനെയാണ്‌: അന്താരാഷ്ട്ര വനിതാ വർഷമായിരുന്ന 1975 ൽ തന്നെ 350 ഭാര്യമാരുടെ ജീവൻ സ്ത്രീധനത്തിനായി ഹോമിക്കപ്പെട്ടു. 1976ൽ 2670 പേരും 77ൽ 2917 പേരും സ്ത്രീധന പീഡനത്താൽ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് പോലീസ് വൃത്തങ്ങളുടെ കണക്കുണ്ട്. 1986ൽ മാത്രം മുവ്വായിരത്തോളം സ്ത്രീധന മരണങ്ങളുടെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പാർലമെന്റിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പുരുഷന്റെ കൃത്രിമവും ഹിംസാത്മകവുമായ ആധിപത്യം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ഇതാ, ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ്‌. പീഡനങ്ങളുടെയും ആത്മഹത്യകളുടെയും ബലാൽസംഗങ്ങളുടെയും കൊലപാതകങ്ങളുടെയും, രക്തസാക്ഷിത്വങ്ങൾക്കു മുകളിലാണ്‌ പുരുഷാസുരത തേർവാഴ്ച നടത്തുന്നത്. അവസാനം ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത് കുണ്ടായിയിലെ ഒരു പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവനും അപഹരിച്ച് എടുത്തിരിക്കുന്നു.

ശൈശവ വിവാഹത്തിന്റെ ഒരു ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു കണക്കുകൂടി ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്താം. അഞ്ചുവയസ്സും അതിൽ താഴെയും പ്രായമുള്ള വിവാഹിതകളായ 9500 പെൺകുട്ടികൾ നമ്മുടെ രാജ്യത്തുണ്ട്. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു ജില്ലയിൽ പതിനഞ്ചു വയസ്സിനു താഴെയുള്ള മൂന്നരലക്ഷം വിധവകൾ ഉണ്ടെന്നു കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1971ൽ പോലും ഇന്ത്യയിലൊട്ടാകെയുള്ള വിവാഹിതകളിൽ 13.6%വും പത്ത് വയസ്സിനും പതിനാലു വയസ്സിനും മദ്ധേൃ പ്രായമുള്ളവരായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ഒരു മന്ത്രി തന്റെ പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത മകളുടെ വിവാഹം നടത്തി ഞെളിഞ്ഞുപിരിഞ്ഞ് ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നുണ്ടല്ലൊ.

സ്ത്രീധനം, ശൈശവ വിവാഹം, സതി ഇവയൊക്കെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തുതന്നെ നിയമപരമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ്‌. സ്വതന്ത്ര ഭാരതത്തിൽ ഇപ്പോഴും അവയുടെ കിരാത രൂപങ്ങൾ എത്ര ശക്തിമത്താണെന്ന് നോക്കു. സ്ത്രീകളുടെ തന്നെ മുൻകയ്യിൽ ഇവയ്ക്കെതിരെയും ധാർമ്മികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രതിരോധങ്ങൾ ഉണരേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വീട്ടുജോലിക്കും പ്രത്യുല്പാദനപരമായ സ്ത്രീകളുടെ അധ്വാനങ്ങൾക്കും മൂല്യമുണ്ടെന്നു വന്നാൽ സ്ത്രീധനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പുരുഷന്റെ ആർത്തിയും നിർബന്ധവും ഹിംസയുമെല്ലാം നിലനില്‍ക്കുന്നത് പിന്നെ ഏതു തറയിലാണ്‌? ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ സ്ത്രീധനത്തിന്റെയും ബലാൽസംഗത്തിന്റേയും രാഷ്ട്രീയം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് വ്യാപകമായി ചെറുത്തുനില്പുകൾ സംഘടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ലഭ്യമായ നിയമങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ടും സ്ത്രീനീതിയിലധിഷ്ഠിതമായ പുതിയ നിയമ നിർമ്മാണങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയും അവരിപ്പോൾ വാദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇടതുപക്ഷ മഹിളാ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ കേരളത്തിൽ സ്ത്രീധന വിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സമീപകാലത്ത് ശക്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് പ്രതീക്ഷകൾ ഉണർത്തുന്നുണ്ട്. ഏകപക്ഷീയമായ സ്ത്രീധന വിരുദ്ധ പ്രതിജ്ഞകളിൽ അതൊതുങ്ങി നില്ക്കാതെ പൂർണ്ണമായും കമ്പോളവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ സമഗ്ര വിമോചനത്തിലേക്ക് അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഭാഗനിർണ്ണയം ചെയ്യേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മതവും ജാതിയും ധനവും കുടുംബമഹിമയും ഇടപെടാത്ത സ്ത്രീ പുരുഷ സമത്വത്തിലധിഷ്ഠിതമായ പ്രണയ വിവാഹങ്ങളുടെ സാർവ്വത്രിക പ്രചാരണങ്ങൾ ഇത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കുത്തേജനം നല്കാൻ കഴിയും.

മാതൃത്വം - മിഥ്യയും യാഥാർത്ഥ്യവും

ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ മാതൃത്വത്തിനും കുടുംബജീവിതത്തിനും എതിരാണെന്ന മട്ടിലുള്ള ചില വിമർശനങ്ങൾ കേൾക്കാറുണ്ട്. പലരും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ സ്വന്തം കുടുംബം അശാന്തമായതുകൊണ്ടൊ പൂർത്തിയാകാത്ത ലൈംഗിക തൃഷ്ണകൊണ്ടൊ ഒന്നുമല്ല ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ സ്ത്രീകളുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ ഇടപെടുന്നത്. അനീതികൾക്കെതിരെ സ്വാതന്ത്രൃത്തിന്റെ ആർത്തികൾ എത്രവരെ വിശാലമാക്കാമെന്നുള്ള വിപ്ളവബോധം തന്നെയാണിവയ്ക്കു ഉൾപ്രേരണ. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സമാധാനപൂർണ്ണമെന്നു കണക്കാക്കുന്ന അച്ചടക്കമുള്ള ഭവനങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ എല്ലാ അനീതികളും സഹിക്കുന്ന ഭവനങ്ങളായിരിക്കുമെന്നതിന്‌ സംശയമൊന്നുമില്ല. അച്ചടക്കവും സമാധാനവുമെന്നാൽ പുരുഷന്റെ തീരുമാനങ്ങളോട് സ്ത്രീ വിധേയപ്പെടുക എന്നായിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീയെ ബലികൊടുത്ത് വീടുകളിൽ നിലനിർത്തുന്ന ഇത്തരം സമാധാനം ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ തകർക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. പുറമെ ജനാധിപത്യവാദികളായ പുരുഷന്മാര്‍ വീട്ടിനകത്ത് സ്വേച്ഛാധിപതികളാവുന്ന അവസ്ഥയെ ചോദ്യം ചെയ്തേ തീരു.

കുടുംബങ്ങളിൽ ഇന്നു കാണുന്ന പുരുഷമേധാവിത്വപരമായ ഹിംസയുടെ ദുഷ്ട സംസ്ക്കാരം സത്യത്തിൽ പുറം വടിവിൽ മാത്രം ജനാധിപത്യമുള്ള നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഹിംസാത്മകമായ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിന്റെ ആന്തരിക പ്രതിഫലനം തന്നെയാണ്‌. അനീതികളുടെ ഘടനാപരമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ തുറന്നു കാണിക്കുന്നതിലൂടെ ഫെമിനിസം മർദ്ദിത ജനതയുടെ നെടുവീർപ്പും രോഷവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്. ‘ദുഷിച്ച ഫ്യൂഡൽ പ്രഭുക്കന്മാരെപ്പോലെ പെരുമാറുന്ന ഭര്‍ത്താക്കന്മാർക്ക് എതിരായി വനിതകളെ, പണിമുടക്ക് പ്രഖ്യാപിക്കുക’ എന്ന് സ്ത്രീ സമത്വ വാദത്തിന്റെ ഉജ്ജ്വല ശബ്ദമായ കെയ്‌റ്റ് മില്ലെറ്റ് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ലോകത്തിലെ അർദ്ധവിഭാഗത്തിന്റെ സമരം ആധിപത്യത്തിനെതിരെ എല്ലാകാലാത്തും നടന്ന എല്ലാവിധ സമരത്തെക്കാളും രൂക്ഷമായിരിക്കുമെന്നും അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചു. മാതൃത്വം ഉത്തരവാദിത്തപൂർണ്ണവും മാനസികവും ശാരീരികമായ കരുത്തും സന്നദ്ധതയും ആവശ്യമായ ഒരവസ്ഥയാണെന്ന് ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ കരുതുന്നു. എന്നാൽ അമ്മയാകുക, സ്ത്രീയുടെ പരമോന്നതവും അന്തിമവുമായ പദവിയാണെന്നുള്ള പുരുഷ പ്രചരണത്തിലൂടെ സ്ത്രീയെ ജീവപര്യന്തം വീട്ടുതടങ്കലിൽ വെയ്ക്കാൻ പുരുഷനിന്ന് കഴിയുന്നുണ്ട്. അത് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകതന്നെ വേണം. ഗർഭധാരണവും പ്രസവവുമെല്ലാം ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശക്തിയേയും ആത്മനിശ്ചയത്തേയുമാണ്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. മാതൃത്വമെന്നാൽ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുക മാത്രമല്ലല്ലൊ. മനുഷ്യഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശകളും സ്വപ്നങ്ങളും ഒരു കുഞ്ഞിൽ നിറവേറുകയാണ്‌. ഒരമ്മയ്ക്കു മുന്നിൽ സ്‌ത്രീ ദുർബലയും ചപലയുമാണെന്ന പരിഹാസം എത്രമാത്രം പൊള്ളയും പരിഹാസ്യവുമാണെന്നുനോക്കു.

മാതൃത്വം മഹനീയമാണെന്ന പുരുഷന്റെ പ്രസ്ഥാവന എത്ര വലിയ ആത്മവഞ്ചനയും തട്ടിപ്പുമാണെന്നു നോക്കാം. സ്ത്രീകൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ത്യാഗവും സഹിക്കാൻ തയ്യാറാവുമെന്ന് പുരുഷൻ പറയുന്നു. സ്ത്രീയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണമായി പുരുഷൻ വാഴ്ത്തുന്നതും ത്യജിക്കാനുള്ള ഈ ക്ഴിവിനെയാണ്‌. ഇത് സത്യമായും സ്ത്രീയെ അവന്റെ ചങ്ങലകളിൽ ബന്ധിച്ച് നിറുത്താനുള്ള പഞ്ചസാര പുരട്ടലാണ്‌. കാരണം ചരിത്രത്തിന്റെ അപ്രതിരോധ്യമായ ഈ പ്രയാണത്തിനിടയിൽ നാം മനസ്സിലാക്കിയ പുരുഷസ്വഭാവമനുസരിച്ച് മാതൃത്വത്തിന്‌ അത്ര വളരെ മഹത്വം അവൻ കാണുന്നുവെങ്കിൽ അതിന്റെ പൂർണ്ണാവകാശം ഒരിക്കലുമവൻ സ്ത്രീക്ക് വിട്ടുതരുമായിരുന്നില്ല. ഇത് കുഞ്ഞിനെ വളർത്തേണ്ട അതീവശ്രമകരവും മൂല്യമില്ലാത്തതുമായ ജോലിയിൽനിന്നും രക്ഷപ്പെടാനുള്ള തന്ത്രം മാത്രമാണ്‌.

ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ ഇത്തരം കാപട്യങ്ങളെ തുറന്നുകാണിക്കുന്നു. സ്ത്രീയുടെ സമ്മതമില്ലാതെയുള്ള ഗർഭധാരണവും സ്വന്തം കുഞ്ഞിന്റെ പിതാവിനാല്‍പോലും പങ്കുവെയ്ക്കപ്പെടാതെ ഏകാന്തമാതൃത്വവും അവർ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ

ഒരു വീട്ടിൽ അമ്മയുടെയും സഹോദരിയുടെയും രോഗവും ക്ഷീണവുമെല്ലാം ഏറ്റവും വൈകിയാണ്‌ പരിശോധിക്കപ്പെടുക. ആയുസ്സിൽ എഴുപത്തി മുവ്വായിരം മണിക്കൂർ അടുക്കളയിൽ മാത്രം ചിലവഴിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ സ്‌ത്രീ എത്രമാത്രം പുകയും ചൂടുമാണ്‌ തിന്നുകൂട്ടുന്നത്! വീടുപണിയുമ്പോൾ ഏറ്റവും മോശമായി പണിയുന്ന സ്ഥലം അടുക്കളയായിരിക്കും. തൊണ്ടുതല്ലുന്ന സ്ത്രീകൾ പ്രസവത്തിനുശേഷം ആവശ്യമായ വിശ്രമംപോലും എടുക്കാതെ, തൊഴിലിന്റെ ഭാഗമായ കുന്തിച്ചിരുപ്പും ഓങ്ങിയോങ്ങിയുള്ള തല്ലലും നിമിത്തം ഗർഭപാത്രസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾക്ക് നിരന്തരമായി വിധേയരാകുന്നു. കളിമൺ വ്യവസായം, പായ നെയ്ത്ത്, ബീഡി തെറുപ്പ്, തീപ്പെട്ടി നിർമ്മാണം, കയറുപിരിക്കൽ, കശുവണ്ടിക്കമ്പനികൾ, കൃഷിപ്പണി, പ്രസ്സ്, കെട്ടിടനിർമ്മാണം എന്നീ തൊഴിൽ മേഖലകളിലെല്ലാം സ്ത്രീകളാണ്‌ കൂടുതൽ പണിയെടുക്കുന്നത്. ഈ മേഖലകളിലെയെല്ലാം അനാരോഗ്യകരവും അസമത്വപൂർണ്ണവുമായ ചുറ്റുപാടുകൾ സ്ത്രീകളെ മാനസികമായും ശാരീരികമായും തകർത്തു കളയുന്നുണ്ട്.

നമ്മുടെ കുടുംബാസൂത്രണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കു. പുരുഷന്‌ എറെ സുരക്ഷിതവും ഫലപ്രദവുമായ ഒന്നോ രണ്ടോ മർഗ്ഗങ്ങൾ. അതേസമയം സ്‌ത്രീയ്ക്കോ? കുടുംബാസൂത്രണത്തിൽ പുത്തൻ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്താനുള്ള ഗിനിപ്പന്നികളാണ്‌ സ്ത്രീകൾ. പലതരം ലോഹങ്ങളും ഗുളികകളും സ്ത്രീ ശരീരത്തിൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. അവികസിത രാജ്യങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളിൽ പ്രയോഗിക്കാനാണ്‌ ബഹുരാഷ്ട്രകമ്പനികളിൽ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന മരുന്നുകളിൽ ഭൂരിപക്ഷവും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

വന്ധ്യംകരണ ശാസ്ത്രക്രിയ ആരംഭിച്ച കാലത്ത് പുരുഷന്മാർക്കതിലുണ്ടായ താല്പര്യം ഇപ്പോൾ കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു തീരെ ഇല്ലാതായിട്ടുണ്ട്. പ്രസവവും കുഞ്ഞിനെ വളർത്തലുംപോലെ കുടുംബാസൂത്രണവും സ്‌ത്രീയുടെ മാത്രം പ്രശ്നങ്ങളാണെന്ന് പുരുഷൻ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു. തന്നെയുമല്ല സ്റ്റെറൈൽ സെക്സ് ആയി ജീവിക്കുന്നത് പുരുഷത്വത്തിന്‌ നിരക്കുന്നതല്ലപോലും!

സ്‌ത്രീക്കു വേണ്ടി കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ കുടുംബാസൂത്രണ മാർഗ്ഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനോ ഉള്ളവ കൂടുതൽ പ്രചരിപ്പിക്കാനോ ആർക്കും താല്പര്യമില്ല. വജൈനൽ പിൽസ് പോലുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കാൻ നമ്മുടെ ഗവന്മെന്റിനൊ അതിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന മുതാലളിത്തത്തിനൊ കഴിയില്ല. കാരണം കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഉല്പന്നങ്ങൾ വിറ്റഴിച്ച് ലാഭമുണ്ടാക്കുക മാത്രമാണവരുടെ ലക്ഷ്യം. ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ ഇക്കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. പ്രകൃത്യായുള്ള മുകസ് ടെസ്റ്റിങ്ങ്, വജൈനൽ പിൽസ് തുടങ്ങിയ സ്ത്രീ ശരീരത്തിനു അപകടം വരുത്താത്ത കുടുംബാസൂത്രണ മാർഗ്ഗങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന്‌ മുൻകൈ എടുക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ബോംബെ പോലുള്ള വൻ നഗരങ്ങളിൽ പെൺഭ്രൂണങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചു കളയുന്ന മൃഗീയത അടുത്ത കാലത്തായി കൊടുമ്പിരി കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്. പാരമ്പര്യരോഗികളായ മാതാപിതാക്കന്മാരുടെ കുട്ടിക്ക് രോഗമുണ്ടൊ എന്ന് ഭ്രൂണാവസ്തയിലേ തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ, അംഗവൈകല്യമുണ്ടൊ എന്നറിയാൻ. അതിനൊക്കെയാണ്‌ ആംനിയൊ സെന്റിസിസ് എന്ന ഈ പരിശോധനാ രീതിയുടെ സഹായം തേടുന്നത്. അത് ഇപ്പോൽ ഗർഭത്തിൽ പെൺഭ്രൂണമാണെന്നറിഞ്ഞാൽ അതിനെ നശിപ്പിക്കുക എന്ന ഭീകരാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇത്തരം ഭ്രൂണഹത്യാ ക്ളിനിക്കുകളുടെ ഒരു പരസ്യം നോക്കു: ‘ഇന്ന് നിങ്ങൾ 50 രൂപ മുടക്കു, നാളെ നിങ്ങൾക്ക് 50000 രൂപ ലാഭിക്കാം.’

പെൺഭ്രൂണത്തെ നശിപ്പിച്ചാൽ നാളെ സ്‌ത്രീധനത്തുക ലാഭിച്ചുകൂടെ? 1978നും 83നുമിടയ്ക്കും ഇങ്ങനെ 78000 സ്ത്രീഭ്രൂണങ്ങൾ കുരുതി കഴിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

മാതൃത്വമാണ്‌ സ്‌ത്രീയുടെ പരമോന്നത പദവിയെന്ന് കല്പിക്കുന്നുപോലും! പെൺകുഞ്ഞിനെ ഗർഭത്തിൽ വഹിച്ചതുകൊണ്ടുമാത്രം അമ്മയാകാനുള്ള അവസരം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട മുന്നിൽ കാണുമ്പോഴെങ്കിലും പുരുഷന്റെ ഈ ക്രൂരമായ വഞ്ചന സ്‌ത്രീകൾ മനസ്സിലാക്കത്തതെന്തേ? നമ്മുടെ ആശുപത്രികളിലെ ലേബർ റൂമുകളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കു. പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ കുട്ടിയുടെ പൊക്കിൾക്കൊടി മുറിയ്‌ക്കുന്നതിനിടയിൽത്തന്നെ ‘ലേഡി ഡോക്ടറും’ ‘ഫീമെയിൽ നേഴ്‌സ്‌മാരും‘ ’പെണ്ണായ‘ അമ്മയോട് ചോദിക്കുന്നു, പെൺകുട്ടിയായതിൽ സങ്കടമുണ്ടൊ, ആൺകുട്ടിയായിരുന്നെങ്കിൽ.....

നമ്മുടെ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രസൂതികാ ശാസ്‌ത്രം, സ്‌ത്രീരോഗ ശാസ്‌ത്രം (Obstetrics, Gynaecology) എന്നീ ശാസ്‌ത്രവിഭാഗങ്ങളുടെ പണയവസ്തുവാണ്‌ സ്‌ത്രീ. പുരുഷരോഗങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഇത്തരം ശാഖകളൊന്നും തന്നെയില്ല. ഗർഭധാരണം, പ്രസവം, മുലപ്പാലിന്റെ ഉല്പാദനം, ആർത്തവം, ആർത്തവ വിരാമം തുടങ്ങിയ സ്വാഭാവിക പ്രതിഭാസങ്ങളെ ഒരു പരിധിവരെ രോഗങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടിപ്പോൾ. സ്വകാര്യ പ്രസവാശുപത്രികളിൽ സ്വാഭാവിക കൂടുതലും ഡോക്ടർക്കും ആശുപത്രി ഉടമക്കുംവേണ്ടി സിസേറിയനായി മാറുന്നുണ്ട്. ഡോക്ടർക്ക് സമയവും ഉടമക്ക് ധനവും ലാഭം കിട്ടും. പണ്ടത്തെ മിഡ് വൈഫുകളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഇന്ന് ഡോക്ടർ വന്നതുകൊണ്ട് ശിശുമരണനിരക്ക് കുറഞ്ഞിട്ടൊന്നുമില്ലെന്ന് ന്യുയോർക്കിലും ബൊസ്റ്റണിലും നടന്ന പഠനങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. നോർമ്മൽ പ്രസവം എന്ന് ഇന്നത്തെ വൈദ്യശാസ്‌ത്രം വിവക്ഷിക്കുന്നത് കൃത്രിമമായി വേദനയുണ്ടാക്കുന്ന മരുന്നുകളും യോനീകവാടത്തിലെ കീറലും തുന്നലും എല്ലാം ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രസവത്തെയാണ്‌.

പുരുഷമേധാവിത്വം പുരുഷശരീരത്തെയാണ്‌ മാതൃകാ ശരീരമായി കാണുന്നത്. നോർമൽ ശരീരമായ പുരുഷ ശരീരത്തിൽ വന്നുകൂടിയ അബ്നോര്‍മ്മല്‍ ഘടകങ്ങളാണ്‌ സ്‌ത്രീ ശരീരത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്! അതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്‌ പുരുഷ ശരീരം മേന്മ കൂടിയതും സ്‌ത്രീ ശരീരം തരംതാഴ്ന്നതുമായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.

സ്‌ത്രീ ശരീരം മൃദുലവും ദുർബലവുമാകാനായിട്ടുള്ള അപകടം പിടിച്ച മരുന്നുകൾ വൻതോതിൽ വിറ്റഴിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ചൊടിയും ചുണയും ഉള്ള പെൺകുട്ടികളെ ഒതുക്കിനിറുത്താൻ അവരുടെ ഭഗശിശ്‌നം ഛേദിച്ചുകളയാറുണ്ടല്ലൊ. സ്‌ത്രീകൾക്ക് ലൈംഗിക താല്പര്യം പാപമായും അഹങ്കാരമായും തെറ്റായും വിധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പുരുഷനത് സ്വഭാവികമായി കരുതപ്പെടുന്നു. അനാവശ്യമായി സ്‌ത്രീകളുടെ ഗർഭപാത്രം നീക്കം ചെയ്യുന്നതും ഇക്കാലത്ത് സാധാരണമാണ്‌. സ്‌ത്രീജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും ഇപ്പോൾ ഹോർമോൺ ചികിൽസയുണ്ട്. ഡി.ഇ.എസ്സ്. എന്ന ഹോർമോൺ ചികിൽസക്ക് വിധേയരാവുന്ന സ്‌ത്രീകളുടെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് അപൂർവ്വമായ രീതിയിൽ അപകടം പിടിച്ച ഒരുതരം യോന്യാർബുദം വരുമെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

പെൺകുഞ്ഞ് ജനനസമയത്തേ സ്വാഗതാർഹയല്ലല്ലൊ. വളർച്ചയുടെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ കടുത്ത അവഗണനയാണവൾക്ക്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ അഞ്ചു വയസ്സിനു താഴെയുള്ള പെൺകുട്ടികളിൽ അമ്പതു ശതമാനം പോഷകാഹാരക്കുറവിനെ നേരിടുമ്പോൾ അതേ പ്രായത്തിലുള്ള ആൺകുട്ടികൾ ഇരുപത്തഞ്ച് ശതമാനമേ ആ കെടുതിക്കിരയാകുന്നുള്ളു. നാഷണൽ ന്യൂട്രീഷ്യൻ മോണിറ്ററിങ്ങ് ബ്യൂറോയുടെ പഠന റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം പ്രായപൂർത്തിയായ പുരുഷന്മാരിൽ 28.4% മാത്രം പോഷക ദാരിദ്ര്യമനുഭവിക്കുമ്പോൾ അതേ പ്രായക്കാരായ സ്‌ത്രീകളിൽ 53.5% പോഷക ദാരിദ്ര്യമനുഭവിക്കുന്നു.

എന്റെ വിദ്യാർത്ഥി സുഹൃത്തുക്കളുമായി ഒരനുഭവം പങ്കുവെയ്ക്കട്ടെ. വിദ്യാഭ്യാസകാലത്തുതന്നെ അമ്മയായ ഞാൻ പ്രസവാവധിക്കുവേണ്ടി ഹാജരാക്കിയ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ, വിദ്യാർത്ഥിനികൾക്ക് അത്തരമൊരാനുകൂല്യം നിലവില്ലെന്ന അറിയിപ്പോടെ തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു. മുപ്പത് ദിവസത്തെ വിശ്രമംപോലും എടുക്കാതെയാണ്‌ ഞാൻ പഠിപ്പുതുടർന്നത്. പ്രസവാവധി സ്‌ത്രീകളുടെ ഒരവകാശമായി തൊഴിൽ ശാലകളിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത് ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ അനേക കാലത്തെ സമരങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ്‌. നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പ് അത് നിഷേധിച്ചതിന്റെ ന്യായീകരണം എന്താണാവോ?

പുരുഷനെക്കുറിച്ചുള്ള ഫെമിനിസ്റ്റ് നിലപാടുകൾ

ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ പുരുഷ വിദ്വേഷികളാണെന്ന ആരോപണം അതുന്നയിക്കുന്നവരെയാണ്‌ പരിഹാസ്യരാക്കുന്നത്. സ്‌ത്രീയെ സ്വകാര്യ സ്വത്ത് മാത്രമായി കാണുന്ന പുരുഷന്മാരോട് ഫെമിനിസ്റ്റുകൾക്ക് എതിർപ്പുണ്ടെന്നത് സത്യമാണ്‌. അതിനർത്ഥം അവർ പുരുഷവിദ്വേഷികളാണെന്നല്ല, ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ പിതൃദായക്രമത്തിനും മൂലധനവ്യവസ്ഥിതിക്കും പുരുഷമേധാവിത്വത്തിനും എതിരാണ്‌. പുരുഷന്മാര്‍ ജന്മനാ പക്വമതികാളാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നുമില്ല. പുരുഷനുണ്ടെന്ന് അവൻ അവകാശപ്പെടുന്ന ജീവശാസ്‌ത്രപരമായ ശ്രേഷ്ഠതയാലല്ല മറിച്ച് സ്‌ത്രീയുടെ അധ്വാനത്തെ ചൂഷണം ചെയ്താണ്‌ പുരുഷന്മാർ സ്‌ത്രീയുടെ മേൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നത്. സ്വകാര്യസ്വത്തുടമയിലധിഷ്ഠിതമായ പുരുഷമേധാവിത്വസംസ്ക്കാരം നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങളെ കൃത്രിമവും യാന്ത്രികവും ഉപഭോഗാസക്തവുമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അത്തരം ബന്ധങ്ങളുടെ ജീർണ്ണവിശ്വാസത്തേയും ഫെമിനിസം ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

പുരുഷൻ ഫെമിനിസത്തെ വെറുക്കുന്നതിനും ഭയപ്പെടുന്നതിനും പല കാരണങ്ങളുണ്ട്. ഫെമിനിസം എല്ലാ രംഗങ്ങളിലെയും പുരുഷമേധാവിത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് പുരുഷന്മാർക്ക് അവരുടെ ഇപ്പോഴത്തെ മനോഭാവം മാറ്റേണ്ടതായി വരും. ഇന്നു പുരുഷനു ലഭിക്കുന്ന സുഖസൗകര്യങ്ങൾ അവന്റെ കഴിവിലല്ല മറിച്ച് അവന്റെ ‘പുരുഷ’ത്വത്തിലാണ്‌ അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നെന്ന അറിവ് അവന്‌ സുഖപ്രദമാവില്ല. ഒരിക്കലും എല്ലാ രംഗങ്ങളിലും സ്‌ത്രീകൾ പുരുഷനൊപ്പം നിലയുറപ്പിക്കുന്നത് അവന്റെ ഇന്നത്തെ അവസരങ്ങൾ കുറയാൻ കാരണമാകും. ഒരു വീട്ടുജോലിക്കാരിയായി മാത്രം സ്‌ത്രീ കഴിഞ്ഞുകൂടുമ്പോൾ ജോലിക്കായി അവളെ വാങ്ങിക്കുകയും ആവശ്യമില്ലാത്തപ്പോള്‍ ചുട്ടുകളയുകയുമാവാം. പുരുഷനൊപ്പം എല്ലാ മേഖലകളിലും സ്ത്രീ കടന്നുവരുമ്പോൾ അവനു സ്വന്തം കഴിവിൽ മാത്രമെ ശോഭിക്കാനാവു. പുരുഷനായതുകൊണ്ട് യാതൊരു കാര്യവുമുണ്ടാവുകയില്ല.

സ്ത്രീപുരുഷന്മാരുടെ തുല്യതയിലൂന്നിയ മാനുഷിക ബന്ധങ്ങളെ പ്രമാണമാക്കിക്കൊണ്ട് ഫെമിനിസം ഇന്നത്തെ കമ്പോളബന്ധങ്ങളെ വിമർശിക്കുന്നു. എല്ലാത്തരം അസമത്വങ്ങൾക്കും ആധിപത്യങ്ങൾക്കും ഫെമിനിസം എതിരാണ്‌. പുരുഷമേധാവിത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന സ്‌ത്രീക്ക് കഠിനമായ വികാരസംഘർഷങ്ങളോടെ സ്വന്തം അച്ഛനോടും സഹോദരനോടും ഭർത്താവിനോടും മകനോടും സമരം ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നുണ്ട്. സ്‌ത്രീയെ സംബന്ധിച്ച് ഇത്തരമൊരു സമരം അവളുടെ ജീവിതത്തെ അന്തസ്സും മികവുറ്റതുമാക്കിത്തീർക്കുന്നു. പുരുഷനും സ്‌ത്രീകളുടേതായ ഈ സമരത്തിലൂടെ ഇന്നത്തെ യാന്ത്രീകവും മൃഗീയവുമായ ബന്ധങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് മാനുഷികബന്ധം നേടാനാവു. സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ സ്‌ത്രീക്കും പുരുഷനും ഒപ്പം ജീവിതാവകാശമുള്ള സമത്വപൂർണ്ണമായ ഒരു സമൂഹത്തിൽ മനുഷ്യൻ എന്ന വാക്കിന്‌ സ്‌ത്രീയുടെ ഇച്ഛകളേയും ചോദനകളേയും കൂടി ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതായി വരും. ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പുരുഷനുണ്ടാകണമെന്ന് നിർബന്ധിക്കുന്ന രക്ഷകന്റെ ചുമതലകൾ പുരുഷനിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുപോകും. ആ രീതിയിൽ സ്വതന്ത്രമായ ആശയവിനിമയത്തിലൂടെ സ്‌ത്രീയും പുരുഷനും ഒരുമിച്ച് കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ട ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥിതി രൂപംകൊള്ളും. സ്‌ത്രീപുരുഷ സമത്വത്തിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുന്ന മെയിൽ ഫെമിനിസ്റ്റുകളുമായിള്ള സാഹോദര്യം ഇന്നത്തെ ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ശക്തി പകരുന്നുണ്ട്.

സ്‌ത്രീ അടിമയായിരിക്കെ പുരുഷന്‌ സ്വതന്ത്രനാകാനാവില്ല. ജീവനുള്ള ഒന്നിനെ അനന്തമായി വായു ശ്വസിക്കുന്ന ഒന്നിനെ അടക്കപ്പെട്ട ഒരു ശവകുടീരത്തിന്റെ ജീർണ്ണതയിൽ തളച്ചുവെയ്ക്കുക, തങ്ങളുടെ ജീവിതസഖികൾ കായികക്ളേശങ്ങളെക്കാളും ദു:ഖഭാരത്തെക്കാളും കടുപ്പമേറിയ അപമാനഭാരം പേറാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട മൃഗങ്ങളായിരിക്കുക....അങ്ങനെയുള്ള പുരുഷന്മാർക്ക് സ്വന്തം മർദ്ദകരെ ചവുട്ടിമെതിക്കാൻ കഴിയുമോ? മനുഷ്യരാശിയുടെ വിമോചനത്തിന്റെ ആദ്യസമരം സ്‌ത്രീയുടെ വിമോചനത്തിന്റേതാണ്‌ എന്ന് ഷെല്ലി പാടിയിട്ടുണ്ട്.

സ്വാതന്ത്ര്യം: ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് മാനദണ്ഡം.

സ്‌ത്രീകളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പ്രഥമവും പ്രധാനവുമായിക്കണ്ട് സമരം ചെയ്താൽ മാത്രമേ ഇന്നത്തെ ദുർവിധികളിൽനിന്ന് സ്‌ത്രീകൾ സ്വതന്ത്രരാകുകയുള്ളു. പുരുഷനാണ്‌ രക്ഷകനും യജമാനനും എന്ന മൂഢവിശ്വാസം ദൂരത്തെറിഞ്ഞ് തന്റെ ഭാഷ താന്‍ തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കണമെന്നുള്ള ആത്മബോധത്തിലേക്ക് സ്‌ത്രീ വളരേണ്ടതുണ്ട്. ചൂഷകന്റെ ‘ഉത്തമ’ സ്‌ത്രീ സങ്കല്പത്തിന്റേതായ ആവരണം കീറിക്കളഞ്ഞ് ഒരു പെൺസ്വേച്ഛ ഉണർന്നുവരേണ്ടതുമാണ്‌. ഇരട്ടി ജോലിക്കും ഇരട്ട ചൂഷണത്തിനും വിധേയയാവുന്ന സ്‌ത്രീവർഗ്ഗപരമായ ഒരു മോചനത്തിലൂടെ മാത്രം ഒരിക്കലും സ്വതന്ത്രയാകാൻ പോകുന്നില്ല. ചൈനയിൽ സാംസ്ക്കാരിക വിപ്ളവം കഴിഞ്ഞ് പത്തു വർഷത്തിനുശേഷം ജനസംഖ്യാപ്പെരുപ്പം തടയാനായി കുടുംബത്തിന്‌ ഒരു കുഞ്ഞ് എന്ന ആശയം നടപ്പിലാക്കാൻ പെൺഭ്രൂണങ്ങളെ ഗവന്മെന്റിന്റെ സഹായത്തോടെ നശിപ്പിച്ചിരുന്നു. പുരുഷമേധാവിത്വം ജാതിസമ്പ്രദായം പോലെ വിപ്ളവത്തെപ്പോലും അതിജീവിച്ചു എന്ന് കാണാം. അതിനെതിരെ പ്രത്യേകമായ ഒരു സമരം വേണമെന്നുതന്നെയാണിത് സിദ്ധാന്തിക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയ സാമ്പത്തിക ഘടനയിലെ അടിസ്ഥാനപരമായ അഴിച്ചുപണിയലുകൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള സമരങ്ങളുടെ സമഗ്രമായ ഫലപ്രാപ്തി പുരുഷാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളുടെ തകർച്ചയിലൂടെ സ്‌ത്രീവിമോചനത്തെ മുൻകൂർ ആവശ്യമാക്കുന്നു. സ്‌ത്രീ സ്വതന്ത്രയാകുന്നതിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിൽ നമ്മുടെ നിയമവും മതവും മാധ്യമങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസവും മൂല്യങ്ങളെ നിർമ്മിച്ചുവിടുന്ന മറ്റു സ്ഥാപനങ്ങളെല്ലാം ജനാധിപത്യപരമായ ധർമ്മങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാൻ തുടങ്ങും.

വീട്ടിനു പുറത്ത് കുറഞ്ഞ കൂലിക്കും വീട്ടിനകത്ത് വേതനമില്ലാതെയും ജോലിചെയ്യുന്ന സ്‌ത്രീ അവളുടെ എല്ലാ അധ്വാനത്തിനും മൂല്യമാവശ്യപ്പെടുന്ന ഘട്ടത്തിൽ മുതലാളിത്തത്തിന്‍റെയും അതിന്മേലുറപ്പിച്ച പുരുഷമേധാവിത്വത്തിന്റെയും അടിത്തറ തകർന്നു പോകുമെന്നത് തീർച്ചയാണ്‌. പക്ഷെ അത്തരമൊരു ആത്മബോധത്തിലേക്കും ഉണർവ്വിലേക്കും സ്‌ത്രീയെ ബോധപൂർവ്വം ഉണർത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഇവിടെയാണ് ഒരു സ്വതന്ത്ര ഫെമിനിസ്റ്റ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ പ്രസക്തി. തികച്ചും സ്‌ത്രീകളുടേതായ ഒരു സമരമാർഗ്ഗം സമൂഹത്തേയും അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യവസ്ഥിതിയേയും മാറ്റാനാഗ്രഹിക്കുന്ന സമരങ്ങളോട് അണിചേർന്നു നിന്നുകൊണ്ട് ഒരു സമഗ്ര വിപ്ളവത്തിന്‌ നേതൃത്വം നൽകും എന്നത് തീർച്ചയാണ്‌. റോസാലക്‌സംബർഗിനെപ്പോലുള്ള സോഷ്യലിസ്റ്റുകളും ഫെമിനിസത്തെ പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഉണർവുകളിലേക്കും രാഷ്ട്രീയപ്രയോഗങ്ങളുടെ സമഗ്രതകളിലേക്കും വളർത്തിയിരുന്നു.. ഫെമിനിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഭിന്നസ്വരങ്ങളിലും ഊന്നലുകളിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അന്തിമമായി അത് മനുഷ്യരാശിയുടെ സമത്വത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നു.
----------------------------------------------
ഈ ലേഖനം തയ്യാറാക്കുന്നതിന്‌ താഴെപ്പറയുന്ന പുസ്തകങ്ങളും സുഹൃത്തുക്കളുമൊത്ത് നടത്തിയ ചില ചർച്ചകളും സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്.

1. Some questions on Feminism and its relevance in South Asia-----Kamla Bhasin , Nighat Said Khan.

2. Struggling to be myself---------------------------Sujata Gothoskar

3. Psycho analisis and Feminism-----------------Juliet Mitchell

4. Inside the family-----------------------------------P.V.D.R. (Delhi)

5. സ്‌ത്രീകളുടെ വിമോചനത്തെപ്പറ്റി------ ലെനിൻ

6. സ്‌ത്രീ വിമോചനം മാർക്സിസ്റ്റ് കാഴ്ചപ്പാട്---------- സി. ഭാസ്കരൻ

7. മാനഭംഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം-------- തങ്കമണി സംഭവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു കേസ് സ്റ്റഡി.

8. വൈദ്യമുക്തമായ സമൂഹം------------ മൾബറി ബുക്സ്.

9. സ്‌ത്രീ നീതി--------------------------കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട്

10. ചലനം-----------------86 ഏപ്രില്‍ ലക്കം

11. മാനുഷി ലക്കങ്ങൾ-------------------- (ഡല്‍ഹി )

12. നടാദുവ്വരിയുടെ ഒരു ലേഖനം.

(അവസാനിച്ചു)

വാരിയെല്ലുകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന ലേഖനത്തിന്‍റെ ആദ്യഭാഗം

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=760733460772617&set=a.526887520823880.1073741826.100005079101060&type=3&theater

                                             


21 ഓ 22 ഓ വയസ്സിലെഴുതിയ ഒരു ലേഖനമാണിത്. ഇന്നും പ്രസക്തമെന്ന് തോന്നി. അതുകൊണ്ട് പഴയ കടലാസ്സുകള്‍ തെരയുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ കണ്ടുകിട്ടിയ ഈ ലേഖനം എന്‍റെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കായി പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. അന്നിത് ഗൃഹലക്ഷ്മിയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു.

വാരിയെല്ലുകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം

നിയമം നിര്‍മ്മിക്കുന്നിടത്തും തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നിടത്തും സ്ത്രീ കൃത്യമായി മാറ്റിനിറുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പീഡനങ്ങളുടെയും നിന്ദകളുടെയും സാഹചര്യങ്ങളിലെല്ലാം അവള്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്നു. ശാരീരികവും മാനസികവും ആത്മീയവുമായ മര്‍ദ്ദനങ്ങള്‍ക്കും ചൂഷണങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍ സ്ത്രീയ്ക്കൊരിക്കലും അവളുടേതായ സ്വത്വസ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളില്‍ വെളിപ്പെടാനാവുന്നില്ല. ഓരോ ദിവസത്തേയും പത്രങ്ങള്‍ മറിച്ചുനോക്കുമ്പോള്‍ ബലാല്‍സംഗങ്ങളുടെയും ആത്മഹത്യകളുടെയും സ്ത്രീധന മരണങ്ങളുടെയുമെല്ലാം രക്തം പുരണ്ട വാര്‍ത്തകളെത്രയാണ് ! ഇതാ ഇപ്പോള്‍ സതിയും തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു. നെറികെട്ട അധികാര രാഷ്ട്രീയവും കപട കുടുംബാഭിജാത്യവും ഭീകരമായ മതാന്ധതയും നഗ്നമാക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീധനമോഹവും എല്ലാം ചേര്‍ന്ന് പതിനെട്ടു വയസ്സുള്ള ഒരു രാജസ്ഥാനി പെണ്‍കുട്ടിയെ സ്വന്തം ഭര്‍ത്താവിന്റെ ചിതയില്‍ വലിയ ഒരു പുരുഷാരത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തില്‍ വിജയകരമായി ഹോമിച്ചിരിക്കുന്നു. വീട്ടിലും തെരുവിലും പണിശാലയിലും മാധ്യമങ്ങളിലും സ്ത്രീകള്‍ നിരന്തരമായി അവഹേളിക്കപ്പെടുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍ നമുക്കിന്ന് വാര്‍ത്തകളേയല്ല. സ്ത്രീകളുടെ നേരേയുള്ള ഏതുതരം കടന്നാക്രമണവും നമുക്കിപ്പോള്‍ സഹനീയമായി തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. കലയും സംസ്ക്കാരവും സകല സ്ഥാപനങ്ങളും അടിമത്തത്തെ പരോക്ഷമായി പിന്താങ്ങുന്നു.

സമൂഹം സ്ത്രീക്കെതിരെ പുലര്‍ത്തി വരുന്ന നിലപാടുകള്‍ ഇത്രയധികം ഹിംസാത്മകവും നെറികെട്ടതുമായിട്ടും മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാന നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ചെറുത്തു നില്പെന്ന രീതിയില്‍ സ്ത്രീകള്‍ നടത്തുന്ന ലഘുവായ പ്രതിരോധ സമരങ്ങള്‍പോലും ശരിയായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടാത്തതെന്തുകൊണ്ടാണ്? സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്യസമര പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഫെമിനിസം എന്ന പേരില്‍ നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ശക്തിപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഫെമിനിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ ശക്തിപ്പെടുന്നതിന്റെ തോതനുസരിച്ച് അതിനെതിരായ വിമര്‍ശനങ്ങളും പരിഹാസങ്ങളും പുരുഷ മേധാവിത്വ സമൂഹത്തില്‍ പ്രത്യേകിച്ചും, ഉരുണ്ടു കൂടുന്നത് സ്വാഭാവികവുമാണ്. ഇതുവരേയും ചരിത്രത്തില്‍ നിശ്ശബ്ദമാക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത സ്വന്തം സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് അലമുറയിടാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ അസഹിഷ്ണുതയും മുറുമുറുപ്പും ചിലയിടങ്ങളില്‍നിന്നെല്ലാം ഉണ്ടാകാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ?

സ്ത്രീകളുടെ സമരങ്ങളെ നിസ്സാരമാക്കിത്തള്ളി വികലമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതില്‍ സമൂഹവും ഭരണകൂടവും മാധ്യമങ്ങളും പരസ്പരം മത്സരിക്കുകയാണ്. ഒരു മുതലാളിത്ത ഭരണക്രമത്തില്‍ സ്ത്രീ എന്നും ഒരു ചരക്കു മാത്രമെ ആകു. മുതലാളിത്തം ഇന്നത്തെപ്പോലെത്തന്നെ എന്നും സ്ത്രീയെ കുറഞ്ഞ കൂലി പറ്റുന്ന നിസ്സാരവും മൂലധനമില്ലാത്തതുമായ ജോലികളില്‍ കഴിഞ്ഞുകൂടാന്‍ നിര്‍ബ്ബന്ധിക്കുന്നു. അതിന്റെതന്നെ മറ്റൊരു ദുഷ്ടമുഖമായ കണ്‍സ്യൂമറിസം അവളുടെ മേല്‍ ശക്തമായി പിടി മുറുക്കിയിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീയെ ഒരു ലൈംഗിക വസ്തുവായി മാത്രമെ മുതലാളിത്തത്തിനു കാണാനാവു. ഒരിക്കലും ഒരു മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥിതിക്ക് സ്ത്രീകളുടെ മുന്നേറ്റം താങ്ങാനാവില്ല. സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതനിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയെന്നത് അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു ചടങ്ങോ പെരുന്നാളോ ഹരിജനോദ്ധാരണമോ മാത്രമാണ്. വേണമെങ്കിലവര്‍ വേള്‍ഡ്ബാങ്കിന്റെ സഹായത്തോടെ നമ്മുടെ സാമൂഹ്യ വനവല്ക്കരണ പരിപാടിപോലെ സ്ത്രീസംരക്ഷണം ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യും.

മിക്കവാറും എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ-മത പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കും വനിതാവിഭാഗങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും അവയ്ക്കൊന്നിനുംതന്നെ പുരുഷമേധാവിത്വ സംസ്ക്കാരത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ യാതൊരു കാഴ്ച്ചപ്പാടുമില്ല. ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് സ്ത്രീകളുടെ വിഷയങ്ങളെ രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വിലയിരുത്താനും സാമൂഹ്യഘടനയില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് പരിഹരിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ആ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കുപോലും സ്ത്രീകളുടെ നേരേയുള്ള ഇരട്ട ചൂഷണങ്ങളുടെ സവിശേഷമായ സാഹചര്യങ്ങളോട് വേണ്ടത്ര ആഴത്തില്‍ പ്രതികരിക്കാനാവുന്നില്ല. ഫെമിനിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നേരേയുള്ള അവഗണനയും അവിശ്വാസവും നിന്ദനവും നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ നിഷേധാത്മകമായ പുരുഷ സമീപനത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ലെനിന്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കു "ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റിനെ ഉറച്ചു നോക്കുക. ഒരു പണ്ഡിത മൂഢന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. വനിതകളോടുള്ള മാനസികഭാവംപോലെ മര്‍മ്മസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഉരച്ചാല്‍ അത് വ്യക്തമാകും.."

മിക്കവാറും എല്ലാവരും, ഫെമിനിസ്റ്റെന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ബ്രായെരിക്കുന്ന, പുരുഷന്മാരെ ശത്രുക്കളായി കരുതുന്ന, കുടുംബം നശിപ്പിക്കുന്ന അരാജകവാദികളായ സ്ത്രീകളാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഫെമിനിസം പാശ്ചാത്യവല്‍ക്കൃതവും മധ്യവര്‍ഗ്ഗവനിതകളുടെ നിറവേറാത്ത മിഥ്യാസങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ഉള്‍ക്കണ്ഠകളുമാണെന്ന് ഇത്തരം ആളുകള്‍ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

എന്നാൽ നോക്കു, ഇന്ത്യയിലെവിടെയും ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ ബ്രാ കത്തിച്ചിട്ടില്ല. ഫെമിനിസ്റ്റുകളിൽ ഒട്ടധികം പേരും വിവാഹിതരും അമ്മമാരുമാണ്‌. അവർ തെരുവിലിറങ്ങാനും കുടുംബം തകർക്കാനും പുരുഷനുപകരം സ്ത്രീയെത്തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാനും ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. പിന്നെയും ഇത്തരം അബദ്ധപ്രചരണങ്ങൾ പുകപോലെ പടർന്നു കയറുന്നു. കുഴപ്പം ഫെമിനിസത്തിന്റേതല്ല. എന്താണ്‌ ഫെമിനിസമെന്നും ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ എവ്വിധമാണ്‌ നിർവചിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ മുൻവിധികളും ശകാരങ്ങളും അടിമുടി പരിഹാസവുമായി അതിനെ നേരിടുകയാണ്‌ പലരും. അസഹിഷ്ണുതകൊണ്ടൊ അജ്ഞതകൊണ്ടൊ സ്ത്രീകളുടെ വിമോചന പോരാട്ടങ്ങൾ ഇത്തരത്തിൽ അവഹേളിക്കപ്പെട്ടുകൂടാ. സൈദ്ധാന്തികവും പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ദു:ശാഠ്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഇന്ന് സജീവ യാഥാർത്ഥ്യമായിക്കഴിഞ്ഞ ഫെമിനിസമെന്ന സാമൂഹ്യപ്രമേയത്തെ അനുഭാവപൂർവ്വം പഠിക്കാനാണ്‌ നാം ശ്രമിക്കേണ്ടത്.

എന്താണ്‌ ഫെമിനിസം.

ഫെമിനിസമെന്ന പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത് പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്‌. മറ്റ് ഇസങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു പ്രത്യേക സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പാറയിൽ പണിതെടുത്തതല്ല ഫെമിനിസം. ഒരു നിർവചനത്തിന്റെ ഏകശിലയിൽ ഈ സങ്കീർണ്ണാവസ്ഥയെ സംഗ്രഹിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്. സാമൂഹ്യജീവിതത്തിലും സാംസ്ക്കാരികരംഗങ്ങളിലും കുടുംബജീവിതത്തിലും സ്ത്രീകൾ അടിച്ചമർത്തപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഒരു തിരിച്ചറിവും അത്തരം പീഡനങ്ങൾക്കും വിവേചനങ്ങള്‍ക്കും പുരുഷന്മാരുടെ ബോധപൂർവ്വമായ പ്രതിപ്രവർത്തനവും എന്ന് ഫെമിനിസത്തെ വിശാലമായി നിർവ്വചിക്കാം. മൂലധനാധിഷ്ഠിതമായ പുരുഷമേധാവിത്വ സംസ്ക്കാരത്തിനും സ്ത്രീയായതുകൊണ്ടുമാത്രമുള്ള തരംതാഴ്ത്തലിനുമെതിരെ വ്യക്തിപരമായി പ്രതിരോധിക്കുന്നവർ മുതൽ സംഘചേർന്നു സമരം ചെയ്യുന്നവർ വരെ എല്ലാവരും ഫെമിനിസ്റ്റുകളാണ്‌. അധമബോധത്തിൽനിന്ന് ആത്മബോധത്തിലേയ്ക്കുള്ള സ്ത്രീചേതനയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രഖ്യാപനമാണിത്.

മുൻകാല ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ വീട്ടിനു പുറത്ത് സ്ത്രീകളുടെ തീർത്തും ജനാധിപത്യപരമായ പ്രാഥമികാവകാശങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയാണ്‌ പോരാടിയത്. സ്ത്രീക്കും, വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിലും സ്വത്തവകാശവും വോട്ടവകാശവും എല്ലാം ലഭിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ആ പോരട്ടങ്ങൾ ലോകത്തോട് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിനുള്ളിൽ സ്ത്രീകള്‍ മാറുമറയ്ക്കാനുള്ള അവകാശം മുതൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുവേണ്ടിവരെ സമരം ചെയ്ത ചരിത്രം ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് പോരാട്ടത്തിന്റെ പൂർവ്വ മാതൃകയായിരുന്നെന്ന് പറയാം. ഇന്നത്തെ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾക്കാവട്ടെ വീട്ടിനു പുറത്തും വീട്ടിനകത്തും ഒരേസമയം സമരം ചെയ്യേണ്ട സ്ഥിതിയാണ്‌. തന്നെയുമല്ല ശരീരശാസ്ത്രപരമായ അറിവുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ പുരുഷന്‌ സ്ത്രീയേക്കാൾ മേന്മ കല്പിക്കുന്ന യാതൊന്നുമില്ല എന്നുകൂടി അവർ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. സ്ത്രീയ്ക്ക് പുരുഷനൊപ്പം തുല്യതയും മാന്യതയും നേടാനും അവളുടെ ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും അടിച്ചേല്പിച്ചിരിക്കുന്ന നിയന്ത്രണങ്ങളിൽനിന്ന് അവളെ മോചിതയാക്കാനും ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ പോരാടുന്നു. ഈ രീതിയിലുള്ള ഫെമിനിസ്റ്റ് സമരങ്ങൾ സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ അവകാശസമരങ്ങൾക്കുമൊപ്പം വളരുകയും വികസിക്കുകയും വേണം. സ്വകാര്യ സ്വത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തോടെയാണ്‌ പുരുഷാധിപത്യം രൂപപ്പെട്ടത്. സ്ത്രീനീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഫെമിനിസ്റ്റ് സമരം സ്വകാര്യ സ്വത്തിനെതിരായുള്ള വിമോചന സത്തയുൾക്കൊള്ളുന്നുണ്ട്.

ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ പുരുഷനൊപ്പം തുല്യത സ്ത്രീക്കും വേണമെന്ന് പറയുന്നതിനെ എല്ലാവരും പുച്ഛത്തോടെയാണ്‌ കാണുന്നത്. അവർ പറയുന്നതെന്തെന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കത്തതുകൊണ്ടുള്ള കുഴപ്പമാണത്. ഇന്ത്യയിൽ 75.12% സ്ത്രീകൾക്ക് അക്ഷരാഭ്യാസമില്ലെന്ന് 81ലെ കണക്കുകൾ പറയുന്നു. അതേസമയം പുരുഷന്മാരുടെ നിരക്ഷതാ നിരക്ക് 63%മാണ്‌. പട്ടികവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട 91.96% സ്ത്രീകളും നിരക്ഷരരാണ്‌. 19% സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമാണ്‌ ഹൈസ്ക്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം. കേന്ദ്ര ഗവ. ജീവനക്കാരിൽ 2.5% മാത്രമാണ്‌ സ്ത്രീകൾ എന്നാണ്‌ ഔദ്യോഗിക കണക്ക്. ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ അവസര നിഷേധങ്ങളെ കുറിക്കുന്ന ചില സ്ഥിതിവിവര കണക്കുകളാണിത്. പുരുഷനും ഇന്ന് ഒരു വർഗ്ഗസമൂഹത്തിന്റെ നിർദ്ദയമായ ചൂഷണത്തിന്‌ വിധേയനാണെന്നത് ശരിയാണ്‌. അതുകൊണ്ട് ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ അർത്ഥമാക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യം, സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും ഒപ്പം തുല്യത ലഭിക്കുന്ന സമത്വപൂർണ്ണമായ ഒരു സമൂഹത്തിൽ മാത്രം ഉണ്ടാകുന്നതാണ്‌.

ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഭാരതീയ സന്ദർഭങ്ങൾ.

ഫെമിനിസം പാശ്ചാത്യാശയ പ്രചോദിതമായതുകൊണ്ട് അതിന്‌ ഇവിടെ പ്രസക്തിയില്ലത്രെ! പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് വന്നതുകൊണ്ട് അത് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വേരു പിടിക്കില്ലപോലും! അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ പാർലിമെന്ററി ജനാധിപത്യം, മുതലാളിത്തം, സ്വകാര്യസ്വത്തുടമാ സമ്പ്രദായം, കൃഷിഭൂമി കർഷകനെന്ന വാദം, ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയൊന്നും ഇവിടെ സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയില്ലല്ലൊ. വ്യവസായ വിപ്ളവവും മാർക്സിസവും സോഷ്യലിസവും ഒന്നും പടിഞ്ഞാറ്‌ പിറന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ഇവിടെ അപ്രസക്തമായിട്ടില്ല. കാറൽമാർക്സ് കൽക്കത്തയിലും, ലെനിൻ പുന്നപ്രയിലും, ഐൻസ്റ്റീൻ അഡയാറിലും ജനിച്ചതുകൊണ്ടല്ലല്ലൊ അവരുടെ ആശയങ്ങൾ നമുക്ക് സ്വീകാര്യമായത്. പിന്നെ ഫെമിനിസത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമെന്തേ ഈ വാശി?

ലോകത്തൊരിടത്തും ഒരാശയത്തെയും രാജ്യാതിർത്തി തിരിച്ച് നിർണ്ണയിക്കാനാവില്ല. ഫെമിനിസം എന്ന പദം പാശ്ചാത്യരുടേതുതന്നെ. പക്ഷേ, ആ ആശയത്തെ ഇങ്ങോട്ട് ബലമായി പിടിച്ചുവലിച്ച് ഇവിടെയിട്ട് ഞെക്കിപ്പഴുപ്പിച്ചതൊന്നുമല്ല. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനവും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യവുമായി ഫെമിനിസ്റ്റ് ആശയങ്ങൾ ഇവിടെ വേരു പടർത്തിയിട്ടുണ്ട്. വൈദേശിക ഭരണത്തിനും ഭൂപ്രഭുക്കളുടെ സ്വേച്ഛാധിപത്യത്തിനും എതിരായി അക്കാലത്തുണ്ടായ പ്രതിരോധങ്ങൾ ഫെമിനിസ്റ്റ് ആശയങ്ങൾക്കും ജന്മം കൊടുത്തു. ദേശീയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തോടൊപ്പം തഴച്ചുവളർന്ന ഇന്ത്യൻ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രമേയങ്ങളിൽ പലതും സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണല്ലൊ. അക്കാലത്ത് സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രക്ഷോഭികളായ ആ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ വിധവാ വിവാഹത്തിനും സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും നിയമപരമായ സ്ത്രീ പുരുഷ സമത്വത്തിനും വേണ്ടി സമരം ചെയ്തു. സതി, ബഹുഭാര്യാത്വം, പർദ്ദ, സ്ത്രീധനം, ശൈശവ വിവാഹം ഇവയെല്ലാം നിറുത്തലാക്കാൻ അവർ ശക്തമായി പ്രക്ഷോഭണം നടത്തി. (പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും പ്രണയവിവാഹത്തിനും സ്വതന്ത്രചിന്തക്കും വേണ്ടി ആവേശപൂർവ്വം മാമൂൽ മൂല്യങ്ങൾക്കെതിരെ ശബ്ദിച്ച ഇന്ദുലേഖ ഇന്ത്യൻ നവോത്ഥാന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടായ ഒരു ധീര ഫെമിനിസ്റ്റ് മാതൃകയായിരുന്നു.)

ബുദ്ധന്റെ കാലം മുതൽ സ്ത്രീവിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ച് ചൂടുപിടിച്ച വഗ്വാദം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഒടുവിൽ ഭിക്ഷുണികളുടെ ഒരു സംഘം രൂപീകരിക്കാൻ ബുദ്ധൻ നിർബന്ധിതനായ ഒരു സാഹചര്യംവരെ സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം ഉയരുകയും ചെയ്തു. ആധുനിക ഇന്ത്യയിൽ രാജാറാം മോഹൻറോയ്, ടാഗോർ, ഗാന്ധി, വിവേകാനന്ദൻ, സരോജനി നായിഡു, ആനി ബസെന്റ്, സുബ്രഹ്മണ്യ ഭാരതി, അരബിന്ദോ, നെഹ്രു തുടങ്ങി പലരും സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആവശ്യകതയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും സ്ത്രീകളുടെ പ്രശ്നങ്ങളെ ഗൗരവമായി കാണുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരത്തിൽ സ്ത്രീനീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ശബ്ദം അത്രയും ദുർബലമാണെന്ന് പറയാൻ വയ്യ.

അന്നും ഇന്നും സ്ത്രീകളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള മൂലകാരണം ഒന്നാണെന്നതാണ്‌ സത്യം. സ്ത്രീധനം, ബലാൽസംഗം, തുല്യജോലിക്ക് തുല്യവേതനം, ലൈംഗിക പീഡനങ്ങൾ, സ്ത്രീയാണെന്നതുകൊണ്ടുള്ള തരംതാഴ്ത്തൽ, മാധ്യമങ്ങളിലെ സ്ത്രീ മലിനീകരണം, മതവും സംസ്ക്കാരവും സാഹിത്യവും ഒത്തുചേർന്നുള്ള അവഹേളനം - തുടങ്ങി ഇന്നത്തെ പല രൂക്ഷമായ പ്രശ്നങ്ങളും പാശ്ചാത്യ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന ഒറ്റ കാരണത്താൽ ഇന്ത്യയിലെ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ പടിഞ്ഞാറുനോക്കികളാണെന്ന് പറയുന്നത് വലിയ മണ്ടത്തരമാണ്‌. ലോകവ്യാപകമായി സ്ത്രീകളുടെ പല പ്രശ്നങ്ങളും സമാനമാണെന്നും തന്മൂലം സമരമാർഗ്ഗങ്ങളും ഒന്നാകുമെന്നുമുള്ള സത്യത്തെ മറയ്ക്കലാണത്. ഭാരതത്തിലെ ഫെമിനിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ആദ്യത്തേതും അടിയന്തരവുമായ പോരാട്ടം പട്ടിണിക്കെതിരായിട്ടാണ്‌. നഗരത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള മദ്ധ്യവർഗ്ഗ വനിതകളുടെ സംഘങ്ങളാണ്‌ പലതുമെങ്കിലും കുറെ ഫെമിനിസ്റ്റുകളെങ്കിലും ചേരിപ്രദേശത്തും താഴ്ന്ന വരുമാനക്കാർക്കിടയിലും പ്രവര്‍ത്തനമുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

തൊഴിൽ സ്ത്രീയെ സ്വതന്ത്രയാക്കുന്നില്ല.

ഇന്ന് സ്ത്രീകൾ വീട്ടിനു പുറത്ത് ജോലി ചെയ്യുകയും പണം സമ്പാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ അതിന്റെ പേരിൽ വീട്ടിനുള്ളിലെ ജോലികളിൽ നിന്നവൾ ഒഴിവാകുന്നില്ല. തൊഴിൽ ഒരു സ്ത്രീയെ സ്വതന്ത്രയാക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല ഇരട്ട ചൂഷണത്തിനുള്ള അവസരമൊരുക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്.

ഒന്നാമത് ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ സ്ത്രീകൾ ജോലിക്ക് പോകുന്നത് അവർക്കു വേണ്ടിയൊന്നുമല്ല. പുരുഷന്‌ വീട്ടിനു പുറത്ത് ജോലിയില്ലെങ്കിലുള്ള മാന്യതക്കുറവ് സ്ത്രീയുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കിൽ ഇല്ല. സ്ത്രീ ജോലിയ്ക്ക് പോകുന്നത് ഇന്നത്തെ ജീവിത സാഹചര്യത്തിൽ പുരുഷന്റെ മാത്രം വരുമാനംകൊണ്ട് ജീവിച്ചുപോകാനാകാതെ, കുടുംബവരുമാനം വർദ്ധിപ്പിക്കാനായിട്ടു മാത്രമാണ്‌. നമ്മുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ ഭാര്യമാരെ ജോലിക്കയക്കുന്നത് ജോലിയുടെ പ്രതിഫലം പറ്റി വീട്ടിനു പുറത്തെ ലോകം കണ്ട് ആത്മാഭിമാനവും സ്വയം പര്യാപ്തതയുമുള്ള സ്ത്രീകളായിത്തീരട്ടെ എന്നു കരുതിയൊന്നുമല്ല. ഭാര്യയുടെ ശമ്പളത്തിൽ മാത്രമാണവരുടെ കണ്ണ്‌. ഒരു ശരാശരി സ്ത്രീ ഓരോ ശരാശരി പുരുഷനെക്കാൾ ഇരട്ടി ജോലി ചെയ്യുന്നുവെന്നാണ്‌ 1980-ൽ കോപ്പൻഹേഗലിൽ നടന്ന വനിത കോൺഫ്രൻസ് പുറപ്പെടുവിച്ച വിജ്ഞാപനത്തിൽ പറയുന്നത്.

ഇനി ജോലിക്കാരായ സ്ത്രീ​‍കൾക്ക് പുരുഷനോടൊപ്പം വേതനമില്ല. തുല്യ ജോലിക്ക് തുല്യ വേതനമെന്ന ആശയം പല രാജ്യങ്ങളിലും കടലാസ്സിലെ ഉള്ളു. സ്ത്രീകൾ അവസാനം ജോലിയിൽ നിയമിക്കപ്പെടേണ്ടവരും ആദ്യം പിരിച്ചു വിടേണ്ടവരുമാണ്‌. മിക്കവാറും എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലുംതന്നെ കുറഞ്ഞ കൂലിയിൽ അനാരോഗ്യകരമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇരട്ടി ജോലിയെടുക്കേണ്ടവരാണ്‌ സ്ത്രീകൾ. വീട്ടിനു പുറത്ത് ജോലി ചെയ്ത് സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ സ്ത്രീപോലും വീട്ടിനകത്ത് പുരുഷന്റെ അടിമയാണ്‌. ആധുനിക വനിതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം അവിടെ അവസാനിക്കും.

ഇരട്ടി ജോലിയും ഇരട്ട ചൂഷണവും

ഭരണക്രമം മാറുന്നതോടെ ഈ അടിമത്തം സ്വയമേവ മാറുമെന്നും അതുവരെ ഇത് സഹിച്ചാൽ മതിയെന്നും വാദിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്. ഒരു കാര്യം തീർച്ചയാണ്‌, ഒരു യഥാർത്ഥ സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹത്തിൽ മാത്രമെ സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യം അഭിലഷണീയമായ ഒന്നാകുന്നുള്ളു. എന്നുവെച്ച് അതുവരെ സ്ത്രീകൾ സർവം സഹകളായി നല്ല നാളെയെ കാത്തിരുന്നാൽ മതിയെന്ന വാദം ക്രൂരവും മൗഢ്യവുമാണ്‌. പുരോഗതിയുടെ പാതയിലൂടെ അതിവേഗം മുന്നേറിയ മനുഷ്യലോകം ഓരോ ഘട്ടത്തിലും സ്ത്രീകളോട് കടുത്ത വഞ്ചനയാണ്‌ കാണിച്ചത്. എംഗൽസ് പറയുന്നത് പ്രാകൃത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വ്യവസ്ഥയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മാതൃദായക്രമത്തെ കൗശലപൂർവം പിതൃദായക്രമത്തിൽ എത്തിച്ചതോടെ പുരുഷൻ സ്ത്രീയുടെമേൽ തകർപ്പൻ വിജയം നേടി എന്നാണ്‌. അങ്ങിനെ സ്വത്ത് കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം അവനിൽ നിക്ഷിപ്തമായതോടെ അവൻ സ്ത്രീയേയും തനിക്ക് ക്രയവിക്രയം ചെയ്യാവുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ സ്വത്താക്കി മാറ്റി.

കൊളോണിയലിസത്തിലൂടെ യൂറോപ്പിൽ രൂപംകൊണ്ട മുതലാളിത്തഭരണകൂടം യൂറോപ്പിലും കോളനികളിലും പിതൃദായക്രമത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. വ്യവസായ വിപ്ളവത്തിനുമുമ്പ്, വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയിരുന്ന ഉല്പന്നങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഫാക്ടറികളിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടതോടെ സ്ത്രീകൾക്ക് അതിന്മേലുള്ള അവകാശം നഷ്ടപ്പെടുകയും അവർ വെറും വീട്ടുജോലിക്കാരായി അധ:പതിക്കുകയും ചെയ്തു. പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീകളെ പരമ്പരാഗതമായ തൊഴിലുകളിൽ നിന്ന് പറിച്ചുമാറ്റിയും പണക്കാരായ സ്ത്രീകളെ വീട്ടിനുള്ളിൽ ബന്ധിച്ചുമാണ്‌ അന്നത്തെ സ്ത്രീകളെ അടിമകളാക്കി മാറ്റിയത്. വ്യവസായ വിപ്ളവത്തിന്റെ ഫലമായുണ്ടായ ഫക്ടറികൾ സ്വകാര്യസ്വത്തിലധിഷ്ഠിതവും അതുകൊണ്ടുതന്നെ പുരുഷവ്യവസ്ഥയുടേതു മാത്രവും ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് അവർക്ക് സ്വന്തം സ്ത്രീകളെ പ്രയാസം കൂടാതെ വീട്ടിനുള്ളിൽ ഒതുക്കിനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞു. പിന്നീടവർ സ്വീകരണമുറിയിലെ അലങ്കാരവസ്തുവും ഓമനമൃഗവും ലൈംഗികമായി ഒരു പലഹാരവുമായി മാറാൻ അധികകാലം എടുത്തില്ല. (വീട്ടിനുള്ളിൽ തളച്ചിടപ്പെട്ട അത്തരമൊരു സ്ത്രീയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ കുതിപ്പായിരുന്നുവല്ലൊ ഇബ്സന്റെ നോറയിൽ നാം പിന്നീട് കണ്ടത്.)

ഇങ്ങനെ വീട്ടുജോലികൾക്കും കമ്പോള താല്പര്യങ്ങൾക്കുമായി സ്ത്രീയെ ഉപയോഗിച്ച മുതലാളിത്തം മറ്റൊരു വഞ്ചനയിലൂടെ അതിന്റെ നിലനില്പ് ഭദ്രമാക്കി. സ്ത്രീകൾക്ക് വീട്ടുജോലികളിൽ കൂടുതൽ ഇടപെടേണ്ടതുകൊണ്ടാണ്‌ അവർക്ക് മറ്റ് പുറംജോലികൾ കാര്യക്ഷമമായി ചെയ്യാനാവില്ലെന്ന കഥകൾ കെട്ടിച്ചമച്ചു. ഇതിനർത്ഥം പുരുഷൻ വീട്ടിനുപുറത്ത് ജോലിചെയ്ത് ഭാര്യയ്ക്കും മക്കൾക്കും തനിക്കും വേറെ സമ്പാദ്യമുണ്ടാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് സ്ത്രീ പുറത്ത് പോയി തൊഴിൽ ചെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ വരുമാനം പുരുഷന്റെ “പ്രധാന”വരുമാനത്തോട് ‘കൂട്ടിച്ചേർക്കാനുള്ള വരുമാനം മാത്രമാകുന്നു. ഈയവസ്ഥയിൽ സ്ത്രീയ്ക്ക് തുല്യജോലിക്കും തുല്യ വേതനം ആവശ്യമില്ലാതായിത്തീരുമല്ലൊ.

എന്നാൽ നോക്കു, മിക്കവാറും രാജ്യങ്ങളിൽ 25 മുതൽ 40 ശതമാനം വരെ കുടുംബങ്ങൾ സ്ത്രീകളുടേതു മാത്രമായ വരുമാനത്തിൽ കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നവരാണ്‌. എന്നിട്ടും ഈ സ്ത്രീകളെല്ലാം തന്നെ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യപീഡയിൽ പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ ഇരകളാകാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ പുറംജോലികൾക്ക് പുറമേ സ്ത്രീ വീട്ടിനുള്ളിൽ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യൽ, വീട് വൃത്തിയാക്കൽ, തുണിയലക്കൽ, വിറകും വെള്ളവും ശേഖരിക്കൽ, കുട്ടികളെ വളർത്തൽ തുടങ്ങി ആരാലും പരിഗണിക്കപ്പെടാത്ത ഒറ്റപൈസ വരുമാനമില്ലാത്ത നൂറായിരം ജോലികളും ചെയ്തുതീർക്കുന്നു. ഈ സ്ഥിതിയില്‍ സ്ത്രീ ഇരട്ടിജോലിക്കും ഇരട്ട ചൂഷണത്തിനും വിധേയമാകുന്നു. അങ്ങനെ അവളുടെ ജീവിതം ഉയരങ്ങൾ തേടിപ്പിടിക്കാനാവാതെ തുലഞ്ഞുപോവുകയാണ്‌. തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം അവൾ ജീവിതത്തിന്റെ മാർജിനു പുറത്തുമാണല്ലൊ.

പെണ്ണും പരിസ്ഥിതിയും.

ആധുനിക ശാസ്ത്രസാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ പൗരോഹിത്യത്തിൽ ഇന്നു നടക്കുന്ന വികസനം തീർത്തും സ്ത്രീകൾക്കെതിരായാണ്‌ സംഭവിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ സാങ്കേതിക വികസനം സ്ത്രീകളെ അവരുടെ പരമ്പരാഗതതൊഴിൽ മേഖലകളിൽ നിന്നകറ്റി, വെറുതെ വീട്ടിലൊതുക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്. കാരണം പുതിയതായി ഉണ്ടായ യന്ത്രങ്ങൾ മുഴുവനും പുരുഷനു മാത്രം ഉപയോഗ്യമായ വിധത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടവയത്രെ. ഫാക്ടറിയുടെ സ്വരൂപവും നിയന്ത്രണവും മുഴുവൻ പുരുഷന്മാരുടെ കൈകളിലായതുകൊണ്ട് സ്ത്രീക്ക് വീട്ടിൽത്തന്നെ ഒതുങ്ങുകയേ വഴിയുള്ളു. ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യ സ്ത്രീയെ സംബന്ധിച്ചെങ്കിലും ഇരിക്കുന്ന കൊമ്പു മുറിക്കുമ്പോലെ ആത്മഹത്യാപരമാണ്‌. ഇന്നത്തെ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾക്ക് സാങ്കേതിക വികസനമെന്ന പേരിൽ സ്ത്രീകൾക്കെതിരായി നടക്കുന്ന ഇത്തരം പദ്ധതികൾക്കു പകരം കൂടുതൽ മാനുഷികവും നീതിനിഷ്ഠവുമായ പദ്ധതികൾക്കുവേണ്ടി പൊരുതേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മുടെ പരിസ്ഥിതിയെ അപ്പടെ തകർക്കുകയും ജീവിതത്തെ അന്യാധീനപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഇത്തരം വികസന പദ്ധതികൾ സ്ത്രീകളെ അടിമകളാക്കിക്കൊണ്ടാണ്‌ അതിന്റെ മൃഗീയമായ ചുവടുകൾ വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ആയുസ്സിൽ എഴുപത്തിമുവ്വായിരം മണിക്കൂർ അടുക്കളയിൽ

മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നമാണ്‌ സ്ത്രീകളുടെ വീട്ടുജോലി. സമൂഹം യാതൊരു മൂല്യവും കല്പിച്ചുകൊടുക്കാത്ത വിധികല്പിതം എന്ന മട്ടിൽ അടിച്ചേല്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്‌ സ്ത്രീയുടെ ഒരിക്കലും ഒടുങ്ങാത്ത വീട്ടുജോലി. ഒരു സാധാരണ ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീ അവളുടെ ആയുസ്സിൽ എഴുപത്തിമുവ്വായിരം മണിക്കൂർ അടുക്കളയിൽ മാത്രമാണ്‌ ചിലവഴിക്കുന്നത്. (84.10% പാചകം ചെയ്യുന്നതും 50.57% വെള്ളം കോരുന്നതും 65% പാത്രം കഴുകുന്നതും 68% വീടു വൃത്തിയാക്കുന്നതും 43% കുട്ടികളെ നോക്കുന്നതും സ്ത്രീകളാണ്‌. വീട്ടുജോലികളിൽ പുരുഷന്റെ ഓഹരി 3.11% മാത്രമാണ്‌.)വരുമാനമില്ലെന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ സ്ത്രീയുടെ വീട്ടുജോലി തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകുന്നു. വീട്ടുജോലി ചെയ്യുന്നത് മോശമാണെന്ന അഭിപ്രായം ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ പുലർത്തുന്നതായറിവില്ല. സ്ത്രീ സ്വന്തം താല്പര്യത്തിൽ വീട്ടുജോലിയിൽ സംതൃപ്തയാകുന്നതിൽ യാതൊരു തെറ്റുമില്ല. സ്ത്രീയെ നിർബന്ധിച്ച് വെറുമടുക്കളക്കാരിയാക്കുന്ന സമൂഹത്തിനോടാണ്‌ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾക്കെതിർപ്പ്. ഗാർഹിക ജോലിയെ അധ്വാനമായി കണക്കാക്കാത്ത നമ്മുടെ മൂല്യചിന്തയെ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ വിചാരണ ചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം തൊഴിൽ തെരഞ്ഞെടുക്കാനും ചെയ്യുന്ന തൊഴിലിനു മൂല്യമവകാശപ്പെടാനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം പുലരുന്ന ഒരു സമൂഹമാണ്‌ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ അഭിലഷിക്കുന്നത്. വീട്ടിലും തെരുവിലും സർവ്വ സാംസ്ക്കാരിക മാധ്യമങ്ങളിലും വേട്ടയാടപ്പെടുകയും നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകൾ തങ്ങൾക്കു നേരെയുള്ള നെറികേടുകൾ സഹിച്ചും വിധിക്കു സമർപ്പിച്ചും കഴിയുകയാണൊ വേണ്ടത്? ഫെമിനിസം പ്രസക്തമാകുന്നതിവിടെയാണ്‌. അതെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അരങ്ങത്തേക്കുവരാനുള്ള പോർവിളി തന്നെ.

പുരുഷന്റെ പദസഞ്ചയം

നമ്മുടെ സാംസ്ക്കാരിക മാധ്യമങ്ങൾ, ഭാഷയും സാഹിത്യവും എല്ലാം പുരുഷമേധാവിത്വത്താൽ മലിനീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവയുടെയെല്ലാം ഘടനയും ധർമ്മവും കണക്കിലെടുത്താൽ നഗ്നമായ പുരുഷപക്ഷപാദമവയെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണാം. പുരുഷന്റേതായ അഭിരുചികളും മുൻവിധികളും ചായ് വുകളുമാണ്‌ കലാസാഹിത്യങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കാനും മൂല്യനിർദ്ധാരണം ചെയ്യാനുമുള്ള നമ്മുടെ സൗന്ദര്യ മാനദണ്ഡങ്ങൾ. അത്തരം പുരുഷ മാനദണ്ഡങ്ങൾ തീർച്ചയായും സ്ത്രീയുടെ സ്വത്വയാതാർത്ഥ്യങ്ങളെ വികലമായൊ ഭാഗികമായൊ മാത്രം വീക്ഷിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പത്രമാസികകളും ദൃശ്യകലാവേദികളും സാംസ്ക്കാരിക സദസ്സുകളും സ്ത്രീ യാഥാർത്ഥൃങ്ങളുടെ നേരെ കുറ്റകരമായി മാത്രം പ്രതികരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ദൈനംദിന വർത്തമാനങ്ങളിലെ ഭാഷയുടെ കാര്യം തന്നെ നോക്കുക. അതെത്രമാത്രം പുരുഷ കല്പിതമാണ്‌. സ്ത്രീയെ ശാരീരികമായും മാനസികമായും കഠിനമായി തകർക്കാൻ കഴിയുന്ന ശകാരഭാഷ പുരുഷന്റേതാണ്‌. ഒരു സ്ത്രീക്ക് സ്വാഭാവികമായി ആശയവിനിമയം നടത്താൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം ശുഷ്ക്കമാണ്‌ പുരുഷാധിപത്യ സ്വഭാവമുള്ള നമ്മുടെ ഭാഷ. നമ്മുടെ കാലത്താണെങ്കിൽ ഭാഷയും സാംസ്ക്കാരിക രൂപങ്ങളും ഏറ്റവും ഭീകരമായ ഒരു മർദ്ദനോപാധിയുമാണല്ലൊ. നമ്മുടെ പദസഞ്ചയം സ്ത്രീയെ അംഗീകരിക്കുന്ന വിധത്തിലാവണമെങ്കിൽ ലിംഗസമത്വമുള്ള വ്യാകരണവും അലങ്കാരശാസ്ത്രവും ഇനിയും രചിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

(തുടരും)

അമ്മമാരുടെ കണ്ണീരില്‍ കുതിര്‍ത്തുയര്‍ത്തുന്ന ലോകരാജ്യങ്ങള്‍

                                             
https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/756239731221990

യുദ്ധങ്ങള്‍ , സൈന്യം, അതിര്‍ത്തി രേഖകള്‍ ഇതെല്ലാം പുരുഷന്മാരുടെ കളികളാണ്. സ്ത്രീകള്‍ അതില്‍ എന്നും തോല്‍ക്കുന്നവര്‍ മാത്രവും..

ചൈന അതിര്‍ത്തിക്കരികില്‍ വിമാനം വീണ് കത്തിക്കരിഞ്ഞു പോയ വൈമാനികന്‍ ഞാന്‍ പാര്‍ക്കുന്ന വീട്ടില്‍ നിന്ന് അഞ്ചാറു വീടുകള്‍ അപ്പുറത്താണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. കൃത്യമായിപ്പറഞ്ഞാല്‍ ആ വൈമാനികന്‍റെ അമ്മയും അച്ഛനും അവിടെയാണുള്ളത്.
അവര്‍ കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി അക്ഷരാര്‍ഥത്തില്‍ തീ തിന്നുകയാണ്. ഇപ്പോള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് തീര്‍ച്ചയും തീരുമാനവും വന്നു കഴിഞ്ഞു.

മകന്‍ എന്നേക്കുമായി യാത്രയായിരിക്കുന്നു.

എന്തിനാണ് നമ്മള്‍ ഇങ്ങനെ കുട്ടികളെ നഷ്ടപ്പെടുന്നത്? രാജ്യസ്നേഹമുണ്ടാവണം, ഭാരതമാതാവിനു കുഞ്ഞിനെ സമര്‍പ്പിച്ചു, സൈനികരോടു സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ കാണിക്കേണ്ട ആദരവും ബഹുമാനവും എന്നൊക്കെ വലിയ വലിയ വാചക കസര്‍ത്തുകള്‍ നടത്തുന്നവര്‍ എമ്പാടുമുണ്ട്. എനിക്ക് ഇക്കാര്യം ഒരിക്കലും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ഇനി ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലാകാനും വിഷമമായിരിക്കും.

ഈ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ അവിശ്വസനീയമായ വിധത്തില്‍ വിനിമയങ്ങള്‍ സാധ്യമാകുന്ന ഈ കാലത്തില്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ക്ക് ചുമന്ന അതിര്‍ത്തി രേഖകള്‍ എന്തിനാണ്? അപ്പുറത്തെ രാജ്യത്തുള്ള മനുഷ്യരെ അവിശ്വസിക്കലും അതുകൊണ്ട് മാത്രം നമ്മുടെ രാജ്യത്തിനു കാവല്‍ നില്‍ക്കലും എന്തിനാണ്? അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഇങ്ങനെ മരിച്ചുപോകാനായി ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പെണ്ണുങ്ങള്‍ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ചു വളര്‍ത്തുന്നത്. ഒടുവില്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞ് ചുമരില്‍ തല തല്ലുന്നത്. മൌനികളാകുന്ന ത്. അമ്മമാര്‍ക്ക് ഭ്രാന്തു പിടിക്കുന്നത്.

എന്തിനാണിതൊക്കെ ?

എല്ലാ ഭരണകൂടങ്ങളും ആയുധലോബിയുടെ കൈപ്പിടിയിലാണ്. അവര്‍ ജനങ്ങളുടെ രാജ്യസ്നേഹം തീരുമാനിക്കുന്നു. ഭരണകൂടത്തിനൊപ്പമാണെങ്കില്‍ രാജ്യസ്നേഹമുണ്ട്. വ്യത്യസ്തമായ അഭിപ്രായമാണെങ്കില്‍ രാജ്യസ്നേഹം ഇല്ല. രാജ്യസ്നേഹമില്ലായ്മ വലിയ കുറ്റമാണ്. രാജ്യദ്രോഹി എന്ന് മുദ്രകുത്തിയാല്‍ പിന്നെ തീര്‍ന്നു.. .. ഒരു ജന്മം. അത് ആരുടേതായാലും ശരി.

സൈനികരെയും പോലീസുകാരെയും ഒക്കെ അതിഭീകരമായ സഹനങ്ങള്‍ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതിനൊപ്പം തീവ്രമായ പരിശീലനങ്ങള്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധിച്ച് ഫിറ്റ് ആക്കി വെക്കുന്നതിനോടൊപ്പം ജനങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്താനുള്ള ഭരണകൂടങ്ങളുടെ പൊള്ളുന്ന ചട്ടുകങ്ങളുമാക്കുന്നു. സൈനികര്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍ ആ മരണത്തെ വാഴ്ത്തിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന രീതി കണ്ട്, മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കൂടി സൈനികരാവാന്‍ പ്രേരണയുണ്ടാക്കേണ്ടത് ആയുധലോബികള്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഭരണകൂടങ്ങളുടെ നിലനില്‍പ്പിന് അത്യാവശ്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ശവപ്പെട്ടി ദേശീയപതാകയില്‍ പൊതിയും.. പൂമാലകളിട്ടലങ്കരിച്ച അതത് സൈന്യവിഭാഗത്തിന്‍റെ ആംബുലന്‍സ് വരും. അനവധി സൈനികര്‍ വരും. ഉയര്‍ന്ന സൈനികോദ്യോഗസ്ഥരും എം പി യും എം എല്‍ എ യും മുഖ്യമന്ത്രിമാരും മന്ത്രിമാരും വരും. സിനിമാതാരങ്ങള്‍ വരും.... പുഷ്പങ്ങളാല്‍ അര്‍ച്ചനയുണ്ടാവും... റീത്തുകള്‍ കുന്നു കൂടും.

ദേശീയപതാക പൊതിഞ്ഞ ശവപ്പെട്ടിക്കരുകില്‍ ഭ്രാന്തിന്‍റെ വക്കോളമെത്തിയ സങ്കടം കടിച്ചൊതുക്കിയും ചിലപ്പോള്‍ നിയന്ത്രണം തകര്‍ന്ന് ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞും പതം പറഞ്ഞും മോനേ മോനേ എന്നാര്‍ത്തുകൊണ്ടും ഒരു സ്ത്രീയിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവന്‍റെ പെറ്റമ്മ. അച്ഛന്‍ നിശ്ശബ്ദനായി അടുത്തൊരു കസേരയില്‍ മരിച്ചതു പോലെ .....

ആ അമ്മയുടേയും അച്ഛന്‍റേയും സങ്കടം എങ്ങനെ ആര്‍ക്ക് ഒതുക്കാന്‍ കഴിയും? ഒരു പരമവീരചക്രത്തിലോ അല്ലെങ്കില്‍ അതിലും വലിയ ഏതെങ്കിലും അവാര്‍ഡ് ഫലകത്തിലോ പൂര്‍ണ സൈനിക ബഹുമതിയിലോ അതിര്‍ത്തി വെയ്ക്കാന്‍ കഴിയുന്നതാണോ അത്?

ഇങ്ങനെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള അമ്മമാരുടേ കണ്ണീരിലും അച്ഛന്മാരുടെ ഭയാനകമായ നിശ്ശബ്ദതയിലും ഇനിയും നമ്മള്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തുന്നതെന്തിനാണ്? ആയുധങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൂട്ടുന്നതെന്തിനാണ്? ലോകമെമ്പാടും ഈ യുദ്ധത്തീയില്‍ ഹവിസ്സായി ഹോമിക്കപ്പെട്ട കുരുന്നു ജീവനുകള്‍ എല്ലാം സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തെ പിളര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് പുറത്തുവന്നവരാണ്. അമ്മമാരുടെ മുലപ്പാല്‍ കുടിച്ചു വളര്‍ന്നവരാണ്. സ്ത്രീകളുടെ കണ്ണീരും മുലപ്പാലും ഇത്ര നിസ്സാരമാണോ? അതില്‍ കുതിര്‍ത്തു വേണമോ രാജ്യങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കാനുള്ള ഇഷ്ടികകള്‍ പണിയുവാന്‍...

എനിക്കറിയില്ല.

തകര്‍ന്നു തരിപ്പണമായിപ്പോയ ആ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ ശരീരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന വിറയലിന്‍റെയും ഹൃദയം പിളര്‍ത്തുന്ന സങ്കടത്തിന്‍റേയും ആഘാതമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല...

ഇപ്പോഴും കഴിയുന്നില്ല..

Friday, August 10, 2018

വരൂ... ഈ ദേഹത്തെ നീലിച്ച പാടുകള്‍ കാണൂ..

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/755363967976233
                                         

എപ്പോഴും ഞാന്‍ കഠിനമായി സംശയിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യമാണ് കുട്ടികളുടെ 'നിഷ്കളങ്കത'. .. അതിക്രൂരമായി അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യമാണ് എപ്പോഴും എല്ലാവരാലും വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന അവരുടെ ഉപാധികളില്ലാത്ത 'സ്നേഹം' . സൌകര്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് , പരിചയങ്ങളുടെ ആധിക്യമനുസരിച്ച് , ഗ്ലാമര്‍ കൂടിയ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ലഭിക്കുന്നതനുസരിച്ച് , പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്ന കാര്യങ്ങളനുസരിച്ച് അവര്‍ ഭംഗിയായി നിലപാടുകള്‍ മാറ്റും. അവര്‍ വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത പണമില്ലാത്ത അമ്മയെ ഒഴിവാക്കും. ഇനി പണവും സൌകര്യങ്ങളും ഉള്ള അമ്മ പഠിയ്ക്കാനും മറ്റും നിര്‍ബന്ധിക്കുന്നവളാണെങ്കില്‍ , അതിഷ്ടപ്പെടാത്ത മക്കള്‍ അമ്മയെ വേണ്ട എന്നു വെയ്ക്കും. തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറ്റുമെങ്കില്‍ കുട്ടികള്‍ മാതാപിതാക്കളെ തരാതരം പോലെ മാറ്റിയെടുക്കും എന്നര്‍ഥം.

കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി എന്നു പരസ്യപ്പെടുത്തുന്ന വാല്‍സല്യപ്രകടനങ്ങള്‍ മിക്കവാറും 'ഞാന്‍ എന്ന അമ്മയുടേയും ഞാന്‍ എന്ന അച്ഛന്‍റെയും' അഹംബോധപ്രകടനങ്ങളാണ് . 'ഞാന്‍ ഇത്രേം സ്നേഹിക്കുന്നു മക്കളെ' എന്നവകാശപ്പെട്ട് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കേണ്ടത് അമ്മയുടേയും അച്ഛന്‍റേയും ചുമതലയായി സമൂഹം വിധിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. കുടുംബം എന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ഫാസിസ്റ്റ് യൂണിറ്റ് അതുപടി നിലനിര്‍ത്തേണ്ടത് സമൂഹത്തിന്‍റെ കര്‍ത്തവ്യമാണ്. അതില്‍ അച്ഛനെന്ന പുരുഷനാണ് അധികാരി. അമ്മ സേവനവും ശുശ്രൂഷയും ചെയ്യുന്ന അനുസരണക്കാരി സ്ത്രീയാണ്. കുട്ടികള്‍ ഇരുവരുടേയും പ്രജകളും. പ്രജാക്ഷേമം എവിടെയാണോ, അച്ഛനമ്മമാരില്‍ ആരാണോ ആ ക്ഷേമത്തെ ഭംഗിയായി കൊണ്ടുപോകുന്നത് അവിടെയാണ് നിയമം കുട്ടികളെ നിറുത്താന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് നമ്മുടെ കോടതികളും നിയമങ്ങളും എപ്പോഴും പറയുന്നുണ്ട്. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ കോടതികളില്‍ സത്യമല്ല ന്യായമല്ല നീതിയല്ല, തെളിവുകളാണ് പ്രധാനം. തെളിവുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുവാന്‍ സത്യം പറയട്ടെ... സമൂഹം കൂടുതല്‍ സാധ്യത നല്‍കുന്നത് പുരുഷനാണ് താനും.

കുട്ടികള്‍ക്ക് വ്യക്തമായ രുചികളുണ്ട്, താല്‍പര്യങ്ങളുണ്ട്. അവരുടെ മൂല്യം സൌകര്യങ്ങളിലും പണത്തിലും പരിചിത ഇടങ്ങളിലുമായി വീതം വെച്ച് കണക്കു പറയാന്‍ അവര്‍ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അല്ലെങ്കില്‍ സ്ത്രീകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി ഗവണ്മെന്‍റ് കൊണ്ടുവരുന്ന നിയമങ്ങളെ നിര്‍വീര്യമാക്കാന്‍ കുട്ടികളെ ചട്ടുകമായി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് പുരുഷന്മാരും തങ്ങള്‍ക്ക് വില പേശി സ്വന്തം താല്‍പര്യങ്ങള്‍ പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് കുട്ടികളും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞു.

ഇന്ത്യയിലെ അനവധി ഫാമിലി കോര്‍ട്ടുകളില്‍ ഞാന്‍ പോയിട്ടുണ്ട്. അവിടത്തെ കാഴ്ചകളെല്ലാം ഏകദേശം ഒരു പോലെയാണ്. ഭാഷയില്‍ മാത്രമേ വ്യത്യാസമുള്ളൂ. വക്കീലുമാര്‍ ഒരുപോലെ. ജഡ്ജിമാര്‍ മിക്കവാറും എല്ലാം ഒരു പോലെ. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഒരുപോലെ...

അതുകൊണ്ട് വരൂ, ഇതാ ഈ നീലിച്ച പാടുകള്‍ കാണൂ.. ഇവളെ പരിചയപ്പെടൂ..
നാല്‍പത്തേഴു വയസ്സുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുടേ തീക്കാലമാണിത്. ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീ പ്രീഡിഗ്രി തോറ്റവള്‍. സ്വന്തം വീട്ടുകാര്‍ തെരഞ്ഞെടുത്ത് കൊടുത്തവനെ തികഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെയും പ്രതീക്ഷകളോടെയും വരിച്ചവള്‍. ഭര്‍ത്താവിനേയും ശ്വശ്രുക്കളേയും സ്നേഹിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ശുശ്രൂഷിക്കുകയും ചെയ്തവള്‍.കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് കാലക്രമത്തില്‍ അവള്‍ രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മയായവള്‍.

ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോകവേ സ്വന്തം അമ്മയും അച്ഛനും ആങ്ങളയും അവളെ വേര്‍പിരിഞ്ഞ് പോയി. അവള്‍ ഹൃദയം പൊട്ടിക്കേണുവെങ്കിലും മരണത്തിനു നീക്കുപോക്കില്ലല്ലോ. ഇക്കാര്യം എടുത്ത് പറഞ്ഞത് എന്തിനാണെന്നറിയുമോ ? അവള്‍ ഒരു അനാഥയാണെന്ന് ഭര്‍ത്താവിനും അയാളുടെ കുടുംബത്തിനും അവള്‍ പ്രസവിച്ച മക്കള്‍ക്കും നിശ്ചയമുണ്ടെന്നറിയിക്കാനാണ്.

അനാഥര്‍ക്ക് സ്നേഹമല്ല, ഔദാര്യവും സൌജന്യവും മാത്രമേ കിട്ടൂ. അനാഥര്‍ക്ക് യാതൊരു അവകാശങ്ങളുമില്ല.... അവര്‍ക്ക് സഹനങ്ങളേയുള്ളൂ. കടമകളേയുള്ളൂ ..ചില ആവശ്യങ്ങള്‍ തീരുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും എളുപ്പത്തില്‍ സാധിക്കുന്ന പുറത്താക്കപ്പെടലുകളേയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ആ അനാഥ എന്‍റെ മുമ്പില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് കുത്തിയിരിക്കുന്നു . ആ കണ്ണുകളില്‍ നിന്ന് ചോരയാണൊഴുകുന്നത്. കാരണം.. കാരണം..

മ്യൂച്വല്‍ ഡൈവോഴ്സ് എന്ന എളുപ്പമായ വിവാഹമോചനമാണ്. അത് ഏറ്റവും എളുപ്പമാക്കാന്‍ എന്താണ് വഴി ? തോര്‍ത്തില്‍ നാളികേരം കെട്ടി ഭാര്യയെ അടിക്കുക, ( ഈയിടെ ഇറങ്ങിയ ഒരു സിനിമയില്‍ നടന്‍ നിവിന്‍ പോളിയുടെ പോലീസ് ഇന്‍സ് പെക്ടര്‍ അങ്ങനെ തല്ലുന്നുണ്ട് ഒരു കുറ്റവാളിയെ ) ചാരുകസേരയുടെ തുണിക്കിടയില്‍ തിരുകുന്ന വടിയെടുത്ത് തല്ലുക, മക്കളോട് വടി കൊണ്ടുത്തരാന്‍ പറഞ്ഞ് ആ മുളവടി ഉപയോഗിച്ച് അവരുടെ അമ്മയെ അടിക്കുക.. അടികൊണ്ടും ചവിട്ടു കൊണ്ടും പതം വരുമ്പോള്‍, ശരീരത്തില്‍ നീലിച്ചു തിണര്‍ത്ത പാടുകള്‍ തീയായി പൊള്ളുമ്പോള്‍ , പൂട്ടിയിട്ട് പട്ടിണിക്കിടുമ്പോള്‍ , സോണി സോറനെ പോലീസുകാര്‍ ചെയ്തതു പോലെ യോനിയില്‍ കല്ലടിച്ചു കയറ്റുമെന്നോ മുള്ളുള്ള പീച്ചിങ്ങ കുത്തിക്കയറ്റുമെന്നോ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന ഭര്‍ത്താവ് ബലമായി കാലകത്തിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ എല്ലാ ആരോപണങ്ങളും സമ്മതിക്കും, അവള്‍ക്ക് പരപുരുഷ ബന്ധമുണ്ട്. അവള്‍ ഭര്‍ത്താവിന്‍റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം എടുത്ത് ചെലവഴിച്ചു, സ്വര്‍ണം മുഴുവന്‍ വിറ്റു..ശ്വശ്രുക്കളെ വേണ്ട പോലെ സേവിച്ചില്ല...അവള്‍ ജനിച്ചതു തന്നെ അയാളേയും കുടുംബത്തേയും മക്കളേയും ഉപദ്രവിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്.

പോലീസുകാര്‍ അടിക്കുമ്പോള്‍, പട്ടാളക്കാര്‍ തോക്കു ചൂണ്ടുമ്പോള്‍ വെറും സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങള്‍, കള്ളനും കള്ളിയും വേശ്യയും പുരുഷന്മാരെ അങ്ങോട്ടു കയറി ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളും പശുവിനെ നടത്തിയവരും പശുവിനെ അറുത്തവരും പശുവിനെ വേവിച്ചവളും സവര്‍ണ്ണരുടെ കുളത്തില്‍ നിന്നും മന:പൂര്‍വം വെള്ളം കുടിച്ച ദളിതരും ദുര്‍മന്ത്രവാദിനികളും എന്നു വേണ്ട ഭീകരവാദികളും നക്സലൈറ്റുകളും മാവോയിസ്റ്റുകളും ബോംബുണ്ടാക്കുന്നവരും വരെയായി മാറാറില്ലേ... നമ്മുടെ ഇന്ത്യയില്‍..

അതുപോലെ.. അത്ര സുലഭമായി..

പിന്നെ ഒരു വക്കീലുണ്ടാവും. ബാക്കി ആവശ്യമുള്ള എല്ലാ നുണകളും വക്കീല്‍ പറഞ്ഞുകൊള്ളും. എഴുതിക്കൊള്ളും. അതായത് ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ പൊരുത്തപ്പെടാനാവാത്ത വിധം അകന്നുകഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് ഇരുപതു വര്‍ഷം നീണ്ട ദാമ്പത്യ ജീവിതം ഞങ്ങള്‍ സ്വമേധയാ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. ഭാര്യയുടെ സ്വര്‍ണവും മറ്റു സാധനങ്ങളും തിരികെ നല്‍കുന്നു. എന്നിട്ട് ഭാര്യയെക്കൊണ്ട് ഒപ്പ് വെപ്പിക്കുന്നു.

വക്കീല്‍ അവളോട് ഒറ്റയക്ഷരം ചോദിച്ചിട്ടില്ല. കാരണം വക്കീലിന്‍റെ വായില്‍ നിറച്ചും നുണകളും കൈയില്‍ നിറച്ചും പണവുമാണ്.

പെറ്റു വളര്‍ത്തിയ മക്കള്‍, ഭര്‍ത്താവ് അവളെ പട്ടിയെ തല്ലുമ്പോലെ തല്ലുമ്പോള്‍ നോക്കി നിന്നതേയുള്ളൂ. അവര്‍ക്ക് 100 എന്ന നമ്പര്‍ വിളിക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല. അമ്മയുടെ എല്ലാ കുറവുകളും അവര്‍ക്കറിയാം. കാരണം ഓര്‍മ്മ വെച്ചപ്പോള്‍ മുതല്‍ അച്ഛന്‍ അതുരുക്കഴിക്കുന്നത് അവര്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അച്ഛമ്മയും അച്ഛാച്ഛനും അമ്മായിമാരും പറയുന്നതെല്ലാം അതേ കുറ്റങ്ങള്‍ തന്നെയാണ്. അമ്മയുടെ നന്മകളൊന്നും ആരും തന്നെ അവരുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
പിന്നെ അച്ഛന്‍ പണം സമ്പാദിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതുകൊണ്ടല്ലേ അമ്മയ്ക്ക് വീട്ടുജോലികള്‍ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്നത്?

അച്ഛന്‍ ചെയ്യുന്ന ജോലികള്‍ അച്ഛനു മാത്രമേ ചെയ്യാന്‍ പറ്റൂ. എന്നാല്‍ അമ്മ ചെയ്യുന്ന ജോലികള്‍ ആര്‍ക്കു വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം. വേലക്കാരി മഞ്ജു എല്ലാം ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ .. വീട്ടില്‍ അമ്മയുടെ ആവശ്യമെന്തെന്ന് മുതിര്‍ന്ന മകള്‍ക്കും പതിമൂന്ന് വയസ്സുള്ള മകനും ഇപ്പോള്‍ ഒട്ടും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. അച്ഛമ്മയ്ക്കും അച്ഛച്ഛനും മനസ്സിലായിരുന്നോ മരുമകളുടെ അദ്ധ്വാനത്തിന്‍റെയും ശുശ്രൂഷയുടേയും മൂല്യമെന്തെന്ന് എന്ന ചോദ്യമുന്നയിക്കാനും ഇപ്പോള്‍ വഴിയില്ല. കാരണം അവര്‍ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

വക്കീല്‍ കേസ് കോടതിയില്‍ ഫയല്‍ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍, ഭര്‍ത്താവ് അവളെ ഒരു മനപ്രയാസവും ഇല്ലാതെ റോഡിലിറക്കി വിട്ടു. ആരും തടഞ്ഞില്ല. കാരണം അവള്‍ക്ക് പതിത എന്ന പേരു കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നുവല്ലോ.

അവളിപ്പോള്‍ എന്നോട് ചോദിക്കുകയാണ്.. താമസിക്കാനൊരിടം.. ചെയ്യാനൊരു ജോലി..

ജീവിതത്തിലൊരിയ്ക്കലും ഇല്ലാതെ പോയ അനവധി കഴിവുകളില്‍ തല തല്ലിക്കരയാനേ എനിക്ക് സാധിക്കുന്നുള്ളൂ. എന്‍റെ കണ്ണിലും ചോരയാണൊഴുകുന്നത് .. കാരണം ഞങ്ങള്‍ ഒരേ മതത്തിലും ജാതിയിലും കുടുംബത്തിലും പെട്ടവരാണ്.. ആരുമില്ലാത്തവരുടെ മതം, പരിചയം, അടുപ്പം, സ്നേഹം എന്നൊക്കയുള്ള മണ്ടന്‍ വിചാരങ്ങളുമായി കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നവരുടെ ജാതി, നഷ്ടപ്പെടലുകള്‍ മാത്രം എന്നുമെന്നും അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ കുടുംബം..