Tuesday, September 18, 2018

കുഞ്ഞുങ്ങൾ എപ്പോഴും എത്ര വലിയ പാഠങ്ങളാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/922500097929285

പരിചയമില്ലാത്തവരുമായി ഇടപഴകരുത്, ആരോടും ഒന്നും ചോദിക്കരുത് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കേട്ടാണ് ഞാനും വളർന്നതെങ്കിലും ജീവിതസമരം അതിനെയെല്ലാം മാറ്റിതീർത്തു. ഒത്തിരി അപരിചിതരോട് ഇടപഴകി. നല്ലതും ചീത്തയുമായ അനവധി അനുഭവങ്ങളുണ്ടായി. പലരോടും വസ്ത്രമുൾപ്പടെ ഇരന്നു വാങ്ങേണ്ട പരിതസ്ഥിതിയുണ്ടായിട്ടുണ്ട് ഈ ജീവിതത്തിൽ. യാചനയുടെ ദൈന്യവും എന്നിട്ടും അത് കിട്ടാതിരിക്കുന്നതിൻറെ സങ്കടവും എനിക്ക് സുപരിചിതമാണ്. വസ്ത്രമോ ഉമ്മയോ പണമോ സ്നേഹമോ വിശ്വാസമോ അംഗീകാരമോ എന്തായാലും...

ഇന്നലെ മൂന്നു വയസ്സുള്ള ഒരു കുഞ്ഞു മോൻ ചോക്ലേറ്റ് തിന്നുകയായിരുന്നു. അവനൊപ്പം കളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്കുമിത്തിരി ചോക്ലേറ്റ് തരാമോ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. അവൻ അരുമയോടെ തല കുലുക്കി. തരില്ലെന്നാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. എന്നാൽ ബാക്കി ചോക്ലേറ്റ് ബാർ മുഴുവനും എനിക്ക് തന്നിട്ട് അവൻ കൊഞ്ചിപ്പറഞ്ഞു. ഉം..വേം കയിച്ചോളൂ...

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവനെ വാരിയെടുക്കാൻ മാത്രമേ അപ്പോഴെനിക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

കുഞ്ഞുങ്ങൾ എപ്പോഴും എത്ര വലിയ പാഠങ്ങളാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്....

എല്ലാ തിരിയും അണഞ്ഞിട്ടില്ല.

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/921739988005296

കുട്ടികളോട് വെറുതേ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നത് സന്തോഷം തരുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. ഏതു നാട്ടിലായാലും അവരില്‍ പൊതുവായ ഒരു ജൈവികതയും പുതുമയും എനിക്കെന്നും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതു പോലെ ചില കള്ളത്തരങ്ങളും സൂത്രവുമൊക്കെ തീര്‍ച്ചയായും കാണാറുണ്ട്. കുറ്റം പറയാന്‍ പറ്റില്ല. ഈ ഭൂമിയില്‍ തന്നെ ജീവിച്ചു പോകണമല്ലോ അവര്‍ക്കും. അപ്പോള്‍ ഇത്തിരി സൂത്രവും ഇത്തിരി കള്ളത്തരവുമൊക്കെ പഠിച്ചുവെക്കുമായിരിക്കും അവരും മെല്ലെ മെല്ലെ.

ഞാനിപ്പോള്‍ മഹാരാഷ്ട്രയിലാണ്. അലഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍ പലതരം കുട്ടികളെ കാണും. ഇവിടെ ഒരു കവലയില്‍ ബാല്‍ താക്കറേയുടെ പ്രതിമ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അനേകം വൈദ്യുതി വിളക്കുകളുടെ പ്രഭയില്‍ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ഒരു പ്രതിമ. അതിനു മുന്നിലാണ് ആസിഫയ്ക്ക് നീതി വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ് മെഴുകുതിരികള്‍ കൊളുത്തി അനേകം പേര്‍ പ്രകടനം നടത്തിയത്.

കുട്ടികള്‍ അതിനെക്കുറിച്ച് പറയുകയായിരുന്നു.
പതിമ്മൂന്നും പതിനേഴും വയസ്സൊക്കെയു ള്ള കുട്ടികള്‍.

സങ്കടമായിപ്പോയി ആ കുഞ്ഞിനെ ദ്രോഹിച്ചത് എന്ന് എല്ലാവരും പലപാട് പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ മൂളി കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്പലത്തിലായതുകൊണ്ട് അവിടെ മാത്രം കയറി നോക്കിയില്ല ആ കുഞ്ഞിന്‍റെ അച്ഛന്‍ എന്നൊരാള്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്തയാള്‍ മുന്നോട്ട് വന്നു. ഇനി അമ്പലം, പള്ളി, മസ്ജിദ്, ദര്‍ഗ, ഗുരുദ്വാര എല്ലായിടത്തും അന്വേഷിക്കണം കുഞ്ഞുങ്ങളെ കാണാതെ ആയാല്‍.. ആണ്‍ കുട്ടികളെ ആയാലും അന്വേഷിക്കണം. കുട്ടികളെ ദ്രോഹിക്കുന്നവരും അതു കഴിഞ്ഞ് കൊല്ലുന്നവരും ഇപ്പോള്‍ കൂടി വരികയാണ്.. സ്കൂളിലൊക്കെ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കണം ... സഹായിക്കണം എന്നൊക്കെ ടീച്ചര്‍മാര്‍ ശരിയായി പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കണം.

എല്ലാമറിയുന്ന കുട്ടികള്‍ ...

അവര്‍ എന്തെങ്കിലും ദ്രോഹം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ചോദിയ്ക്കാന്‍ എന്നിലെ ഭീരുവിന് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവരുടെ സംഭാഷണം എന്‍റെ നെഞ്ചു പിളര്‍ത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാന്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന ഈ ദേശത്തെ ഓര്‍ത്ത് എനിക്ക് കരയാന്‍ പോലും കഴിവില്ലാതായിരിക്കുന്നു.

ശരിയായ മതേതരത്വം ജീവിതത്തിൽ പുലർത്തുക

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/920152074830754

ശരിയായ മതേതരത്വം ജീവിതത്തിൽ പുലർത്തുക എന്നത് ഇപ്പോൾ വാളിന്മേൽ നടക്കുന്ന പോലെ സൂക്ഷിച്ചു വേണം. ഒരു തികഞ്ഞ സമൂഹസ്നേഹിയുടെ നിതാന്തജാഗ്രത അതിനാവശ്യമുണ്ട്. എല്ലാ മതങ്ങളിലും നല്ല ആചാരങ്ങൾ, നന്മകൾ എന്നിവയുള്ളത് പോലെ അനാചാരങ്ങളും തിന്മകളും ഏറെയുണ്ട്. അതത് മതവിശ്വാസികൾക്ക് ആ പ്രത്യേക മതത്തിൽ അനാചാരങ്ങളൊ
ന്നും ഉള്ളതായി സാധാരണ തോന്നുകയി
ല്ല. അത് ജനിച്ചപ്പോൾ മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന ശീലപ്പെടലിൻറെ ഭാഗമാണ്. ഭക്ഷണം പോലെ . അതുകൊണ്ടാണ് മതവിശ്വാസം മിക്കവാറും ഒക്കെ അന്ധമായിപ്പോകുന്നത്. സ്വന്തം മതത്തെ വെള്ള പൂശാൻ എവിടുന്നെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ന്യായങ്ങൾ തേടി ഈ അന്ധത നിമിത്തമാണ് മനുഷ്യർ സദാ പരക്കം പായുന്നതും.

Sunday, September 16, 2018

ദീപക് ശങ്കരനാരായണൻന്റെ ജോലി തെറിപ്പിക്കാൻ

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/919119041600724

ഒരു Kotak മാനേജരെ വീട്ടിലിരുത്തിയതിന്റെ പ്രതികാരമാകും ദീപക് ശങ്കരനാരായണൻന്റെ ജോലി തെറിപ്പിക്കാൻ കാണിക്കുന്ന ഈ ഉത്സാഹം.... സംഘികളോടും വർഗീയവിഷം തുപ്പുന്ന വിഷജന്തുക്കളോടും സംസാരിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല...

ദീപക് വിഷയത്തിൽ അടിയന്തിരമായി ചിലതു ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. സംഘികളോടോ മറ്റു ഇത്തിൾക്കണ്ണികളോടോ ഒന്നും പറയാനുമില്ല എഴുതാനുമില്ല. പേക്കൂട്ടങ്ങളോട് കല്ലെടുത്തെറിഞ്ഞോ മാറി നടന്നോ ആണ് മനുഷ്യരുടെ ശീലം. പറയേണ്ടത് HP യോടാണ്. അവരുടെ ഫേസ്ബുക്, ട്വിട്ടർ പെയ്ജുകളിലാണ് സംഘികളുടെ കളി മുഴുവൻ. ദീപക്കിനെ പുറത്താക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യം. അവരുടെ IT സെൽ കൊണ്ട് പിടിച്ചു ഇതിനു പുറകെയുണ്ട്.

അതുകൊണ്ടു ഈ രണ്ടു പ്ലാറ്റഫോമിലും അവരെ ഔട്ട് നമ്പർ ചെയ്യേണ്ടത് ഈ കോസിനു വേണ്ടി നിൽക്കുന്ന ഓരോരുത്തരുടെയും കടമയാണെന്നാണ് കരുതുന്നത്. എന്നാൽ പ്രധാന വിഷയത്തിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ വഴുതി മാറുകയും ചെയ്യരുത് എന്നത് പ്രധാനമാണ്. താഴെ കാണുന്ന മെസ്സേജ്, അവരുടെ ഫേസ്ബുക് ട്വിറ്റർ പെയ്ജുകളിൽ അവരവരുടെ പേരുകൾ ചേർത്ത് അയക്കുക. കമന്റായോ മെസ്സേജായോ. വോളിലാണ് ഇടുന്നതെങ്കിൽ HP യെ ടാഗ് ചെയ്യാൻ മറക്കരുത്. ഇന്ന് ആഴ്ചയുടെ ആദ്യ പ്രവർത്തി ദിവസമാണ്. നമുക്ക് ക്ഷതമേൽക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങൾ അവർ എടുക്കുന്നതിനു മുൻപ് പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

PS: ഈ പോസ്റ്റ് ഷെയർ ചെയ്യാതെ കോപ്പി ചെയ്യുക.
****

Dear HP India

Our Nation is going thru a very tough time. The communal tension in the country right now has shaken the very concept of our beautiful country which our forefathers built on trust, mutual respect, tolerance and above all democracy.

In the light of the recent brutal incidents happened in Kathua and Unnao, we see even the ministers are becoming rape apologists leading huge processions and campaigns to hinder the investigative process. Deepak Shankaranarayanan has been one of the most important activist to speak against them in the social media circles, especially in Kerala. And for the same reason, he has been wrongfully targeted by these forces to shut him down.

A hate campaign has been launched against him on a totally groundless argument, to dislodge him from HP and to forcefully silent him. Anybody with an open mind can see that, he clearly states a conditional clause, to put forth an action. But since his words were highly twisted and distorted to make a meaning which he never intended to make, he removed the post stating he regrets for the confusion that it caused. It seems they have been long waiting for an opportunity against him.

This is a historical cause and we, the people of India are hell bent to do everything that the democratic set up in this country permits us to show our discontent, disagreement and discordance to this politics of hatred that has befell this country. Therefore, we beseech you to see things as they are and recognize the hate campaigns in their true color. We stand by Deepak and this larger cause and we expect the whole HP team to be with us too.

#SolidarityWithDeepak

#Copied

എട്ടു വയസ്സുള്ള മുസ്ലീം കുഞ്ഞിനോട്

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/917641825081779


എട്ടു വയസ്സുള്ള മുസ്ലീം കുഞ്ഞിനോട് ഇത്ര പൈശാചികത കാണിക്കുകയും അതിനു ന്യായങ്ങൾ ചമയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുള്ള, ഇങ്ങനൊരു ദുഷ്ടത അറിഞ്ഞതേയില്ലെന്ന് ഭാവിക്കുന്നവരുള്ള ഈ ലിംഗ മഹാരാജ്യം എൻറേതാണോ? ഈ രാജ്യത്തെ ഓർത്ത് ഒരു പെണ്ണിനെ പെററിട്ട ഞാൻ എന്ന പെണ്ണ് അഭിമാനിക്കണോ?... രോമങ്ങൾ എഴുന്ന് നിൽക്കുന്ന ഭയവും കത്തിപ്പടർന്ന് അവസാനിക്കട്ടെ ഈ ലിംഗ മഹാ രാജ്യമെന്ന ശാപവും മാത്രമാണുള്ളിൽ....

സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.....

Thursday, September 13, 2018

ചുമ്മാ ഒരു ചിത്രം

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=914414968737798&set=a.526887520823880.1073741826.100005079101060&type=3&theater


https://www.facebook.com/photo.php?fbid=916219715223990&set=a.526887520823880&type=3&theater
ആദ്യമായിട്ട് എഴുത്തിന് ഒരവാർഡ്... അടുക്കള ക്കപ്പുറം എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്ന്... ശ്രീ മുരളി ഗോപി യാണ് അത് സമ്മാനിച്ചത്...
                                                  

വഴക്കിടുന്ന ഹൃദയം ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചത്

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/913444978834797

വഴക്കാണ് എന്‍റെ ഹൃദയത്തിന് എന്നോട്. 'നിന്നെ ഇനി എനിക്ക് താങ്ങാന്‍ വയ്യ' എന്ന് ഹൃദയം ദേഷ്യപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങീട്ട് കുറച്ച് കാലമായി. ചില്ലറ മരുന്നുകളും വ്യായാമവും ഒക്കെയായി ഞാന്‍ അതിനെ പാട്ടിലാക്കാന്‍ നോക്കുന്നുവെങ്കിലും ഒരുപാട് ഭാരം വലിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന പരാതിയില്‍ അതു പിണങ്ങി നില്‍ക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കിടെ ചില ടെസ്റ്റുകള്‍ ... മരുന്ന്... അങ്ങനെ .' ഞങ്ങള്‍ ദാ നോക്കിക്കോ ഇപ്പോ കാണാം എന്‍റെ ബലം' എന്ന മട്ടില്‍ പരസ്പരം മുറുമുറുത്തുകൊണ്ട് ബലം പരീക്ഷിക്കുകയാണ്. പല പല ടെസ്റ്റുകള്‍ക്ക് വിധേയയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആദ്യമായി ഇ സി ജി എന്ന ടെസ്റ്റിനു പോയ ആശുപത്രിയേയും ആ ടെക്നീഷ്യനേയും ഈയിടെയായി ഞാന്‍ എപ്പോഴും ഓര്‍ക്കുന്നത്. മാന്യത എന്ന വാക്കിനു പര്യായമായി ആ ടെക്നീഷ്യനെ ഞാന്‍ എന്നും ഓര്‍മ്മിക്കും..

സങ്കടങ്ങളുടെ തിരക്കോളുകളില്‍ അകപ്പെട്ടിരുന്ന വേവും കാലത്ത് ഒരു ദിവസം നട്ടുച്ച്യ്ക്ക് ഹൃദയം ദേഷ്യത്തോടെ മുറുമുറുത്തു. ചെറുപ്പത്തില്‍ വന്ന റുമാറ്റിക് ഫീവര്‍ ആണ് അതിനു കാരണമെന്ന് ആള്‍ ഇന്ത്യാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മെഡിക്കല്‍ സയന്‍സസ് അങ്ങ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെ ചികില്‍സയും ആരംഭിച്ചു. അതിന്‍റെ ഭാഗമായിട്ടായിരു ന്നു ഇ സി ജി ടെസ്റ്റ്.

അതിനു ചെന്നപ്പോഴാണ് എനിക്ക് നന്നേ പരിചയമുള്ള എന്‍റെ കഷ്ടപ്പാടുകളെല്ലാം ശരിക്കറിയാവുന്ന മലയാളിയായ ടെക്നീഷ്യനാണവിടെയെന്ന് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത്. ഇ സി ജി എടുക്കുമ്പോള്‍ ബ്രായുടെ ഹുക്കും അഴിച്ച് കമ്മീസും ഉയര്‍ത്തി വെച്ച് മലര്‍ന്നു കിടക്കണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ' ആ ചേട്ടനാണല്ലേ.. ഇവിടെ .. എന്‍റെ ഇ സി ജി എടുക്കണം ' എന്ന് ഞാന്‍ അറിയിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം എന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയിട്ട് ആ ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു 'കൊച്ചിനറിയാമോ എങ്ങനാ ആ ടെസ്റ്റ് എടുക്കുന്നതെന്ന് ?' ഞാന്‍ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി.. ചില പ്ലഗുകള്‍ കാലിലും കൈയിലുമെല്ലാം പിടിപ്പിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതില്‍ക്കൂടുതല്‍ ഒന്നുമറിയില്ലായിരുന്നു.

'നമ്മള്‍ പരിചയക്കാരല്ലേ കൊച്ചേ ... ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നില്ല. കൊച്ചിനു പിന്നീട് മനസ്സിനു വിഷമം വരരുത്...' എന്ന് പറഞ്ഞു മറ്റൊരാളെ അതിനു നിയോഗിച്ച് അദ്ദേഹം മാറി നിന്നു. ടെസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ആ മാറി നില്‍ക്കലിന്‍റെ കാരണം എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. ആ മാന്യതയും കരുതലും എന്‍റെ കണ്ണ് നനയിക്കാതിരുന്നില്ല.

അനിയത്തി റാണിയുടെ കല്യാണത്തിനു ആ ചേട്ടന്‍ ആദ്യവസാനക്കാരനായി ഞങ്ങളെ സഹായിക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന്‍റെ തലേന്ന് ദില്ലിയിലെത്തിയ ഞങ്ങളുടെ അച്ഛന്‍ ടെക്നീഷ്യന്‍ ചേട്ടനെ എങ്ങനെയാണ് എനിക്ക് പരിചയമെന്ന് തിരക്കി.

ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ തല നിവര്‍ത്തി അച്ഛന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ കണ്ണു നട്ട് ഉത്തരം കൊടുത്തു. ' ഒരുപാട് കാലമായിട്ടുള്ള പരിചയമാണ് അച്ഛാ... എനിക്കൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന കാലത്തും അല്‍പാല്‍പം വല്ലതുമൊക്കെ ഉണ്ടായിത്തുടങ്ങിയ കാലത്തും ചേട്ടന്‍ ഒരേ പോലെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു അച്ഛാ..'

അച്ഛന്‍റെ മുഖം വല്ലാതെ വിവര്‍ണമായി.

എനിക്കൊന്നുമില്ലാതിരുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ കാലത്ത് അച്ഛനും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ.

അച്ഛന്‍ പരുങ്ങലോടെ എന്‍റെ തലയില്‍ തടവി
എന്നിട്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. 'നിന്‍റെ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും വേണ്ട സമയത്ത് വേണ്ടതു പോലെ മനസ്സിലാക്കാന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.'

ഞാന്‍ ചിരിച്ചു, ' സാരമില്ല... അച്ഛാ. മച്ച് വാട്ടര്‍ ഹാസ് ഫ്ലോണ്‍ അണ്ടര്‍ ദ ബ്രിഡ്ജ്. '

എനിക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എങ്കിലും ആ കണ്ണീര് അച്ഛനു മുന്നില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ അന്നേരം എനിക്ക് തോന്നിയതേയില്ല.