Sunday, July 15, 2018

വ്യാഴവട്ടങ്ങളില്‍ ചിതറിത്തെറിക്കുന്നത്....39

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/600212600158038?pnref=story
നോവല്‍ 39

പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് അവളും ചേട്ടത്തിയമ്മയും ഒന്നിച്ച് ആണ് പോയത്. എ എസ് എച്ച് ഒ ആണു പരാതി കേട്ടത്.

അവളുടെ വിസിറ്റിംഗ് കാര്‍ഡ് കൊടുത്തപ്പോള്‍ അയാള്‍ അല്‍പം അയഞ്ഞു. പിന്നെ വെറും അമ്പതു കിലോ മാത്രം തൂക്കവും അഞ്ചടി പൊക്കവുമുള്ള കൃശഗാത്രികളായ രണ്ട് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് അഞ്ചടി പത്തിഞ്ച് പൊക്കത്തില്‍ ഒത്ത മനുഷ്യനായി വളര്‍ന്ന ഒരു പതിമൂന്ന്കാരന് വിഷം കൊടുക്കുകയോ അവനെ മര്‍ദ്ദിക്കുകയോ ഒന്നും ചെയ്യുക അത്ര എളുപ്പമല്ലെന്ന് അയാള്‍ക്ക് ഒറ്റനോട്ടത്തിലേ മനസ്സിലായിരിക്കണം.

എ എസ് എച്ച് ഓ കാര്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി.
എല്ലാം പറയുന്നതിനിടെ അവളിലെ അമ്മ പലവട്ടം ആര്‍ത്തലച്ചു കരഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു പഠിപ്പും പദവിയും ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവള്‍ അമ്മ മാത്രമായിരുന്നു. പോലീസുകാരനിലെ മകന്‍ സ്തംഭിച്ചിരുന്നു പോയി ,കുറെ നേരം.

പിന്നീട് അയാളുടെ ഊഴമായിരുന്നു.

കുട്ടിയേയും കൊണ്ട് രാത്രി ഒന്‍പത് മണിക്കാണത്രേ അവളുടെ ഭര്‍ത്താവ് വന്നത്. വിഷം എങ്ങാനും കുട്ടിയെ ബാധിച്ചോ എന്ന് ആദ്യം ആശുപത്രിയില്‍ പോയി പരിശോധിക്കാതെ, അങ്ങനെ ഒരു ശ്രമം നടന്നുവെന്നതിന്റെ പേരില്‍ പരാതി എഴുതാന്‍ വന്ന അച്ഛനെന്തോ കള്ളത്തരമുണ്ടല്ലോ എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും അതുറപ്പായത്, 'അമ്മ നിന്റെ കൈ അടിച്ച് ഒടിച്ചുവെന്ന് പറയെടാ' എന്നയാള്‍ മകനോട് നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ്. അച്ഛനെ പുറത്തിരുത്തി മകനോട് കാര്യങ്ങള്‍ തെരക്കിയപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒരുപാട് കഥകള്‍ പറഞ്ഞു. വീട്ടില്‍ എപ്പോഴും വഴക്കാണ്. അമ്മയെ അച്ഛന്‍ കൊല്ലാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവനാണ് രക്ഷിച്ചത്, അവനു അച്ഛന്‍ അമ്മയെ വീട്ടില്‍ വിളിക്കുന്ന തെറികള്‍ എല്ലാം അറിയാം. പക്ഷെ, അമ്മ അച്ഛനോട് തല്ലു കൂടുന്നത് അമ്മയ്ക്ക് തോന്നിയിട്ടല്ല. ഈ അമ്മായിയും ചെറിയമ്മയും അമ്മാവനും അമ്മൂമ്മയും ഒക്കെ ഏഷണി കൂട്ടുന്നത് കാരണമാണ്. ഈ അമ്മായിയോട് അവനു കഠിന വെറുപ്പാണ്. അവരാണ് എല്ലാറ്റിനും കാരണം. അമ്മേടെ പൈസയും പ്രോപ്പര്‍ട്ടിയുമൊന്നും അവനു കിട്ടാതിരിക്കാനാണ് , എല്ലാം അവര്‍ക്ക് മാത്രമായി കിട്ടാനാണ് അവരിതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്. അത് അച്ഛന്‍ തടയുന്നതാണ് വീട്ടിലെ പ്രശ്‌നം. അമ്മ ഒരു മന്ദബുദ്ധിയാണ്. ആരാണ് അമ്മയെ പറ്റിക്കുന്നതെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് അറിയില്ല. അമ്മയുടെ ഫോണിലെ സിം ഊരിക്കൊണ്ടുവന്നത് സംസാരത്തിനിടയില്‍ അവന്റെ ഫോണില്‍ തിരുകാന്‍ അവന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതും പോലീസുകാരന്റെ കണ്ണില്‍ പെട്ടു. അയാള്‍ 'എവിടുന്നെടാ, അത് മോഷ്ടിച്ചതാണോടാ, അതവിടെ വെയ്ക്കടാ' എന്നൊക്കെ ഒച്ചയിട്ടപ്പോള്‍ മോന്‍ വിരണ്ട് നീലനിറമായതും അയാള്‍ പറയാതിരുന്നില്ല.

അയാള്‍ മേശ വലിപ്പ് തുറന്ന് ആ സിം എടുത്ത് അവള്‍ക്ക് കൊടുത്തു.
അവള്‍ മോനൊപ്പം ജീവിച്ചില്ലെങ്കില്‍ അവന്‍ നശിക്കുമെന്ന് പോലീസുകാരന്‍ താക്കീതു ചെയ്തു. അവനിപ്പോള്‍ തന്നെ നശിച്ചു കഴിഞ്ഞു. കുട്ടിക്ക് യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് ഭര്‍ത്താവ് കൊടുക്കുന്നത്. വേണെങ്കില്‍ പഠിക്കാം, വേണെങ്കില്‍ ഉറങ്ങാം, എത്ര വേണമെങ്കിലും കളിക്കാം, സ്‌ക്കൂളില്‍ പോയില്ലെങ്കില്‍ ആരും ചോദിക്കില്ല, മൊബൈലിലും ടി വിയിലും എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും സമയം ചെലവാക്കാം, ഒരു ചിട്ടയുമില്ല...അഴിച്ചു വിട്ടിരിക്കുന്ന കുട്ടി പഠിക്കണം, കുളിക്കണം,സമയത്തിനു ആഹാരം കഴിക്കണം, നാമം ചൊല്ലണം എന്നൊക്കെ പറയുന്ന അവള്‍ക്കടുത്ത് എന്തിനു വരണം ? അതാണ് അവന്‍ വരാത്തത്. വരാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്.

ഭര്‍ത്താവിനെ പോലീസു മുറയില്‍ വിരട്ടി നിറുത്താമെന്നും അവള്‍ വീണ്ടും മോനു വേണ്ടി ആ വീട്ടില്‍ പോയി പാര്‍ക്കണമെന്നും എ എസ് എച്ച് ഓ അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. അതിനയാള്‍ അല്‍പം പോലീസ് ഭീഷണിയും അതിനോടനുബന്ധിച്ച കര്‍ശനമായ കടുത്ത ഒച്ചയും പ്രയോഗിക്കാതിരുന്നില്ല.

ആത്മഹത്യ ചെയ്യേണ്ടി വന്നാലും അയാള്‍ക്കൊപ്പം പോയി ഇനി പാര്‍ക്കില്ലെന്ന് അവള്‍ തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞു.

'മകന്‍ നിങ്ങളുടെ അസാന്നിധ്യത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ചീത്തയായിപ്പോകുന്നതില്‍ വിഷമമില്ലേ' എന്നായിരുന്നു പോലീസുകാരന്റെ നെഞ്ചില്‍ ആഞ്ഞു കുത്തുന്ന ചോദ്യം.

അവള്‍ അത്യുച്ചത്തില്‍ കരഞ്ഞു. 'ഉണ്ട്, ഉണ്ട് 'എന്ന് തേങ്ങി, പക്ഷെ, അവിടെപ്പോയി ജീവിച്ചാലും ഇത്രയും ശത്രുതാപരമായ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അവനെ നല്ല കുട്ടിയായി വളര്‍ത്താന്‍ കഴിയുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയില്ലെന്ന് അവള്‍ നിലവിളിച്ചു.

ചേട്ടത്തിയമ്മ അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ സുഹൃത്തിനെ ഫോണില്‍ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചത്. അയാള്‍ പോലീസുകാരനോട് സംസാരിക്കാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു.

ഭര്‍ത്താവിന്റെ കൂട്ടുകാരനായ എന്‍ജിനീയറോട് സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പോലീസുകാരന്‍ ശരിക്കും അയഞ്ഞു. തുടര്‍ന്ന് കൂട്ടുകാരനോട് അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിനെ ഉപദേശിച്ചു നന്നാക്കാനും അയാള്‍ നിര്‍ദ്ദേശം കൊടുത്തു.

പിന്നെ ഒരു പരാതി എഴുതിത്തരാന്‍ അവളോട് പറഞ്ഞു.

കണ്ണീര്‍ തുടച്ചും മൂക്കു വലിച്ചും ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി സ്ലേറ്റില്‍ കേട്ടെഴുത്ത് എഴുതുന്നതു പോലെ അവള്‍ പരാതി എഴുതിക്കൊടുത്തു.അതിലെഴുതിയിരിക്കുന്നതനുസരിച്ച് ഭര്‍ത്താവിനെതിരേ നിയമപരമായ നടപടി എടുക്കാമെന്ന് ആ എ എസ് എച്ച് ഓ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.

ഒപ്പം അയാളുടെ ബി ടെക് കാരനായ മകന് അവളുടെ കമ്പനിയില്‍ ജോലി തരപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കാമോ എന്നുമന്വേഷിക്കാതിരുന്നില്ല.

മകന്റെ സി വി അവളുടെ മെയിലില്‍ അയയ്ക്കാന്‍ പറഞ്ഞ് അവളും ചേട്ടത്തിയമ്മയും പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് മടങ്ങി. സിം തിരികെ കിട്ടിയ വിവരം കമ്പനിയില്‍ അറിയിച്ച് അതിനു വീണ്ടും ജീവന്‍ വെപ്പിച്ചപ്പോള്‍ മോന്റെ മെസ്സേജ് കഴിഞ്ഞ രാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിയ്‌ക്കേ അവള്‍ക്കായി വന്നു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

സിം അവന്‍ അബദ്ധത്തില്‍ കൊണ്ടുപോയതാണെന്നും അത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും മദര്‍ പ്രോമിസ് ആയി അവനെ വിശ്വസിക്കണമെന്നും അവന്‍ എഴുതീരുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ തികഞ്ഞ അവിശ്വാസത്തിന്റെ അഗ്‌നി ആളിക്കത്തി. അത് അവളില്‍ ഒരു ചലനവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല.

വിവരങ്ങള്‍ എല്ലാമറിഞ്ഞ അവളുടെ സഹപ്രവര്‍ത്തകരും മറ്റ് കൂട്ടുകാരും എല്ലാം ഒരു പോലെ അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. ഇനി നിശ്ശബ്ദയാകരുതെന്ന്... 'യൂ ഷുഡ് ഫേമ് ലി ക്ലോസ് ദ ഡോര്‍ ഫോര്‍ എവര്‍' എന്ന്..

ചേട്ടത്തിയമ്മ അതിനകം വക്കീലിനെ വിളിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കേസുകള്‍ ഉടനടി പറ്റുമെങ്കില്‍ നാളെത്തന്നെ ഫയല്‍ ചെയ്യണമെന്ന് അവര്‍ വക്കീലിനോട് തീര്‍ത്തു പറഞ്ഞു.

അങ്ങനെയാണ് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മൂന്നു കേസുകള്‍ ഒന്നിച്ച് ഫയല്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടത്. മകന്റെ കസ്റ്റഡിക്കും ഡൊമസ്റ്റിക് വയലന്‍സിനും ഡൈവോഴ്‌സിനുമായി. വക്കീല്‍ ഒന്നരലക്ഷം രൂപ അപ്പോള്‍തന്നെ ഫീസായി അവളില്‍ നിന്നും ഈടാക്കി.

എങ്കിലും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ അസഹനീയമായ ഭാരം അവളെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞു. ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണയും അല്ലെങ്കില്‍ അസാധാരണയും ആയ ഏതൊരു സ്ത്രീയേയും പോലെ അവളും നീതി ലഭിയ്ക്കാനായി കോടതിയുടെ വാതിലില്‍ മുട്ടിനോക്കുകയാണ്. ഇനി എല്ലാം കോടതി തീരുമാനിക്കട്ടെ എന്ന് അവള്‍ വിചാരിച്ചു. അപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് ഒരു നേരിയ ആശ്വാസമനുഭവപ്പെട്ടു. എല്ലാം ദൈവം തീരുമാനിക്കട്ടേ എന്ന് കരുതുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന ഒരു ആശ്വാസം പോലെ.

അതിനുശേഷമാണ് അവള്‍ അവളുടെ പഴയ മാരുതി കാറിനെ കൈഒഴിച്ച് ഒരു സെക്കന്‍ഡ് ഹാന്‍ഡ് കാര്‍ വാങ്ങിയത്. ആ കാറിലെ യാത്ര കൂടുതല്‍ സുഖപ്രദമായിരുന്നു. ചേട്ടത്തിയമ്മ തന്നെയായിരുന്നു അതിനും പുറകില്‍.

അവര്‍ അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ച് ബ്യൂട്ടിപാര്‍ലറില്‍ കൊണ്ടുപോവുകയും കുറച്ച് നല്ല തുണിത്തരങ്ങളും ബാഗുമൊക്കെ വാങ്ങി അവളെ അല്‍പം കൂടി പ്രസന്റബിള്‍ ആക്കാന്‍ പണിപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഘനീഭവിച്ചു കിടന്ന വിഷാദം അകന്നുകാണണമെന്ന് അവര്‍ എപ്പോഴും മോഹിച്ചു. ഒരു മകളോടുള്ള വാല്‍സല്യം അവര്‍ക്ക് അവളില്‍ ഉണ്ടാവുകയായിരുന്നു.

എ എസ് എച്ച് ഓ യുടെ മകനെ സൈറ്റ് ട്രെയിനിയായി എടുത്തെങ്കിലും അവനു വെയില്‍ കൊള്ളുന്ന ജോലി ഇഷ്ടമായില്ല. എ സി റൂമിലെ ജോലിയായിരുന്നു പയ്യന്റെ നോട്ടം. അതുകൊണ്ട് അവന്‍ ജോലിക്ക് വന്നതേയില്ല.

പിന്നെ പരാതി എഴുതി മേടിച്ചെന്നേയുള്ളൂ. പോലീസുകാര്‍ അയാളെ വിളിക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ഉണ്ടായില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ കുടുംബവഴക്കുകളില്‍ ഇടപെടാതിരിക്കുന്നതല്ലേ നമ്മുടെ മഹത്തായ സംസ്‌ക്കാരം. കുടുംബമെന്ന അത്യുന്നതമായ ശ്രീകോവിലില്‍ പോലിസുകാരെപ്പോലെയുള്ള മ്ലേച്ഛന്മാരൊന്നും അങ്ങനെ കയറാന്‍ പാടില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് അയാളും ഉദാത്തമായ സംസ്‌ക്കാരത്തിന്റെ മഹാമൌനം അവലംബിച്ചു.

അവളുടെ ഫോണ്‍ എന്തായാലും സൈബര്‍ സെല്ലുകാര്‍ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാക്കി. അതില്‍ നിന്ന് എന്തൊക്കെ മെസ്സേജുകള്‍ അവളുടെ ഭര്‍ത്താവിന്റെ ഈ മെയില്‍ ഐ ഡിയിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയാന്‍ വേണ്ടി അവള്‍ കൊടുത്ത പരാതിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു ആ പരിശോധന. അതും ഒട്ടും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. എന്തുകൊണ്ട് അത് അറിയണം എന്ന ചോദ്യത്തിനും അവളുടെ അവിഹിതമായ ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവാണോ മകന്‍ അച്ഛന് നല്‍കിയത് എന്ന ചോദ്യത്തിനും അവള്‍ സൈബര്‍ പോലീസിനോട് പലവട്ടം ഉത്തരം പറയേണ്ടി വന്നു. അടുത്ത പ്രശ്‌നം സൈബര്‍ സെല്‍ നേരിട്ട് പരാതി സ്വീകരിക്കില്ല എന്നതായിരുന്നു. അത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ കൊടുക്കണം. അവരത് സൈബര്‍ സെല്ലി ലേക്ക് റെഫര്‍ ചെയ്യുമ്പോഴേ പരാതി നിലവില്‍ വരികയുള്ളൂ. അതു നിലവില്‍ വരാന്‍ തന്നെ അനവധി പ്രാവശ്യം ലോക്കല്‍ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ പോകേണ്ടി വന്നു. അനവധി പ്രാവശ്യം സൈബര്‍ സെല്ലില്‍ പോകേണ്ടി വന്നു.

അങ്ങനെ പലവട്ടം പോയതുകൊണ്ട് , പലവട്ടം ആവശ്യങ്ങള്‍ പറയലും അവള്‍ക്ക് അവിഹിതബന്ധമൊന്നുമില്ലെന്നു ആവര്‍ത്തിക്കലും കൃത്യമായി ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഒരു പ്രയോജനവുമുണ്ടായില്ലെന്ന് കരുതരുത്. ലോക്കല്‍ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ പോലീസുകാരും സൈബര്‍ വിംഗിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരുമെല്ലാം അവളുടേയും ചേട്ടത്തിയമ്മയുടേയും പരിചയക്കാരായി മാറി.

അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അവര്‍ അവളുടെ ഫോണ്‍ കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു. മൂന്നാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് മടക്കിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.

പിന്നെയും രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ് അന്വേഷണഫലത്തെപ്പറ്റി പറയാന്‍ അവര്‍ അവളെ സൈബര്‍ സെല്ലിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചത്.

( തുടരും )

വ്യാഴവട്ടങ്ങളില്‍ ചിതറിത്തെറിക്കുന്നത്...38

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/599415163571115?pnref=story
നോവല്‍ 38

അമ്മയെ വിട്ട് പോയിട്ട് കുറച്ചു നാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്റെ ഫോണ്‍ വന്നു. അവന്‍ ഏതോ ഒരു നാട്ടിലാണെന്നും ആ നാട് ഏതാണെന്ന് അവന്‍ പറയില്ലന്നും അമ്മയ്ക്കിനി അവനെ ഒരിയ്ക്കലും കാണാനൊക്കില്ലെന്നും ഒക്കെയായിരുന്നു അവന്റെ ഭീഷണി.

അവള്‍ സാമാന്യം നന്നായി പരിഭ്രമിച്ചു. അവനെ എപ്പോഴും വിളിച്ചു നോക്കുക സുഹൃത്തുക്കളെക്കൊണ്ട് പല നമ്പറുകളില്‍ നിന്ന് വിളിപ്പിക്കുക, അവന്റെ ഒച്ച ഹലോ എന്നെങ്കിലും കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് അന്വേഷിക്കുക, ഇതൊക്കെ അവളുടെ അവസാനിക്കാത്ത ഉല്‍ക്കണ്ഠകളായി മാറി.

അവന്‍ മരിച്ചു പോകുമോ? ജയിലില്‍ പോകുമോ? അനാഥനായി മാറുമോ? ലൈംഗികമായി ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുമോ എന്നൊക്കെ ഓര്‍ത്തോര്‍ത്ത് രാത്രികളില്‍ അവള്‍ ഹൃദയം പൊട്ടി നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞു.

ഒടുവില്‍ ഒരു രാത്രി അവന്‍ വിളിച്ചു, 'എനിക്ക് വയ്യ അമ്മ. ഞാനിങ്ങോട്ട് വരേണ്ടിയിരുന്നില്ല. ട്രെയിനിലും ഹോട്ടലിലും ഒക്കെ അച്ഛന്‍ വഴക്കുണ്ടാക്കി ആള്‍ക്കാരോട്... ആകെ പ്രയാസമായി. ഭക്ഷണം പിടിക്കുന്നില്ല, എനിക്ക് വയറു വേദനിക്കുന്നു. എനിക്കു വയ്യ. അമ്മേടടുത്ത് നിന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു. '

അവള്‍ ഉരുകി.. വെണ്ണപോലെ. അതൊക്കെ അയാള്‍ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത് അവനെക്കൊണ്ട് പറയിക്കുന്നതായിരിക്കുമെന്ന കണക്കു കൂട്ടലില്‍ ചേട്ടത്തിയമ്മ ഒട്ടും തന്നെ ഉരുകാന്‍ തയാറായില്ല. അത്രയെല്ലാം കൊഞ്ചുമ്പോഴും അവന്‍ ഏതു നാട്ടിലാണെന്നോ ഏതു ഹോട്ടലിലാണെന്നോ അവന്‍ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നവര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

ക്ലാസ്സൊക്കെ കളഞ്ഞാണ് അച്ഛനും മകനും കൂടി ഊരു ചുറ്റിയിരുന്നത്. അവന്റെ പഠിത്തം അവരൊരുമിച്ച് പാര്‍ക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മാത്രം ഉല്‍ക്കണ്ഠയായിരുന്നുവല്ലോ.

യാത്ര കഴിഞ്ഞ് അവര്‍ തിരികെ എത്തിയപ്പോഴാണ് അയാളുടെ സുഹൃത്ത് അവളെ വിവരം അറിയിച്ചത്, അയാളുടെ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു. വെറും പത്തുമാസമേ അയാള്‍ ജോലിക്ക് പോയുള്ളൂ. അവള്‍ അയാളെക്കുറിച്ച് ഓഫീസില്‍ മോശമായി സംസാരിച്ചതുകൊണ്ട് അയാള്‍ അവിടെ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുകയായിരുന്നുവെന്നാണ് അയാള്‍ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞ് സഹതാപം തേടുന്നത്. അയാള്‍ക്ക് ജോലി ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്ടമില്ല എന്നതു മാത്രമാണ് യഥാര്‍ഥ കാരണം. ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് അയാളുടേയും സുഹൃത്തിന്റെയും പേരില്‍ അവള്‍ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത സ്ഥലം വില്‍ക്കാനാണ് അയാളുടെ പരിപാടി എന്നും അയാളുടെ കൈയിലിരിപ്പ് ഒട്ടും ശരിയല്ലെന്നും ' സുഹൃത്ത് സംഭാഷണം ഉപസംഹരിച്ചു.

ഇരുപത്തഞ്ചു ലക്ഷത്തിനാണവള്‍ ആ സ്ഥലം അയാള്‍ക്കും കൂട്ടുകാരനും കൂടി വാങ്ങി നല്‍കിയത്. കൂട്ടുകാരനും സ്വന്തം ഷെയര്‍ ആയി ഇരുപത്തഞ്ചു മുടക്കിയിരുന്നു. അപ്പോള്‍ അതു വിറ്റാല്‍ കുറെ പണം കിട്ടുമല്ലോ. അതു കൊണ്ട് അയാള്‍ക്ക് അവളെ പാഠം പഠിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയും.ചേട്ടത്തിയമ്മയ്ക്ക് വലിയ ഉല്‍ക്കണ്ഠ ഉണ്ടായെങ്കിലും അവര്‍ തലവേദനയിലും വയറു വേദനയിലുമായി അതെല്ലാം ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചു. മോനെ അമേരിക്കയില്‍ വിട്ട് പഠിപ്പിക്കാനൊക്കെ പണം വേണ്ടി വരികയാണെങ്കില്‍ അത് അന്നേരം വില്‍ക്കാമല്ലോ എന്ന ഒരു നിക്ഷേപം ആയിക്കൂടിയാണ് അവള്‍ ആ സ്ഥലം വാങ്ങിയതെന്നും അതും നഷ്ടമാവുന്നല്ലോ എന്നും അവള്‍ നിറുത്താതെ തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു.

എന്തായാലും മോന്‍ വീണ്ടും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങി വന്നു. വന്ന ദിവസം അമ്മായിയെ വീട്ടില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്റെ സ്വഭാവം ആകെ മാറി. പിശാചു ബാധിച്ച പോലെ ആയിരുന്നു അവന്റെ പെരുമാറ്റം. അവന്‍ കൈ ഉയര്‍ത്തി അവരുടെ നെഞ്ചത്ത് തല്ലി.'യക്ഷീ നീ പോ, പിശാചേ, നീ പോ' എന്നൊക്കെ അലറി. അച്ഛനെ ഫോണ്‍ ചെയ്ത് ' ആ യക്ഷി ഇരിക്കുന്നു ഇവിടെ, ഓടി വരൂ' എന്ന് നിലവിളിച്ചു, അമ്മയുടേ ഫോണ്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് സിം ഊരി കൈയില്‍ പിടിച്ചു. അമ്മയെ കരണത്തടിക്കുകയും മുഷ്ടി ചുരുട്ടി താടിയെല്ലില്‍ ഇടിക്കുകയും മുട്ടുകാല്‍ കൊണ്ട് അമ്മയുടെ വയറ്റില്‍ ആഞ്ഞിടിക്കുകയും ചെയ്തു, അവന്‍ ഒരു തികഞ്ഞ ഭ്രാന്തനെപ്പോലെയായിരുന്നു പെരുമാറിയത്. അമ്മായിയെ ഇവിടെ കണ്ടാല്‍ അവന്‍ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമെന്ന് അയല്‍പ്പക്കത്തെ ആന്റിയോട് ബഹളം കൂട്ടി. കുടുംബത്തോടെ ഇവരൊക്കെയും വേശ്യകളാണെന്ന് അവരോട് പറയാനും അവന്‍ മറന്നില്ല. ചേട്ടത്തിയമ്മ അവന്റെ സുഹൃത്ത് അയാന്റെ അമ്മയെ വിളിച്ചു വരുത്തി. ആരെക്കണ്ടിട്ടും അവനു യാതൊരു കൂസലുമില്ലായിരുന്നു. അവന്റെ അടിയും തൊഴിയും കൊണ്ട് അവശയായെങ്കിലും അവള്‍ കോളനിയുടെ ഗേറ്റിനരികെ ഓടിച്ചെന്ന് സെക്യൂരിറ്റിക്കാരോട് അയാളുടെ ടോയോട്ടോ കാര്‍ അകത്തുകയറ്റി വിടരുതെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും അയാള്‍ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. ഉടനെ തന്നെ അവനും അങ്ങോട്ട് ഓടിയെത്തി. അയാള്‍ ചേട്ടത്തിയമ്മയെയും അവളേയും വേശ്യേ, കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരി, പട്ടിച്ചി എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു. ചെരിപ്പൂരി അടിക്കാന്‍ പലവട്ടം ശ്രമിച്ചു . സെക്യൂരിറ്റിക്കാര്‍ തടഞ്ഞതുകൊണ്ട് മറ്റൊന്നുമുണ്ടായില്ല. ഇനി അമ്മയുടെ ചിതയില്‍ തുപ്പാന്‍ പോലും വരില്ലെന്ന് അട്ടഹസിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ അച്ഛന്റെ ഒപ്പം സ്ഥലം വിട്ടു. .

ചേട്ടത്തിയമ്മ വിമന്‍സ് ഹെല്‍പ് ലൈനില്‍ വിളിച്ചു. ആരും ഫോണ്‍ എടുത്തില്ല. പിന്നെ 100 വിളിച്ചു . ആരും ഫോണ്‍ എടുത്തില്ല. അടുത്ത പോലീസ്സ്‌റ്റേഷനില്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്തു .അവിടെയും ആരും എടുത്തില്ല. സമയം രാത്രി ഒന്‍പതു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പോലീസുകാരെല്ലാം അത്താഴം കഴിച്ച് ഉറങ്ങുന്ന നേരമായിരിക്കണം രാത്രി ഒന്‍പതു മണി. ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ആര്‍ക്കും ആരുടേയും പരാതി കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ.

കോളനിയുടെ റോഡില്‍ നിന്ന് അവള്‍ക്ക് സ്വന്തം ഫോണ്‍ കിട്ടി. അതിനു അപ്പോഴും കേടു വന്നിരുന്നില്ല. അതില്‍ സിം ഇല്ലെന്ന് പിന്നെയാണ് അവള്‍ക്ക് മനസ്സിലായത്.വഴിയില്‍ കുറെ തപ്പിത്തിരഞ്ഞുവെങ്കിലും അത് കിട്ടിയില്ല. അവന്‍ അത് ഊരിയെടുത്ത് കൊണ്ടുപോയിരിക്കും എന്ന് അപ്പോഴും അവള്‍ വിചാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനി ആരുടെയെങ്കിലും പക്കല്‍ എത്തിച്ചേരണ്ട എന്ന് കരുതി അവള്‍ ഫോണ്‍ കമ്പനിക്കാരെ വിളിച്ച് സിം റദ്ദാക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

അയാന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ് അവര്‍ പോയത്. മോന്റെ പെരുമാറ്റം കണ്ട് അയാന്റെ അമ്മ അന്തം വിട്ടു പോയിരുന്നു. അവന്‍ എത്ര നല്ല മാനേഴ്‌സുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നുവെന്ന് ഓര്‍ത്ത് അവര്‍ കരഞ്ഞു. 'എന്തു ചക്കരയായിരുന്നു അവന്‍.. അയാള്‍ അവനെ നശിപ്പിച്ചു, അയാളെപ്പോലെ സംസ്‌ക്കാരമില്ലാത്തവനാക്കി ' എന്ന് അവര്‍ പിന്നെയും പിന്നെയും വിലപിച്ചു.

അവള്‍ കല്ലു പോലെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

അയാന്റെ അമ്മ ചപ്പാത്തിയും കറിയും വിളമ്പി. 'കഴിക്കു' എന്ന് നിര്‍ബന്ധിച്ചു. അവള്‍ ഒട്ടും കരഞ്ഞില്ല, ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ചേട്ടത്തിയമ്മ ചേട്ടനെ വിളിച്ചു, ഇന്ദുവിനെ വിളിച്ചു. എങ്കിലും അയാളെ വിളിച്ച് നാലു ചീത്ത പറയാന്‍ പോലും അവര്‍ക്കാര്‍ക്കും തോന്നിയില്ല. എന്തിനാണ് പ്രശ്‌നം കൂടുതല്‍ വലുതാക്കുന്നതെന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചോദ്യം.

ഈ സമരം തീര്‍ത്തും ഏകാന്തമായി നയിക്കണമെന്ന് ചേട്ടത്തിയമ്മയ്ക്കും മനസ്സിലായി.

രാത്രി പതിനൊന്നു മണികഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ലോക്കല്‍ പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് ചേട്ടത്തിയമ്മയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളി വന്നു.

ചേട്ടത്തിയമ്മയുടേയും അവളുടേയും പേരില്‍ പരാതി കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നും അവര്‍ കുഞ്ഞിനു വിഷം കൊടുത്ത് കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിച്ചതായി അയാള്‍ പരാതി എഴുതിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും നാളെ രാവിലെ സ്റ്റേഷനില്‍ ഹാജരാകണമെന്നുമായിരുന്നു എസ് എച്ച് ഓ യുടെ ഉശിരന്‍ കല്‍പന.

വക്കീലിനെ വിളിച്ചിട്ട് കാര്യമുണ്ടായില്ല.അദ്ദേഹം ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

വിവരമറിഞ്ഞ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത് 'പോയ്‌ക്കോളൂ , പോലീസ് സ്റ്റേഷനില്‍ അത്ര പേടിയ്ക്കാനൊന്നുമില്ലെ' ന്നാണ്.

ചേട്ടത്തിയമ്മ അവളോട് പറഞ്ഞു. 'നിന്റെ കൊളീഗ്‌സിനെ അറിയിക്കണം. ഞാന്‍ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടും വിവരം പറയാം. നാളെ അവിടെ പോയി നോക്കാം. '

ഓര്‍മ്മയുള്ള ചില ഫോണ്‍ നമ്പറുകളില്‍ അവള്‍ വിളിച്ച് വിവരം പറഞ്ഞു. അയാളുടെ കൂട്ടുകാരനെയും അവള്‍ വിവരമറിയിച്ചു. പിന്നെ അവര്‍ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. രാത്രിക്ക് നേരിയ തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ചില പാതിരാക്കിളികള്‍ ഒന്നും സാരമില്ലെന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാനെന്നവണ്ണം നിരന്തരമായി ചിലച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. റങ്കൂണ്‍ ക്രീപ്പറിന്റെയും പവിഴമല്ലിയുടേയും മധുരഗന്ധവും ഇളംകാറ്റിലുണ്ടായിരുന്നു. ബാക്കി പലതും നിഷേധിക്കുന്ന പോലെ ഇളുംകാറ്റും മധുരഗന്ധവും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് നിഷേധിക്കുക എന്നത് ആര്‍ക്കും അത്ര എളുപ്പത്തില്‍ സാധിക്കുന്ന കാര്യമല്ലല്ലോ.

( തുടരും )

വ്യാഴവട്ടങ്ങളില്‍ ചിതറിത്തെറിക്കുന്നത്...37

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/598273600351938?pnref=story
നോവല്‍ 37

ഇന്ദുചേച്ചിയുടെ ഭര്‍ത്താവായ ചേട്ടനെ സഹിക്കാമെന്ന് അവന്‍ ഒരുവിധം സമ്മതിച്ചു. അമ്മായിയെ അവന് കാണുകയേ വേണ്ട. അവരിറങ്ങിപ്പോകണമെന്ന് അവന്‍ ശാഠ്യം പിടിച്ചു. അവര്‍ പകലൊക്കെ മാറിനിന്നെങ്കിലും രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു വന്നു. അത് കണ്ടില്ലെന്ന് വെയ്ക്കാന്‍ അവന്‍ ഒടുവില്‍ തയാറായി. ഇന്ദുചേച്ചിയുടെ ചേട്ടനുമായി അവന്‍ അല്‍പാല്‍പം അടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനു വേണ്ട ഭക്ഷണമൊക്കെ ചേട്ടന്‍ രുചിയോടെ തയാറാക്കി കൊടുത്തതും അവനോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതും ടി ടി കളിച്ചതും ടി വി കണ്ടതും ഒക്കെ അവനു ഇഷ്ടമായി. ഇന്ദു ചേച്ചി ഭയങ്കരിയും ദുഷ്ടയുമാണെന്നു അവന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അവന്റെ അമ്മയെ അവന്‍ കൊല്ലുകയില്ലെന്നും അതെല്ലാം വെറും വിരട്ടാണെന്നും അവന്‍ ചേട്ടനോട് പറയാതിരുന്നില്ല. അമ്മയില്ലാത്ത കുട്ടികളുടെ സ്ഥിതി വലിയ കഷ്ടമാണെന്നും അവന്റെ അമ്മയെ പേടിപ്പിച്ചാല്‍ അമ്മ വഴിക്കുവരുമെന്നും അവനറിയാം. അച്ഛന്‍ ഒരടി കൊടുക്കുമ്പോള്‍, അമ്മ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേള്‍ക്കും. അവന്‍ രണ്ടടി കൊടുക്കുമെന്ന് പേടിപ്പിച്ചാല്‍ അവന്‍ പറയാത്തതും കൂടി അമ്മ കേള്‍ക്കും. പിന്നെന്താ ? അമ്മയെ എന്നും പേടിപ്പിച്ചു നിറുത്തണമെന്ന് അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അമ്മയെ മാത്രമല്ല ലോകത്തിലെ പെണ്ണുങ്ങളെ മുഴുവനും തന്നെ.

പിന്നെ അച്ഛന്‍ അവനെ നോക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് ജോലിക്ക് പോവാതിരുന്നത്. അച്ഛന്‍ എന്നും കാറില്‍ ഓഫീസില്‍ കൊണ്ടുവിട്ടിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അമ്മയ്ക്ക് ജോലിയ്ക്ക് പോവാന്‍ സാധിച്ചതും. അപ്പോള്‍ അമ്മയുടെ വരുമാനമൊക്കെ ശരിക്കും ആരുടേയാണ്?ജോലിക്ക് പോവാന്‍ അനുവാദം കൊടുത്തതും ഓഫീസില്‍ കൊണ്ടാക്കി കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നതും പാവം അച്ഛനല്ലേ? പിന്നെ അമ്മ ചുമ്മാ വീട് വിട്ടിറങ്ങിയതൊന്നുമല്ല, അച്ഛന്റെ മുപ്പതു ലക്ഷം രൂപയും തട്ടിച്ചുകൊണ്ടാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്. അമ്മാവനും അമ്മായിയും ഭയങ്കര കള്ളത്തരമുള്ളവരാണ്. സൂക്ഷിച്ചാല്‍ ചേട്ടനു കൊള്ളാം. അവരുടെയും ആ ചെറിയമ്മയുടേയും വലയിലാണ് അമ്മ. അമ്മ ശരിക്കും പാവമാണ്. അമ്മയുടെ കാശൊക്കെ തട്ടിപ്പറിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ അവര്‍ അമ്മയെ വിട്ടുകളയും. അന്നേരം അച്ഛനും അവനുമേ കാണൂ അമ്മയ്ക്ക്. കാശൊക്കെ മറ്റുള്ളവര്‍ തട്ടിപ്പറിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കാനാണ് അച്ഛന്‍ അമ്മയെ ചെക് ചെയ്തിരുന്നതും കണക്ക് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നതും ഒക്കെ. പണം അനാവശ്യമായി ചെലവാക്കുന്നത് ചീത്തക്കാര്യമാണെന്ന് അച്ഛന്‍ പറയുന്നതില്‍ വല്ല തെറ്റുമുണ്ടോ?

പിന്നെ അവന്റെ ഒച്ചയില്‍ സങ്കടം കലര്‍ന്നു. 'അച്ഛന്‍ അമ്മയെ വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഉറങ്ങുന്നില്ല, ഉണ്ണുന്നില്ല, ഒരു ദിവസം മുപ്പത് സിഗരറ്റ് വലിക്കും. തെറ്റ് ചെയ്ത ആള്‍ക്ക് തെറ്റ് സഹിച്ച ആളെക്കാള്‍ സങ്കടം ഉണ്ട്. അമ്മയ്ക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു,ജോലിക്ക് പോകുന്നു. സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു. അച്ഛന്റെ കാര്യം ആലോചിച്ച് എനിക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാന്‍ വയ്യ. അച്ഛനാണ് എനിക്കീ ഭൂമിയില്‍ എല്ലാം. '

അച്ഛന്‍ അമ്മയെ അടിച്ചത് ,അവനെക്കൊണ്ട് അടിപ്പിച്ചത് ശരിയല്ലെന്ന് അവനുറപ്പുണ്ട്. അവനാണെങ്കില്‍ അമ്മയെ പതുക്കെ മാത്രമേ അന്നടിച്ചതുമുള്ളൂ. പക്ഷെ, അതിന് വീടു വിട്ടു പോകുമോ പെണ്ണുങ്ങള്‍ ? അവന്റെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ പറഞ്ഞത്രേ അവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഭ്രാന്താണെന്ന്.. വീട്ടിലെ ചെറിയ വഴക്കുകള്‍ ഇങ്ങനെ പരസ്യമാക്കുന്നത് മോശമാണെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് അറിയാത്തതെന്താ? പിന്നെ ഫീമെയില്‍സിനെ ഒരിയ്ക്കലും മുഴുവന്‍ വിശ്വസിക്കരുത്. അവര്‍ തരം കിട്ടിയാല്‍ ഫണ്‍ ചെയ്യും ... കിട്ടുന്ന ആള്‍ക്കാര്‍ക്കൊപ്പം. . അതും അവന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ അവനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ആ ഫണ്‍ എന്താണെന്ന് അവനറിയില്ലെന്ന് ഇന്ദുവിന്റെ ഭര്‍ത്താവിനു മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പരവശനായിപ്പോയ ആ പതിമൂന്നുകാരന്റെ സങ്കടങ്ങള്‍ എല്ലാം ഒരു മടുപ്പുമില്ലാതെ മൂളിക്കേട്ടു. പറ്റാവുന്ന പോലെ ആസ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കുറെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മോനു അല്‍പം ആശ്വാസം കിട്ടിയതു പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സഹതാപമുള്ള ലിസണര്‍ ആണെന്ന ബോധ്യം പകരാന്‍ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ടാവണം മോന്‍ അത്രയുമൊക്കെ തുറന്ന് പറഞ്ഞത്.

അവളുടെ ചേട്ടന്‍ ജാമാതാവ് അവിടെ നില്‍ക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ആകുലചിത്തനാവുകയായിരുന്നു. ഇന്ദുവിന്റെ ഭാവിയ്ക്ക് വല്ല പ്രശ്‌നവും ഉണ്ടാവുമോ എന്നദ്ദേഹം സദാ ഭീതിപ്പെട്ടു. അവനെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു പോയതിലും ഈ പ്രശ്‌നങ്ങളിലിടപെടുത്തിയതിലും അദ്ദേഹം എന്നും സ്വന്തം ഭാര്യയെ വിളിച്ച് അവസാനിക്കാതെ വഴക്കിട്ടു. ഒടുവില്‍ അവനെ തിരിച്ചയയ്ക്കാമെന്നും സ്വയം അവിടെ നിന്നോളാമെന്നും ഭാര്യയെക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം സമ്മതിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

ജാമാതാവ് തിരികെപ്പോയപ്പോള്‍ പിന്നെ ചേട്ടത്തിയമ്മ ആ വീട്ടില്‍ നിന്നില്ല. അതിനു തൊട്ടടുത്തുള്ള ഓവൈഓ റൂമിലേക്ക് അവര്‍ താമസം മാറ്റി.

അവന്‍ പറ്റുമ്പോഴെല്ലാം സ്‌കൂളില്‍ പോകാന്‍ വലിയ മടികാണിച്ചിരുന്നു. അത് ഒരു നല്ല കാര്യമായി അവള്‍ക്ക് തോന്നിയതേയില്ല. അവള്‍ ടീച്ചര്‍മാരോടും ചേട്ടത്തിയമ്മയോടും അവന്റെ ഈ മടിയെപ്പറ്റി ചര്‍ച്ച ചെയ്തു. അതിന്റെ രഹസ്യം പൊടുന്നനെയാണ് അവള്‍ക്ക് വെളിവായത്. കോളനിയിലെ ഒരു തുണി തേപ്പുകാരിയാണ് പറഞ്ഞുകൊടുത്തത്, പകല്‍ സമയങ്ങളില്‍ അയാള്‍ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്നും അച്ഛനും മോനും ഒന്നിച്ചാണ് പകല്‍ അവിടെ കഴിയുന്നതെന്നും.. അതോടെ അവള്‍ ശരിക്കും ഭയന്നു. അതുറപ്പ് വരുത്താന്‍ വേണ്ടി തന്നെ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ മടങ്ങി വന്നു.

അപ്പോള്‍ അയാളും മോനും ഒന്നിച്ച് ആ വീട്ടിലിരിക്കുന്നത് അവള്‍ കണ്ടു.
അവള്‍ ഉച്ചത്തില്‍ അലറി. അയാള്‍ ഇറങ്ങിയില്ലെങ്കില്‍ പോലീസിനെ വിളിക്കും എന്ന് അവള്‍ ഉറഞ്ഞു തുള്ളി. മോന്‍ ഓടി വന്ന് അവളുടെ മൊബൈല്‍ പിടിച്ചു മേടിച്ചു സിം ഊരി മാറ്റി. പക്ഷെ, അയാള്‍ 'തേവിടിശ്ശീ, ദളിത്, വേശ്യേടെ മോളേ, കൈക്കൂലിക്കാരി' എന്നൊക്കെ വിളിച്ച് 'ഈ വേശ്യയെ തൊടരുത് മോനെ നിനക്ക് വല്ല രോഗവും വരും' എന്നലറിക്കൊണ്ട് അവനെയും വിളിച്ച് സ്ഥലം വിട്ടതേയുള്ളൂ. കൂടുതല്‍ വഴക്കിനൊന്നും നിന്നില്ല. പോകുന്ന പോക്കില്‍ മൊബൈലും സിമ്മും അവന്‍ കോവണിപ്പടിയില്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട് പോയി. എങ്കിലും അവന്‍ അമ്മയെ തിരിഞ്ഞുനോക്കിതിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് പോയത്.

സിം പിടിപ്പിച്ച് അവള്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തതും അവന്‍ അവളെ വിളിച്ചു.
'അമ്മാ.. എനിക്ക് പൈസ വേണം. എന്റെ മൊബൈല്‍ ചീത്തയായിപ്പോയി.'

'ഉം' എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു അവള്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു.

ചേട്ടത്തിയമ്മയെ വിളിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറ്റാന്‍ അവള്‍ അപേക്ഷിച്ചു. ഒരു മണിക്കൂറില്‍ അവര്‍ അവളുടെ അടുത്തെത്തി.

അവള്‍ ഇനിയെങ്കിലും നിയമസഹായം തേടണമെന്ന കാര്യത്തില്‍ ചേട്ടത്തിയമ്മ ഉറച്ച് നിന്നു. 'നിന്റെയും നിന്റെ ചേട്ടന്റെയും നിങ്ങളുടെ മൊത്തം കുടുംബത്തിന്റെയും വഴുവഴുപ്പന്‍ രീതികളാണ് , ശാന്തി ശാന്തി എന്ന ജപമാണ് ഇമ്മാതിരി ക്രിമിനലുകളെ വളര്‍ത്തുന്നത് , ആ അലവലാതിയുടേയും ചെക്കന്റേയും കരണം നോക്കി നാലടി കൊടുത്താല്‍ തീരാവുന്ന രോഗമേയുള്ളൂ. അതിനു നിന്റെ ചേട്ടന്റെ കൈത്തണ്ടയ്ക്ക് ബലമില്ല. ഒച്ചയെടുപ്പൊക്കെ തിരിച്ചടിക്കില്ല എന്നുറപ്പുള്ള എന്നോടല്ലേ സാധിക്കൂ ' എന്നവര്‍ ക്ഷുഭിതയായി.

പഴയ വക്കീലിന്റെ അടുത്ത് ഏതു മുഖവുമായി പോകുമെന്ന് അവള്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ചേട്ടത്തിയമ്മ പരിഹസിച്ചു. 'ഈ വളിച്ചു പുളിച്ച മുഖം തന്നെ ധാരാളം. വക്കീലിനു മുഖമൊന്നും പ്രശ്‌നമുണ്ടാവില്ല, തുട്ട് മാത്രേ അയാള്‍ കാര്യമായെടുക്കു.'

അവള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചേട്ടത്തിയമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

ചേട്ടത്തിയമ്മയാണ് ആദ്യം വക്കീലിനെ പോയി കണ്ടത്. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. 'ഇതിങ്ങനെയൊക്കെയേ വരികയുള്ളൂ എന്നെനിക്കന്നേ അറിയാമായിരുന്നു. പ്രശ്‌നമെന്താണെന്ന് വെച്ചാല്‍ ഞങ്ങളുടെ പ്രൊഫഷനു ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്. ക്ലയന്റിനെ വിളിച്ച് വരൂ നമുക്ക് കേസ് കൊടുക്കാം എന്ന് ഏതു പരിതസ്ഥിതിയിലും പറയാന്‍ കഴിയില്ല. ഈ കുടുംബപ്രശ്‌നങ്ങളില്‍ ഒട്ടും കഴിയില്ല. കാരണം ചിലപ്പോള്‍ അവര്‍ ഒരുമിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. തെറ്റ് തിരുത്തി സുഖമായി കഴിയുകയാവും, അന്നേരം വരൂ കേസ് കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ വക്കീല്‍ അവിടെ പിന്നെ ആരായി? '

ചേട്ടത്തിയമ്മ ഫിസിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി. ആദ്യം തന്ന ഫീസ് എവിടെ ഉള്‍ കൊള്ളിക്കുമെന്ന് ചോദിച്ചു. വക്കീല്‍ എല്ലാം തുണ്ടു കടലാസ്സില്‍ കുറിച്ചു നല്‍കി.

പിന്നെ അവര്‍ പറഞ്ഞു. 'എല്ലാ പോയിന്റ്‌സും കൃത്യമായി നമ്പറിട്ട് ഞാന്‍ എഴുതിത്തരാം. ഡ്രാഫ്റ്റ് .. സാര്‍ അതില്‍ വേണ്ട സെക് ഷനും ലോയുമൊക്കെ ചേരും പടി ചേര്‍ത്ത് ഫൈനല്‍ ആക്കിക്കൊള്ളൂ.

വക്കീലിന്റെ കണ്ണുകള്‍ മിഴിഞ്ഞു.

ആര്‍ യൂ സീരിയസ് ?

ഉറച്ച ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു ചേട്ടത്തിയമ്മയുടെ മറുപടി..'.ഐ ആം ഡാം സീരിയസ്. അവളെ എന്റെ അനിയത്തിയെ രക്ഷപ്പെടുത്തണം. അതിനു ആകാവുന്നതെല്ലാം ചെയ്യണം. നമുക്ക് സാധിക്കുമെങ്കില്‍ ആ പാവം കുഞ്ഞിനേയും. '

വക്കീല്‍ തികഞ്ഞ ആദരവോടെ അവര്‍ക്കൊരു ഷേക് ഹാന്‍ഡ് നല്‍കി.

( തുടരും )

Saturday, July 14, 2018

രാജന്‍ പോയി..

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/597113483801283?pnref=story
രാജന്‍ യാത്ര പറഞ്ഞ ഈ മണിക്കൂറുകളില്‍ ..

രാജന്‍ പോയി..

എന്റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്ത്.

രക്തം ച്ഛര്‍ദ്ദിച്ച് , ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്കോ ഐ സി യു വിന്റെ തണുപ്പിനോ ഒന്നും തന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ രാജന്‍ കടന്നുപോയി.

എനിക്ക് കരയണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ,കണ്ണീര്‍ ഇല്ല. തൊണ്ടക്കുഴിയില്‍ രാജന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കല്ലായി കിടക്കുന്നു.

കടുത്ത മദ്യപാനിയായിരുന്നു രാജന്‍.

അധ്യാപകനായ അച്ഛന്‍ ചെറുപ്പന്നേ മരിച്ചു പോയതുകൊണ്ട് പത്താംക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ ഉടനെ കിട്ടിയ ഒരു ജോലിയില്‍ കയറിപ്പിടിച്ച് , യു പി സ്‌കൂള്‍ ടീച്ചറായിരുന്ന അമ്മയെ സഹായിക്കാന്‍ രാജന്‍ തുനിഞ്ഞു. കൂടുതല്‍ പഠിച്ചില്ല.

സഹോദരങ്ങള്‍ പഠിച്ചു, ഗവണ്മെന്റ് ജോലിക്കാരായി.

അവര്‍ക്ക് കുടുംബങ്ങള്‍ ഉണ്ടായി.

രാജനും കല്യാണമൊക്കെ കഴിച്ചു. എങ്കിലും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ജനിച്ചില്ല.

അമ്പലങ്ങളിലും, പള്ളിയിലും, ഉല്‍സവത്തിലും, പെരുന്നാളിനും , കല്യാണത്തിനും മരണത്തിനും എന്നു വേണ്ട എന്തിനും ശ്രമദാനം ചെയ്തിരുന്ന, കഞ്ഞിയും കണ്ണിമാങ്ങാ അച്ചാറും, സംഭാരവും പ്രാണനായിരുന്ന , ആണ്‍കുട്ടികളെ അപ്പു എന്നും പെണ്‍കുട്ടികളെ അമ്മു എന്നും വിളിച്ചിരുന്ന , വായനശാലയെ സ്‌നേഹിച്ചിരുന്ന തികച്ചും ലളിതമായി, തനി ഗ്രാമീണനായി ജീവിച്ചു പോയ രാജന്‍ എന്തുകൊണ്ട് ഒരു മദ്യപാനിയായി എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

എന്റെ വേദനകളെല്ലാം രാജന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാന്‍ ഉപേക്ഷിച്ചതിനെയെല്ലാം രാജനും ഉപേക്ഷിച്ചു.

'തനിക്ക് വേണ്ടാത്തത് അതെത്ര വലിയ മാണിക്യമാണെന്ന് ആരു പറഞ്ഞാലും എനിക്കെന്തിനാടോ അത്? താനല്ലേ എനിക്ക് പ്രധാനം' എന്ന് രാജന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകി.

മദ്യപാനം കൊണ്ട് വിറപൂണ്ട വിരലുകള്‍ ഉയര്‍ത്തി രാജന്‍ അന്ന് എന്റെ കണ്ണു തുടച്ചു.

ചെറുപ്പത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ അച്ഛനും അമ്മയും കളിക്കുമായിരുന്നു. രണ്ടു നില വീട് മുറ്റത്ത് പ്ലാനായി വരക്കുമായിരുന്നു. ഇരിപ്പുമുറി, കിടപ്പുമുറി, അടുക്കള എന്നൊക്കെ കളം വരച്ച വീടുകള്‍ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്. രാജന്റെ സഹോദരങ്ങളും എന്റെ സഹോദരങ്ങളും കളികളില്‍ പങ്കെടുക്കും. കള്ളനും പോലീസും, ഡോക്ടറും പേഷ്യന്റ്‌സും, ടീച്ചറും കുട്ടികളും, പലചരക്ക് പീടികയും സാധനം വാങ്ങാന്‍ വരുന്നവരും, കള്ളുഷാപ്പും കുടിയന്മാരും... ഇങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഒത്തിരി കളിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അമ്പലത്തിലെ പാറപ്പുറത്ത് ആലിന്റെ കാറ്റേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിസംഘം ഇരിക്കുമായിരുന്നു.

അമ്മീമ്മ ചക്ക വറുത്തത് ഒരു പ്ലേറ്റ് നിറയെ വെച്ചുകൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കഷണം പോലും ബാക്കി വെയ്ക്കാതെ എല്ലാം തിന്നിട്ട് രാജന്‍ പാടും.. 'ചക്ക വറത്തു തീനി..' ('ചക്രവര്‍ത്തിനി നിനക്കു ഞാനെന്റെ' )എന്ന പ്രശസ്ത ചലച്ചിത്രഗാനത്തിന്റെ പാരഡി..

അമ്മീമ്മ പൊട്ടിച്ചിരിക്കും.

എന്റെ അമ്മ കടുത്ത ശ്വാസകോശരോഗം ബാധിച്ച് അമ്മീയുടെ ഒപ്പം താമസിക്കുന്ന കാലത്ത് വെറും പതിനൊന്നു വയസ്സുള്ള രാജന്‍ തമാശക്കഥകള്‍ തെരഞ്ഞു പിടിച്ച് അമ്മയ്ക്ക് കൊണ്ടു വന്നു കൊടുക്കുമായിരുന്നു. വേളൂര്‍ കൃഷ്ണന്‍ കുട്ടിയുടെ കഥകള്‍, സുകുമാറിന്റെ ചില രചനകള്‍, മനോരമ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെ ബോബനും മോളിയും കീറി സൂക്ഷിച്ചത്...

'അമ്മ സന്തോഷായി ചിരിച്ചോണ്ടിരുന്നാല്‍ ഈ സൂക്കേട് വേഗം മാറും' എന്നായിരുന്നു കൊച്ചു രാജന്റെ ന്യായം..

ഈ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ജനിക്കുന്ന മഹാല്‍ഭുതത്തെപ്പറ്റി ഞങ്ങള്‍ ഒത്തിരി ആലോചിച്ചിരുന്നു. ആ പ്രക്രിയ എവിടെ ആരംഭിച്ച് എങ്ങനെ അവസാനിക്കുന്നു എന്നതിനെപ്പറ്റി ഞങ്ങള്‍ക്ക് വലിയ ഉല്‍ക്കണ്ഠകളുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ മെഡിക്കല്‍ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ചില പടങ്ങള്‍ കണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടി. പിന്നെ 'അയ്യേ.. വൃത്തികേട് … 'എന്നായി. . അതുകഴിഞ്ഞ് കുറച്ചു ദിവസം ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടതേയില്ല.

കാലം വളരെ വേഗം മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.. ഞാന്‍ അലച്ചിലുകളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നു പോയി. എന്റെ സഹോദരിമാര്‍ അവരവരുടെ കണ്ണീര്‍ക്കടലുകളില്‍ തോണി തുഴഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

ജീവിതം എളുപ്പമായിരുന്നില്ലല്ലോ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു കാലത്തും.

എന്റെ കൂട്ടുകാരനെ ഞാന്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയ ദിവസം രാജന്‍ പറഞ്ഞു. 'ഞാന്‍ കഴിവുകെട്ടവനായിപ്പോയി. അതാണ് ഇവള്‍ ഇങ്ങനെ നീറിപ്പിടയേണ്ടി വന്നത്. എനിക്ക് ആര്‍ക്കു വേണ്ടിയും ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്റേത് ഇടിവെട്ടിയ കൊന്നത്തെങ്ങിന്റെ ജന്മമായിരുന്നു. '

കൂട്ടുകാരനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് രാജന്‍ കരഞ്ഞു. 'അവളെ വേദനിപ്പിക്കരുത് '

പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കാണുകയുണ്ടായില്ല.

ഇന്ന് രാജന്‍ ഈ ഭൂമിയിലേ ഇല്ല. ....

അടുപ്പ് ബാങ്ക്


http://navamalayali.com/2016/07/23/adupp-echmukutti/


ഇപ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും ബാങ്ക് എക്കൌണ്ട് ഉണ്ടാക്കാമത്രേ! സീറൊ ബാലന്‍സ് മതി, ആരും പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ട, കണ്ട കടിച്ച്യാദി നൂറായിരം കടലാസ്സ് വേണ്ട, ആരാ ഏതാ എവിടുന്നാ എന്തിനാ എന്ന ചോദ്യങ്ങളില്ല എന്നൊക്കെ കേള്‍ക്കുന്നു. എല്ലാം നരേന്ദ്ര മോദി പ്രധാനമന്ത്രിയായതിനു ശേഷം സംഭവിച്ച അല്‍ഭുതമാണ് പോലും…

സംഗതി കൊള്ളാം. എനിക്കതങ്ങ് ബോധിച്ചു. ഒരു ബാങ്ക് എക്കൌണ്ട് തുടങ്ങാന്‍ ഒരു കാലത്ത് ഞാന്‍ ഒത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞതൊന്നും അങ്ങനെ മറക്കാന്‍ പാടില്ലല്ലോ. ബാക്കി ആരു മറന്നാലും.

അടിച്ചു വാരുന്നവരും കക്കൂസ് കഴുകുന്നവരും വണ്ടി തുടയ്ക്കുന്നവരും ഫ്‌ലാറ്റുകളുടെ മുന്നില്‍ ഇരുന്ന് തയിക്കുന്നവരും ചായ, കാപ്പി വില്‍ക്കുന്നവരും തേപ്പുകാരും വണ്ടിയില്‍ പലഹാരങ്ങളും പ്ലാസ്റ്റിക് പാത്രങ്ങളും കുപ്പിവളകളും പച്ചക്കറിയും പഴങ്ങളും കൊണ്ടുനടക്കുന്നവരും ഒക്കെ ബാങ്ക് എക്കൌണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നത് നല്ലത് തന്നെ.

ആണുങ്ങളുടെ ബാങ്ക് എക്കൌണ്ടിനു കോണ്‍ക്രീറ്റ് ബലമാണ്. ഭാര്യ ചെന്ന് അതിലെ വിവരങ്ങളറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍ ഒരു ബാങ്കുകാരും യാതൊരു കാരണവശാലും പറഞ്ഞുകൊടുക്കില്ല. സ്ത്രീകളുടേ അക്കൌണ്ടാകട്ടെ പുല്ലുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതാണ്. ഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ നന്നായി നിര്‍ബന്ധിച്ചാല്‍ ആദ്യം കുറെ നിയമമുദ്ധരിച്ച് വൈമനസ്യം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുമെങ്കിലും ബാങ്കുകാര്‍ ഒടുവില്‍ വഴങ്ങും. സമ്പാദിക്കുന്നത്, സമ്പാദിക്കാന്‍ കഴിവുള്ളത് പുരുഷനാണെന്നതാണല്ലോ നമ്മുടെ സമൂഹവിശ്വാസം. അപ്പോള്‍ ആത്യന്തികമായി ബാങ്കില്‍ കിടക്കുന്നതും അവന്‍ പെണ്ണിനു കനിഞ്ഞു നല്‍കിയ പണമാവണം. ആ കണക്ക് അവനറിയുന്നതില്‍ എന്തു കുഴപ്പം? ഭാര്യയുടെ കൂലി പോലും ഭര്‍ത്താവ് ഒപ്പിട്ടോ തള്ളവിരല്‍ മഷിയില്‍ മുക്കി പതിച്ചോ വാങ്ങാന്‍ പറ്റുന്ന മസ്റ്റര്‍ റോളുകളാണ് ഇന്ത്യയില്‍ ഇന്നും എഴുതപ്പെടാറ്. നിയമമൊക്കെ എന്തു ഉണ്ടയായാലും ഭാര്യയുടെ മേലുള്ള ഭര്‍ത്താവിന്റെ അധികാരത്തോളം വരില്ലല്ലോ അതൊന്നും തന്നെ.

എന്നിട്ടോ?

കൂലി ഭര്‍ത്താവ് വാങ്ങുന്ന ഇടത്ത് ഭാര്യ കണ്ണും നിറച്ച് കൈ നീട്ടി നിന്ന് യാചിക്കുന്നതു കാണാം. അയാള്‍ക്ക് മനസ്സുണ്ടെങ്കില്‍ നല്ല മൂഡാണെങ്കില്‍ കൊടുക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ മുടിക്കു കുത്തിപ്പിടിച്ച് നാലങ്ങ് പൊട്ടിക്കും. ഭാര്യ പ്രാകും.. തൊണ്ടയടയും വരെ, കണ്ണീര്‍ നില്‍ക്കും വരെ പ്രാകും. അയാളെയും അയാളുടെ മൂന്നു തലമുറയ്ക്കപ്പുറമുള്ളവരേയും ഒക്കെ പ്രാകും. 'പണ്ടാരക്കാലന്‍ പുഴുത്തളിഞ്ഞു ചാവണേ' എന്ന് പ്രാര്‍ഥിക്കും 'ഭര്‍ത്താവല്ലേ,ഇങ്ങനെ പ്രാകരുതെ'ന്ന് ബാക്കിയെല്ലാവരും ഉപദേശിക്കും. 'അയാള്‍ക്ക് നല്ല ശീലമാവുമ്പോള്‍ സമാധാനത്തോടെ ചോദിച്ചാല്‍ തരുമെ'ന്ന് എല്ലാവരും ഭാര്യയെ ആശ്വസിപ്പിക്കും.

ബാങ്കിലെ വിവരമറിഞ്ഞതാണെങ്കില്‍ വീട്ടില്‍ അടിപിടിയും വഴക്കും ഉണ്ടാകുമെന്നത് മൂന്നരത്തരമാണ്. മൂന്നാലു ദിവസത്തില്‍ വീര്‍പ്പിച്ചു കെട്ടിയ മുഖത്തോടെ കണ്ണീരൊപ്പിക്കൊണ്ട് ഭാര്യ എക്കൌണ്ടിലെ പൈസ പിന്‍വലിക്കും. സീറോ ബാലന്‍സ് എക്കൌണ്ട് ആയതുകൊണ്ട് അത് ബാങ്കില്‍ കിടന്ന് മരിച്ചു പോവുകയില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് ബാങ്കുകളെ വിശ്വസിക്കരുതെന്ന് ജയ പറയുന്നത്. ജയയ്ക്ക് ബാങ്കില്‍ എക്കൌണ്ട് ഇല്ല. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്രമോദി വീട്ടില്‍ വന്നു പറഞ്ഞാലും ജയ അതിനു മുതിരുകയുമില്ല. കാരണം മോദിയ്ക്ക് അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് കാറില്‍ കേറിയങ്ങ് പോയാല്‍ മതി. ബാക്കി ജീവിതം ജയ അനുഭവിക്കണ്ടേ?

വേണം.

ജയയ്ക്ക് മുറ്റമടിക്കുക, പള്ളിയ്ക്കു മുന്നിലെ റോഡടിച്ചു വാരുക, കന്യാസ്ത്രീ മഠത്തില്‍ പച്ചക്കറി കൊണ്ട് കൊടുക്കുക, അച്ചാറുണ്ടാക്കി വില്‍ക്കുക, മാര്‍ക്കറ്റില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് പോകാത്ത അടക്കമൊതുക്കമുള്ള വീട്ടുമൂര്‍ത്തികളായ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നൈറ്റി, ബ്രാ, ഷഡ്ഡി, കിടക്കവിരി, തലയണ ഉറ, ചൂല്, ചുക്കിലി വലക്കോല് ഇതൊക്കെ എത്തിക്കുക, പെറ്റ പെണ്ണിനെയും നവജാത ശിശുവിനേയും കുളിപ്പിക്കുക, കഷായത്തിനു മരുന്നു കൊണ്ടുകൊടുക്കുക, എണ്ണ കാച്ചുക അങ്ങനെ എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത നൂറു കൂട്ടം ജോലികളാണ്. സംഗതി എന്താണെന്ന് വെച്ചാല്‍ ഏതു ജോലി പറഞ്ഞാലും ജയ ചെയ്യും.

ഭര്‍ത്താവ് മേസ്തിരിയാണ്. ദിവസം എണ്ണൂറും ആയിരവുമൊക്കെ വരുമാനമുണ്ട്. മിക്കവാറും എന്നും പണിയുമുണ്ട്. അയാള്‍ ജയയ്ക്ക് എന്നും നൂറു രൂപ കൊടുക്കും. ബാക്കി അയാളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ളതാണ്. അയാള്‍ക്ക് പണം തികയാതെ വരുമ്പോള്‍ അഞ്ഞൂറോ ആയിരമോ ഒക്കെ ജയ കൊടുക്കുകയും വേണം. കാരണം ലോകം മുഴുവന്‍ തെണ്ടാനും കണ്ടവരുടെ കൂടെ അഴിഞ്ഞാടാനും അയാള്‍ ജയയെ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരന്റെ ലാഭമെങ്കിലുമയാള്‍ക്ക് കിട്ടണ്ടേ?

ജയയ്ക്ക് മക്കളെ നോക്കണം. ഒരാണുമൊരു പെണ്ണും ഉണ്ട്. പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കഴുത്തില്‍ എന്തെങ്കിലും പണ്ടം തീര്‍പ്പിച്ച് ഇട്ട് കല്യാണം നടത്തണം. മകനെ പഠിപ്പിക്കണം. പെറ്റവള്‍ ജയയാണ്. ഇതൊക്കെ പെറ്റവളുടെ കടമയാണ്. പെറീച്ചവന്റെ കടമയല്ല. ആണിന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഗര്‍ഭം ധരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത് തന്നെ പെണ്ണിന്റെ മഹാഭാഗ്യം. അല്ലെങ്കില്‍ പെണ്മയുടെ പൂര്‍ണതയെന്ന് വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന മാതൃത്വം കണി കാണാന്‍ പറ്റുമോ?

അങ്ങനെ ജയ കണ്ടുപിടിച്ച സ്വന്തം ബാങ്കാണ് ജയയുടെ അടുപ്പ്. ഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ ഓലക്കീറും ചകിരിയും കവളമടലുമിട്ട് അടുപ്പ് കത്തിക്കാനും പുകയൂതാനും കഞ്ഞീം കറീം വെക്കാനും ഒന്നും വരില്ല. അടുക്കളയിലെ ചെപ്പുകള്‍, പെട്ടികള്‍, ഭാര്യയുടെ മടിക്കുത്ത്, ബ്രേസിയറിന്റെ അകം, തലയിണയുടെ ഉള്‍വശം ഇതൊക്കെ തപ്പുമെങ്കിലും കത്തുന്ന അടുപ്പിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ ചാരം മാറ്റി അവര്‍ തപ്പി നോക്കുകയില്ല.

ജയ ആഴത്തില്‍ അടുപ്പു കുഴി എടുക്കും. അതിനുള്ളില്‍ ഒരു അലൂമിനിയം കലമിറക്കി വെയ്ക്കും അത് മൂടും , അതിലാണ് പത്തൊന്‍പതുകൊല്ലമായി മകള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഓരോ വര്‍ഷം ഓരോ പവനെന്ന കണക്കില്‍ സമ്പാദിച്ച പത്തൊന്‍പതു പവനും കടലാസ്സുകളില്‍ പൊതിഞ്ഞു സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതിനു വേണ്ടി സമ്പാദിക്കുന്ന പണം മറ്റൊരു അലൂമിനിയം കലത്തില്‍ ഉരലിനു താഴെ ആഴത്തില്‍ കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ആരു ചതിച്ചാലും മണ്ണ്, സീതയുടെ മാനം കാത്ത, ഭൂമിയിലെ മണ്ണ്, ചതിക്കില്ലെന്നാണ് ജയ പറയുന്നത്. ബാക്കി പണം ജയ മടിക്കുത്തിലോ അടുക്കളയിലെ ചെപ്പിലോ ഒക്കെ വെക്കും. ഭര്‍ത്താവിനു തപ്പിയെടുക്കാന്‍ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല എന്ന് വരരുതല്ലോ.

യുധിഷ്ഠിരന്‍ പെണ്ണുങ്ങളെ ആകമാനം ശപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മഹാഭാരതം പറയുന്നു. അവര്‍ക്ക് രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലാതെ പോകട്ടെയെന്ന്.. കുന്തി കര്‍ണന്‍ മകനാണെന്ന് അറിയിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന ഖേദമായിരുന്നു യുധിഷ്ഠിരന്റെ ശാപത്തിനു ആധാരമെന്നാണ് മഹാഭാരത ഭാഷ്യം.

ജയയെ യുധിഷ്ഠിരന് പരിചയമില്ലല്ലോ.

വ്യാഴവട്ടങ്ങളില്‍ ചിതറിത്തെറിക്കുന്നത്...36

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/597517490427549?pnref=story
നോവല്‍ 36

അവള്‍ മൊബൈലില്‍ പാസ് വേര്‍ഡ് ഇട്ടു.

പകലൊന്നും അവനത് മനസ്സിലായില്ല. രാത്രിയാണ് അവന്‍ അതു കണ്ടുപിടിച്ചത്. അവനു സഹിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവന്‍ ബഹളം വെച്ചു തുടങ്ങി. അവന്റെ മൊബൈലൊ പാസ് വേര്‍ഡോ അവള്‍ക്ക് പ്രാപ്യമല്ല. അവന്‍ തരികയുമില്ല. അവന്റേത് അവന്റെ അച്ഛനു മാത്രമേ കൊടുക്കു. അവളുടേത് അവനു കിട്ടിയേ പറ്റൂ.

അവന്‍ അച്ഛനെപ്പോലെ അലറി,സാധനങ്ങള്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി കൈക്കൂലിക്കാരി, സെക്കന്‍ഡ് ക്ലാസ് എന്‍ജിനീയര്‍, ദളിത് , നുണച്ചി എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു. ' നീ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍ നിന്റെ അലമാരിയില്‍ എങ്ങനാടീ ഒന്നരലക്ഷം രൂപ ബാക്കി ഇരുന്നത് ? അത് നീ കൈക്കൂലി മേടിച്ച പണമല്ലേടീ' എന്ന് ചോദിച്ചു. അവന്‍ അച്ഛന്‍ തന്നെയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മയുടെ ഫോണ്‍ അവന്‍ പലവട്ടം വലിച്ചെറിഞ്ഞു നോക്കി. അത് ഒരു അസാമാന്യ ഫോണ്‍ ആയിരുന്നു. അതു പൊട്ടിയില്ല.

സഹിക്കാന്‍ കഴിയാതായി എന്ന് തോന്നിയപ്പോള്‍ അവള്‍ അവന്റെ കരണം പുകയുമാറ് രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിച്ചു. അവന്‍ അടങ്ങുകയല്ല, പകരം കര്‍ട്ടണ്‍ റോഡ് ഊരി 'നിന്നെ ഞാന്‍ അടിച്ചു കൊല്ലുമെടീ ബിച്ചേ ' എന്നലറുകയാണ് ചെയ്തത്. അവന്‍ അടിച്ചേക്കുമോ മരിച്ചു പോയേക്കുമോ അങ്ങനെ അവന്‍ ജയിലില്‍ പോകേണ്ടി വരുമോ എന്ന ഭീതിയില്‍ അവള്‍ വിറപൂണ്ട് നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് വാതില്‍ക്കല്‍ ആരോ ബെല്ലടിച്ചത്.

തുറന്നപ്പോള്‍ ചേട്ടത്തിയമ്മയും അവരുടെ ജാമാതാവുമായിരുന്നു.

ഒരു നിമിഷം ശാന്തനായെങ്കിലും അവരോട് വീട് വിട്ട് പുറത്തിറങ്ങണമെന്ന് അവന്‍ കല്‍പ്പിച്ചു. ഉടന്‍ തന്നെ ഫോണ്‍ എടുത്ത് അച്ഛനെ വിളിച്ചു വിവരം പറയുകയും ചെയ്തു. അയാള്‍ ഇന്ദുമോളുടെ ഭര്‍ത്താവിനോട് മകനു അമ്മായിയേയും ഇന്ദുവിനേയും അമ്മാവനേയും ഒക്കെ ഭയങ്കര പേടിയാണെന്നും അതുകൊണ്ട് വീടു വിട്ടു പോകണമെന്നും അല്ലെങ്കില്‍ അയാള്‍ വന്ന് മകനെ കൊണ്ടുപോകുമെന്നും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ 'ശരി , ഞങ്ങള്‍ പൊയ്‌ക്കൊള്ളാം' എന്ന് ഇന്ദുവിന്റെ ഭര്‍ത്താവിനു സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

അവള്‍ ചേട്ടത്തിയമ്മയേയും ജാമാതാവിനെയും പോകാന്‍ അനുവദിച്ചില്ല ആ പയ്യനെ അവള്‍ ആദ്യമായിട്ട് കാണുകയായിരുന്നു. ഇന്ദുവിന്റെ കല്യാണത്തിനു പോകാന്‍ ഭര്‍ത്താവ് അനുവദിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ടും മോനു ഒട്ടും താല്‍പര്യം ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ടും അവള്‍ മൂത്ത അമ്മായി ആയിട്ടും അതിനു പോയിരുന്നില്ല. അവള്‍ 'അവരിപ്പോള്‍ വീടു വിട്ട് പോകണ്ട' എന്ന് പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുന്നതനുസരിച്ച് അവന്‍ ബഹളം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവര്‍ പോയില്ലെങ്കില്‍ വീട് വിട്ട് അവന്‍ ഇറങ്ങിപ്പോകുമെന്നും അമ്മായിയെ അടിച്ചുകൊല്ലുമെന്നും അവന്‍ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. അവന്‍ ജുവനൈല്‍ ആയതുകൊണ്ട് ആരെ അവന്‍ എന്തുചെയ്താലും അവനെ പോലീസിനോ കോടതിയ്‌ക്കോ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ പറ്റില്ലെന്നും അവന്‍ വെല്ലുവിളിച്ചു. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിയമങ്ങളും അവന് അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഒടുവില്‍ ഒരുതരത്തിലും അവന്‍ വഴങ്ങുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ രാത്രി ഒരുമണിയ്ക്ക് അവളുടെ ചേട്ടത്തിയമ്മയും അവരുടെ ജാമാതാവും കൂടീ വിടു വിട്ടിറങ്ങി.

അതവന്‍ തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നു.

അവന്‍ ഞെട്ടിപ്പോയി.

അവള്‍ അവനോട് ഒരക്ഷരം പോലും പിന്നീട് സംസാരിച്ചില്ല. അവള്‍ പോയി കിടന്നു. കുറെ ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞ് മെല്ലെ മെല്ലെ പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുങ്ങി അവനും അവളുടെ കട്ടിലില്‍ വന്നു കിടന്നു. മെല്ലെ അവളെ തൊട്ടു . അവള്‍ അവന്റെ കൈ എടുത്തു മാറ്റിയില്ല. പകരം ഇത്രയും പറഞ്ഞു. 'ഞാന്‍ എണ്ണതേപ്പിച്ച് കൈ വളരുന്നോ കാലു വളരുന്നോ എന്ന് നോക്കി വളര്‍ത്തിയ കൈയാണിത്. അത് നീ ഇന്ന് എന്റെ നേരേ ഓങ്ങി, അമ്മേടേ കുട്ടി ചീത്തവാക്കുകള്‍ ഒരിയ്ക്കലും പറയരുതെന്ന് പഠിപ്പിച്ച എന്നെ തന്നെ നീ അത്ര വലിയ ഒരു ചീത്ത വാക്ക് വിളിച്ചു. നിന്റെ പാപങ്ങള്‍ കൂടി വരികയാണ് മോനെ. ദൈവം എല്ലാം കാണുന്നും കേള്‍ക്കുന്നും ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ട്...'

അത്യുച്ചത്തില്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്‍ അവളെ ഉമ്മവെച്ചു. തുപ്പലിനും കണ്ണീരിനുമിടയില്‍ വിങ്ങിക്കൊണ്ട് അവന്‍ കേണു. 'എനിക്കിതൊന്നും ചെയ്യണമെന്നില്ലമ്മാ.. പക്ഷെ, എനിക്ക് എന്തോ പറ്റിപോകുന്നു. അമ്മ വിലക്കിയ സകല തെറി വാക്കുകളും ഞാന്‍ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അതു അമ്മയെ വിളിക്കാന്‍ എനിക്ക് ഒരു മടിയുമില്ലാതായി. '

തേങ്ങിക്കരയുന്ന അവനെ മുറുകെ പുണര്‍ന്നു അവന്റെ പുറത്ത് തട്ടിത്തട്ടി അവള്‍ മെല്ലെ ഉറക്കി...

ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുമ്പോള്‍ അയാളെ കൊല്ലാന്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും കൊട്ടേഷന്‍ കൊടുക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്നായിരുന്നു അവള്‍ ആലോചിച്ചതത്രയും. ആരോടു പറയും ? പത്തുലക്ഷമൊക്കെ അവള്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ കഴിയും. അങ്ങനെ ആരേയും പരിചയപ്പെടാത്തതില്‍ അവള്‍ക്ക് വലിയ ഖേദം തോന്നി. കൊട്ടേഷന്‍കാരെ പരിചയപ്പെടണമെന്ന് പത്രത്തിലോ ഇന്റര്‍നെറ്റിലോ പരസ്യം കൊടുക്കാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ. പിന്നെ അവര്‍ അവളുടെ പിന്നാലെ കൂടിയാല്‍ അതും ഉപദ്രവമാകും. പോലീസ് യാതൊരു സഹായവും സ്ത്രീകള്‍ക്ക് ചെയ്യുകയില്ല . ഉപദ്രവിക്കുകയേ ഉള്ളൂ.

അയാള്‍ കീ കൊടുക്കുമ്പോള്‍ തുള്ളുന്ന പാവയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞ അവനെ അവള്‍ക്കിനി വിശ്വസിക്കാനും പറ്റില്ല.വിശ്വസിക്കുന്ന മാതിരി അഭിനയിക്കാനേ കഴിയൂ. അവനുറങ്ങിയെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോള്‍ അവള്‍ സ്വന്തം ഫോണ്‍ പരിശോധിച്ചു, അതില്‍ നിന്ന് ഒരു ചാറ്റ് അവന്‍ അയാള്‍ക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് അവള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു. അവള്‍ ഒരു പെണ്‍കുഞ്ഞിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസച്ചെലവ് സ്‌പോണ്‍സര്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതാണ് അവന്‍ അയച്ചുകൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. കൂടുതല്‍ എന്തെങ്കിലുമയച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നവള്‍ക്ക് മനസ്സിലായില്ല. എല്ലാം ഡിലീറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കാം. അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊന്നും അയച്ചിട്ടില്ലായിരിക്കാം. ഫോണ്‍ മാത്രമല്ല അവളുടെ കമ്പ്യൂട്ടറും അവള്‍ അപ്പോള്‍ തന്നെ പാസ് വേര്‍ഡ് ഇട്ട് ഭദ്രമാക്കി.

നാളെ രാവിലെ സൈബര്‍ സെല്ലിനെ സമീപിക്കാനും അവള്‍ തീരുമാനിച്ചു.

അതിരാവിലെ അവനുണരും മുമ്പ് ചേട്ടത്തിയമ്മയും ജാമാതാവും മടങ്ങി വന്നു. ചേട്ടത്തിയമ്മ വക്കീല്‍ അവളോട് കേസ് ഒത്ത് തീരരുതെന്ന് പറഞ്ഞത് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. അന്ന് അത് ചെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍ അയാളാണ് കുട്ടിയെ വളര്‍ത്താന്‍ ഫിറ്റ് പാരെന്റ് എന്ന് അയാള്‍ക്ക് കോടതിയില്‍ പ്രൂവ് ചെയ്യേണ്ടി വരുമായിരുന്നു. അത് അത്ര എളുപ്പമായിരിക്കില്ല, കുട്ടി ഇത്ര ചീത്തയാവുകയും ഇല്ലായിരുന്നു, ഇപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് അവളോട് എത്ര വെറുപ്പ് ഉണ്ടോ അതു മുഴുവന്‍ അയാള്‍ അവനില്‍ കുത്തിക്കേറ്റിക്കഴിഞ്ഞു. അവള്‍ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആ അവസരം അയാള്‍ക്ക് ലഭിച്ചത്.

'നീ ഇനിയെങ്കിലും ഡിവോഴ്‌സിനും ഡൊമസ്റ്റിക് വയലന്‍സിനും കേസ് കൊടുക്കണം. കുട്ടിയുടെ കസ്റ്റഡി നിനക്കായി കിട്ടുമോ എന്നും പരീക്ഷിക്കണം.' ചേട്ടത്തിയമ്മയുടെ സ്വരം കര്‍ശനമായിരുന്നു.

'അവനു എന്നോട് കൂടുതല്‍ വിരോധമാകുമോ എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാനന്ന് ആ മീഡിയേഷനു സമ്മതിച്ചത് ' അവള്‍ വിക്കി..

'എന്നിട്ട് ഇപ്പോള്‍ അവനു അമ്മായിയെ ഇഷ്ടമാണോ ?' എന്ന് ഇന്ദുവിന്റെ ഭര്‍ത്താവ് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് മൊഴി മുട്ടി.

അവള്‍ക്കറിയില്ല. സത്യമായും അറിയില്ല. അവളുടെ മകന്‍ അവളെ അല്‍പമെങ്കിലും സ്‌നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് അവള്‍ക്കറിയില്ല. അവന്‍ പണം ചോദിക്കാറുണ്ട് , ഈ പലഹാരം തിന്നാന്‍ വാങ്ങിത്തരൂ, ഈ ബുക് വാങ്ങിത്തരൂ , ഈ ബെല്‍റ്റ് വാങ്ങിത്തരൂ, ഈ പാവ വാങ്ങിത്തരൂ എന്നൊക്കെ പറയാറുണ്ട്. അവള്‍ എല്ലാം വാങ്ങിക്കൊടുക്കാറുമുണ്ട്.

അതാണോ സ്‌നേഹം ?

അവളുടെ മനസ്സു വായിച്ചപോലെ ഇന്ദുവിന്റെ ഭര്‍ത്താവ് പറഞ്ഞു. 'അവനു അമ്മായി ഇപ്പോള്‍ ഒരു എ ടി എം കാര്‍ഡ് മാത്രമാണ്. അതാണ് സത്യം. '

അവള്‍ ഒരു മന്ദബുദ്ധിയെപ്പോലെ ചേട്ടത്തിയമ്മയെയും അവരുടെ ജാമാതാവിനെയും തുറിച്ചു നോക്കി.

( തുടരും )

Friday, July 13, 2018

മംഗിണി, കിങ്ങിണി, പൊന്മണി, പിന്നെ ഇച്ച, ഇച്ചി, ച്ഛി...

https://www.facebook.com/echmu.kutty/posts/593976634114968?pnref=story

സഹോദരന്മാര്‍ ഇല്ലാതെ വളര്‍ന്നവളാണ് ഞാന്‍..

എനിക്ക് കൊതി തീരെ കളിപ്പിക്കാന്‍ ആണ്മക്കളെയും കിട്ടിയില്ല.

അതുകൊണ്ട് പുരുഷലിംഗത്തോടുള്ള ചില കൌതുകങ്ങള്‍ എന്നുമെന്നില്‍ നിലനിന്നു..

അതെന്തോ ഒരു വലിയ സംഭവമാണെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കേണ്ടിയിരുന്നു എപ്പോഴും. ആ തോന്നല്‍ എന്നില്‍ ആദ്യമുണ്ടാക്കിയത് ചെറുപ്പത്തില്‍ ആണ്‍കുട്ടികളുടെ അമ്മമാര്‍ അതിനെപ്പറ്റി പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടാണ്.

മംഗിണി,

കിങ്ങിണി,

പൊന്മണി...

എന്താപ്പോ ഒരു കിണി പൊങ്ങച്ചം.... ആ അമ്മമാര്‍ തന്നെ ചോദിക്കും 'നിനക്ക് പറ്റുമോ ദൂരേയ്ക്കു ഉന്നം പിടിച്ച് മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍....'

' ഇല്ല.'

'ആണ്‍കുട്ട്യോള് അങ്ങനെ ഒഴിക്കണതോണ്ട് മൂത്രത്തില്‍ കിടക്കില്ല. പെണ്‍കുട്ട്യോളു മൂത്രൊഴിച്ചു നിറുകന്തലവരെയാക്കി അതില്‍ കിടക്കും. എത്ര തുണി തിരുമ്മണം പിന്നെ'

അത് മംഗിണിയുടെ ഗമ തന്നെയല്ലേ .

പുരുഷമേധാവിത്തത്തിനുള്ള ഒരു ന്യായമായി ഇക്കാലത്തും ചിലരൊക്കെ 'മൂത്രമൊഴിച്ചുകൊണ്ട് പേരെഴുതാന്‍ പറ്റുമോ പെണ്ണുങ്ങളേ' എന്ന് ചോദിച്ച് വമ്പത്തരം ചമയുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.

കുഞ്ഞു വാവകളായ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ കരഞ്ഞാല്‍, അമ്മമാര്‍ ഓടി വന്നെടുക്കും... അല്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്നവരില്‍ നിന്ന് നല്ല വഴക്ക് കിട്ടും. ആണ്‍ കുട്ടികളെ കരയിക്കാന്‍ പാടില്ലത്രേ! അവരധികം കരഞ്ഞാല്‍ ഈ കിണിയുണ്ടല്ലോ അത് മേലോട്ട് കയറി വയറിനുള്ളിലേക്ക് പോയിക്കളയും... പിന്നെ ആകെ പ്രശ്‌നമാണ്.. അത് പരിഹരിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും കഴിയില്ല പോലും.

ഞാന്‍ അന്തം വിട്ട് ആലോചിച്ച് നിന്നിട്ടുണ്ട്. ഈ കിണി ഏതു വഴിയ്ക്കാണ് വയറ്റില്‍ കയറി പോകുന്നതാവോ?

കുഞ്ഞുവാവകളായ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കരയുമ്പോള്‍ അത്ര തിരക്കില്ല എടുക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും. കിണി ഇല്ല, വയറ്റില്‍ കയറിപ്പോവാന്‍ എന്നതുമാത്രമല്ല, 'സാരല്യാ.. ഇത്തിരി കരഞ്ഞു ശീലിയ്ക്കട്ടേ' എന്നും ഉണ്ട്. കാരണം 'ഇനീം ഭാവീലു എത്ര കരയാന്‍ ഉള്ളതാ.. '

കുഞ്ഞുവാവ പെണ്‍കുട്ടിയ്ക്ക് മംഗിണിയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഇച്ചയും ഇത്തിരി കൂടീ വലുതായാല്‍ ഒരു രണ്ടര വയസ്സൊക്കെയായാല്‍ ഇച്ചിയും ( മോശപ്പെട്ട ഒരു സാധനം ) പിന്നെ വേഗം തന്നെ അത് ച്ഛീ എന്ന അറുവഷളന്‍ സാധനവുമായി പരിണമിക്കും. അതു ആരും കാണാന്‍ പാടില്ല എന്നത് സാരമില്ല, അതു മൂടിവെയ്ക്കുന്ന കുണ്ടിക്കുപ്പായം കൂടി ആരും കാണാന്‍ പാടില്ല. അതു തിരുമ്മി ഇടാനും ഒളിപ്പിച്ച് ഉണക്കി എടുക്കാനും ഒക്കെ അതിവേഗം പഠിക്കുകയും വേണം.

പിന്നെ ഈ മംഗിണി നിസ്സാരക്കാരനല്ല മഹാ കുഴപ്പക്കാരനാണെന്ന് വേഗം അങ്ങ് മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങി.ആള്‍ത്തിരക്ക് കുറഞ്ഞ ഇടവഴികളില്‍ മംഗിണികള്‍ പല രൂപത്തില്‍ ചുമ്മാ തളര്‍ന്നും, ചിലപ്പോള്‍ ഉയര്‍ന്നു നിന്നും, പിന്നെ ഇങ്ങനെ തുള്ളി വിറച്ചും , കൈകള്‍ക്കുള്ളീല്‍ എന്തോ ഒരു കളി കളിച്ചും ഒക്കെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി. ഈ കാഴ്ച മലയാളികളുടെ സ്വന്തം കേരളത്തിന്റെ ഇടവഴികളില്‍ മാത്രമൊന്നുമല്ല കേട്ടോ എതിരേറ്റിട്ടുള്ളത്. ഇന്ത്യയിലെ മിക്കവാറും സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ ഇതുണ്ട്.. പൈജാമയുടേയും പാന്റിന്റെയും പാളത്താറിന്റെയും ബംഗാളി ധോത്തിയുടേയും അകമ്പടിയോടെ മംഗിണികള്‍ ഇങ്ങനെ എന്നെ അറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒരിയ്ക്കല്‍ ഈ മംഗിണി പ്രദര്‍ശനത്തിനെതിരേ പോലീസിനോട് പരാതി പറഞ്ഞു. അതു അതിലും വല്യ കുഴപ്പമായി. 'നിങ്ങളെന്തിനാ അതു നോക്കാന്‍ പോയത്? അതുകൊണ്ടല്ലേ കാണേണ്ടി വന്നത്? ' മംഗിണി കേമന്‍ തന്നെ . സംശം ല്യ. പോലീസിനും കൂടീ പേടിയാണ് മംഗിണിയോട് ചോദ്യം ചോദിയ്ക്കാന്‍..

ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചിരുപ്പായി.

പിന്നെ കാലമങ്ങു കടന്നു പോയി.. ച്ഛി യെ പൊതിഞ്ഞു പൊതിഞ്ഞു തുടകള്‍ ഉരഞ്ഞു പൊട്ടി നീറിയിട്ടും ഒരു നിര പൊതിയല്‍ പോലും പകലും രാത്രിയും കുറച്ചില്ല, മഴയത്തും വെയിലത്തും മഞ്ഞത്തും ശീലം മാറ്റിയില്ല.

പതിനെട്ടു വയസ്സില്‍ തന്നെ മംഗിണി വേദനിപ്പിക്കുന്ന ചോര പൊടിയിക്കുന്ന ഒരു ആയുധമായി മാറുമെന്ന്, അത് പൂവിതള്‍ തോറ്റു പോകുന്ന മിനുസങ്ങളില്‍ രക്തവാര്‍ച്ചയുണ്ടാക്കുമെന്ന്, കുഞ്ഞു മിനുസങ്ങളെ അടര്‍ത്തിപ്പൊട്ടിക്കുമെന്ന്.. പകല്‍ മുഴുവന്‍ പച്ചവെള്ളംനിറച്ച പാത്രത്തിലിരുന്നാലേ വീണ്ടും വീണ്ടും മംഗിണിയ്ക്ക് മിനുസങ്ങളെ ഇഷ്ടമാകും വിധം പെരുമാറാനാവൂ എന്ന്.. ഞാന്‍ പഠിച്ചു.

ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ഈ മംഗിണിക്ക് പിണങ്ങാനും എളുപ്പമാണ്..

'എന്നെ ഒന്നു നോക്ക് 'എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ നോക്കില്ല.. അനങ്ങില്ല.. പരിചയമേ ഇല്ലാത്തതു പോലെ ഉറങ്ങിക്കളയും.. അങ്ങനെ നിസ്സാരമാക്കി അകറ്റി വേദനിപ്പിക്കാനും അപമാനിക്കാനും കരയിക്കാനും വേണ്ടാത്തതൊക്കെ തോന്നിയതിനുള്ള ശിക്ഷയായി പാതിരാത്രിയില്‍ കുളിക്കാന്‍ പറയാനും ഒക്കെ മംഗിണിക്ക് അറിയാം.

ച്ഛി … വേറെ എന്തു ചെയ്യാനാണ് ?

സ്‌നേഹത്തിന്റെ തൂശനിലയില്‍ , വിശ്വാസത്തിന്റെയും കരുതലിന്റെയും പ്രേമത്തിന്റെയും മോഹത്തിന്റെയും ആശയുടേയും സദ്യ വിളമ്പുമ്പോള്‍ , വിഭവങ്ങളുടെ രുചിയെ സമരസപ്പെടുത്തുന്ന മോശമല്ലാത്ത ഒരുപദംശം മാത്രമാണ് മംഗിണിയെന്ന് അതിനറിയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. വേണ്ടവര്‍ ആരും തന്നെ അറിയിക്കുന്നുമില്ല.

അതുകൊണ്ടാണ് ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്ക് രസകരമായ കത്തുകള്‍ കിട്ടുന്നത്. നീളം കുറവ്, വളവുണ്ട്, ചെരിവുണ്ട് … എന്നൊക്കെ.. .

ആണ്‍ കുട്ടികള്‍ സ്വര്‍ണ അരഞ്ഞാണമിട്ട് മംഗിണി കാട്ടിനടക്കുന്നത് ഭംഗിയാണെന്നും പെണ്‍ കുട്ടികള്‍ ഇച്ച കാണിക്കുന്നത് മഹാ പോക്രിത്തരമാണെന്നും എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും വേണ്ടി...

മംഗിണിയുണ്ടാവാന്‍ തപസ്സനുഷ്ഠിക്കണമെന്ന് ഉപദേശിച്ചവര്‍ക്കു വേണ്ടി..

എന്റെ മോനെ എടുക്കരുതെന്ന് താക്കീതു തന്നവര്‍ക്കു വേണ്ടി..

ഇത്തരം അനുഭവങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതെ, ഇതിനെപ്പറ്റിയൊന്നും കേട്ടുകേള്വി പോലും ഇല്ലാതെ അതിസുന്ദരമായ ജീവിതം നയിക്കുന്നവര്‍ക്കു വേണ്ടി..

ചുമ്മാ എന്റെ ചില വിചാരങ്ങള്‍.