കണ്ണൻ ഡിസൈൻ ചെയ്തതാണ്...നാളെ ഉദ്ഘാടനം

23/08/2020

കണ്ണൻ ഡിസൈൻ ചെയ്തതാണ്... കോസ്റ്റ്ഫോർഡ് നിർമ്മിച്ചതാണ്.

ഡിസൈൻറെ കാര്യം ഞാൻ പറയുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ. കണ്ണൻ അങ്ങനൊന്നും പറയില്ല. ഉദ്ഘാടനച്ചടങ്ങിലേക്കൊന്നും പോവുകയുമില്ല..

നാളെ ഉദ്ഘാടനം..
                                                         

ഒരു ബാസ്മതി അമളി

12/08/2020

ദില്ലിയിൽ ആണ് വാസം. ഒറ്റ മുറി വീടാണ്. അല്പം വിസ്തരിച്ചു പറഞ്ഞാൽ ആകെ ഇരുനൂറു സ്ക്വയർഫീറ്റ് കാണും. ഞാനും വാവയും കണ്ണനും തീരേ പരിമിതമായ സൗകര്യങ്ങളും മാത്രം…

രാവിലെ കോൺഫ്ളേക്സ്, പാല്, നട്സ്. കുറച്ച് പപ്പായക്കഷണങ്ങൾ, ഈരണ്ടു സ്ലൈസ് വെണ്ണപുരട്ടിയ ബ്രഡ്. ഇങ്ങനെ ബ്രേക് ഫാസ്റ്റ് തീർന്നു.

ഉച്ചയാവുമ്പോഴേക്കും എനിക്ക് വിശദമായ പാചകം ചെയ്യാനുണ്ട്. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട രണ്ട് അതിഥികൾ വരികയാണ്. അവരെ സ്വീകരിച്ചു ഭംഗിയായി ഭക്ഷണം നല്കി ഒരു പതിനഞ്ച് ദിവസം കൂടെ പാർപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

സെപ്തംബർ മാസം കാലമാണ്. ദില്ലിയിൽ പാകം ചൂടും പാകം തണുപ്പും ആയിരിക്കും. നേരിയ ഒരു പുതപ്പ് മതി രാത്രിയിൽ സുഖമായി ഉറങ്ങാൻ..

നാലു ബങ്ക് ബെഡുകളാണ് മുറിയിൽ. രണ്ടെണ്ണമാണ് ഞങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഒരെണ്ണം കൂടി തൂത്തു തുടച്ച്‌ ശയ്യയും തലയണയും മൃദുലമായ പുതപ്പും ഒക്കെ ശരിപ്പെടുത്തി. മററു കിടക്കവിരികൾ , തലയിണ ഉറകൾ എല്ലാം അലക്കി വെളുപ്പിച്ചു. മുറി തേച്ചുകഴുകി മിനുക്കി. അരിപ്പൊടി, ഗോതമ്പ് പൊടി..പലതരം പലവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, കാപ്പി, ചായ, വറവ് പലഹാരങ്ങൾ,ബിസ്ക്കറ്റുകൾ, അച്ചാറുകൾ, കൊണ്ടാട്ടങ്ങൾ അങ്ങനെ സകല പരിപാടികളും റെഡിയാണ്.

കുളിമുറിയിൽ ഒരു റണ്ണിംഗ് ഹീറ്റർ വെച്ചു. സോപ്പ് ഡിഷടക്കം കഴുകി മിനുക്കി.

അങ്ങനെ അതിഥികളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരാൻ മോളും അച്ഛനും റെയിൽ വേ സ്ററേഷനിലേക്ക് പോയി.

ഞാൻ പരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കി, നെയ്യും പപ്പടവും ചേർത്ത് കഴിക്കാൻ… ജീരകവെള്ളവും സാമ്പാറും വെച്ചു. ഒട്ടും ചാറില്ലാതെ കുറുകിയിരിക്കുന്ന അവിയൽ വെച്ചു. ബീൻസ് തോരൻ നിർമ്മിച്ചു. പിന്നെ മത്തങ്ങയും പയറും ചേർന്ന എരിശ്ശേരിയും. മടിയൊന്നും കാട്ടിയില്ല. തേങ്ങ ചുമക്കേ വറുത്തിടുക വരെ ചെയ്തു.

തൈരുണ്ട്, മാങ്ങ, നാരങ്ങാ അച്ചാറുകളുണ്ട്. പപ്പടവും കാച്ചി, പയറു കൊണ്ടാട്ടവും വറുത്തു.

ഒടുവിലായി സേമിയാപ്പായസവും തയാറാക്കി.

ഒറ്റമുറിയിൽ ഒരു കിച്ചനെറ്റാണ് ഉള്ളത്. അധികം പരത്തി ഇടാൻ സ്ഥലം ഇല്ല. വിഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതനുസരിച്ച് എല്ലാം സെർവിങ്ങ് പാത്രങ്ങളിലേക്കാക്കി കുഞ്ഞു മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ പാത്രങ്ങൾ കഴുകി കമഴ്ത്തി വെക്കും.

ചോറു മാത്രം കുക്കറിൽ നിന്ന് മാറ്റാറില്ല.

ഞാൻ കുളിച്ച് നല്ല ഭംഗിയുള്ള സൽവാർക്കമ്മീസിട്ട് പൊട്ടൊക്കെ കുത്തി ചുന്നരിപ്പാറുവായി നിന്നു.

അങ്ങനെ അതിഥികൾ എത്തി.

എല്ലാവർക്കും സന്തോഷമായി. അതിഥികൾ അല്പം ജീരകവെള്ളം കുടിച്ചിട്ട് ശടേന്ന് കുളിച്ച് വന്നു. എല്ലാവർക്കും നല്ലോണം വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

വടക്കേ ഇന്ത്യക്കാരുടെ വലിയ തളിക പ്ളേററിൽ ഞാൻ വിഭവങ്ങൾ വിളമ്പി.

കൊണ്ടാട്ടം, അച്ചാറ്, പപ്പടം, ബീൻസ് തോരൻ, എരിശ്ശേരി, അവിയൽ..

ചോറു വിളമ്പാനായി കുക്കർ തുറന്നപ്പോഴാണ് നല്ല ബാസ്മതി അരി ആവശ്യത്തിനുള്ള വെള്ളം മാത്രം ചേർത്ത് അടച്ചുവെച്ചിരിക്കയാണെന്നറിഞ്ഞത്. ഞാൻ കുക്കർ അടുപ്പത്ത് വെച്ചിട്ടു പോലുമില്ലായിരുന്നു!!!

ഞങ്ങളുടെ വിശിഷ്ടാതിഥികൾ ആരായിരുന്നുവെന്നോ… കണ്ണൻെറ അമ്മയും അച്ഛനും… ഞങ്ങളുടെ ദില്ലി താമസസ്ഥലത്തേക്ക് അവർ ആദ്യമായി വന്നതായിരുന്നു….

തുറന്ന കുക്കർ കണ്ടു ആദ്യം എല്ലാവരും രണ്ടു സെക്കൻഡ് അന്തംവിട്ടിരുന്നു. പിന്നെ ഒറ്റ മുറി കുലുങ്ങുന്ന മാതിരി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

'നീയിങ്ങനാണോടീ എൻറെ മോന് ചോറ് വെച്ച് വിളമ്പുന്നതെ'ന്നായി കണ്ണൻറെ അമ്മ.

അച്ഛൻ പൂരിപ്പിച്ചു… ' എന്നാലും നല്ല ആത്മാർഥത ഉണ്ട് '

പൊട്ടിച്ചിരികൾക്കിടയിൽ ഞാൻ കുക്കർ അടുപ്പത്ത് കയറ്റി വെച്ചു.

തളികയിൽ വിളമ്പിയതെല്ലാം തോണ്ടി ത്തിന്നും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചും എല്ലാവരും എൻറെ അമളി നന്നായി ആഘോഷിച്ചു.

ഞാനും ഇങ്ങനെ ഇളിച്ചോണ്ടിരുന്നു...

സ്ത്രീകളുടെ ഒപ്പമാണ് ഞാൻ..,

 11/08/2020

സൈബർ ആക്രമണം നേരിടേണ്ടി വന്ന, വരുന്ന, വരാൻ പോകുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ഒപ്പമാണ് ഞാൻ. അതിൽ കക്ഷി രാഷ്ട്രീയ നിലപാട് ഭേദമില്ല. കാരണം സകല സ്ത്രീകളേയും അവരുടെ പെണ്മയുടെ പേരിൽ ലൈംഗികമായി മാത്രമാണ് പച്ചത്തെറികളുടെ അകമ്പടിയോടെ ആക്രമിക്കുന്നത്. പെണ്ണ് പൊതുസമൂഹത്തിന് എത്ര വേണമെങ്കിലും എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും അപമാനപ്പെടുത്താവുന്ന ഒരു ചരക്ക് മാത്രമാണ് എന്ന ബോധ്യമാണ് ഈ ആക്രമണത്തിൻറെ അജൻഡ.

നൂറ്റി ഇരുപത് കൊല്ലം മുമ്പേ

07/08/2020

നൂറ്റി ഇരുപത് കൊല്ലം മുമ്പേ ഓഗസ്റ്റ് മാസം അഞ്ചിന് ഒരു കവി ഇങ്ങനെ എഴുതി..

സന്യാസി ചൊല്ലി

'ആ അമ്പലത്തില് ദൈവമില്ല'

രാജാവ് ക്രുദ്ധനായി.

'നിരീശ്വരവാദിയെപ്പോലെ സംസാരിക്കരുത്. മുത്തും പവിഴവും വജ്രവും പതിച്ച സുവർണ കിരീടമണിഞ്ഞ ആ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന വിഗ്രഹം കണ്ടില്ലേ?. എന്നിട്ട് അമ്പലത്തിലാരുമില്ലെന്നോ?'

സന്യാസി വിശദമാക്കി.

'അമ്പലത്തിൽ ആരുമില്ലെന്നല്ല, രാജകീയ പ്രൗഡിയും ധനവും അതിൽ വർഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. രാജാവിനെ തന്നെയും അർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, ലോകത്തിൻറെ ദൈവം അവിടെയില്ല.'

രാജാവ് അലറി.

'ഇരുപത് ലക്ഷം സ്വർണ നാണയം ചെലവിട്ടാണ് ആകാശചുംബിയായ ഈ അമ്പലം പണിതത്. എല്ലാ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളും കൃത്യമായി ചെയ്ത് ഞാൻ ഈ അമ്പലം ദൈവത്തിനു സമർപ്പിച്ചതാണ്.. എന്നിട്ടിവിടെ ദൈവമില്ലെന്ന് പറയാൻ എങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു?'

സന്യാസി ശാന്തനായി മറുപടി നല്കി…

'ഈ വർഷം ഇരുന്നൂറു ലക്ഷം ജനങ്ങൾ കഠിനമായ വരൾച്ച സഹിയാതെ, ഭക്ഷണവും പാർപ്പിടവുമില്ലാതെ സഹായത്തിന് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങയുടെ പടിവാതിൽക്കൽ വന്നു… ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടാൻ മാത്രമായി..

അവർ കാട്ടിലും മേട്ടിലും ഗുഹകളിലും വഴിവക്കിലെ മരച്ചോട്ടിലും വെളിച്ചമില്ലാത്ത അമ്പലങ്ങളിലും അഭയം തേടി.

ആ വർഷമാണ് അങ്ങ് ഇരുപത് ലക്ഷം സ്വർണ നാണയങ്ങൾ ചെലവാക്കി അങ്ങയുടെ ഈ അമ്പലം പണിതത്.'

അന്നാണ് ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തത്.

'എൻറെ ശാശ്വതമായ ഭവനം ആകാശനീലിമയിൽ ഒരിക്കലും അണയാത്ത ദീപങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
എൻറെ ഭവനത്തിൻറെ അടിത്തറ സത്യത്തിന്റെ മൂല്യത്താലും സമാധാനത്താലും അനുതാപത്താലും സ്നേഹത്താലും പണിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഈ ദരിദ്രനും നിസ്സാരനുമായ പിശുക്കൻ, സ്വന്തം പ്രജകൾക്ക് അഭയം നല്കാനാവാത്തവൻ..എനിക്ക് വീടുണ്ടാക്കിക്കളയാമെന്ന് സ്വപ്‌നം കാണുകയാണോ?

ആ ദിവസമാണ് ദൈവം അങ്ങയുടെ അമ്പലം വിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയത്. റോഡരികിലെയു മരച്ചോട്ടിലേയും പാവങ്ങൾക്കൊപ്പം ചേർന്നത്.
അങ്ങയുടെ അമ്പലം വിശാല സമുദ്രത്തിലെ പത മാത്രമാണ്.
അങ്ങയുടെ ലൗകികമായ ഈ അമ്പലം പൊള്ളയാണ്. അത് ധനത്തിൻറേയും അഹങ്കാരത്തീൻറേയും ഒരു കുമിള മാത്രമാണ്.'

രോഷാകുലനായ രാജാവ് അലറി.

'വികലബുദ്ധിയായ കപടജീവി. ഈ നിമിഷം എൻറെ രാജ്യം വിട്ടു പോവുക'

സന്യാസി ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.

'എവിടേക്കാണോ ദൈവത്തെ നാടുകടത്തിയത്, അവിടേക്കു തന്നെ സത്യധർമ്മികളേയും നാടുകടത്തുക.'

കവിയുടെ പേര് രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ..

വിവർത്തനം... എച്മുക്കുട്ടി

പാലത്തായിയിൽ.., ആ അമ്മ 75 വയസ്സുവരെ...., ഇന്ത്യ ഒരു ജനാധിപത്യവികസ്വര.., ഞാൻ 130 കോടിയിൽ ഇല്ല..,

27/27/2020

പാലത്തായിയിൽ ആ കുഞ്ഞിനെ ദ്രോഹിച്ചവർ... ഇപ്പോൾ ദ്രോഹിക്കാൻ കൂട്ടു നില്ക്കുന്നവർ അവർ ആരായാലും ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം. അതുകൊണ്ട് കുഞ്ഞിന് മുഴുവൻ നീതിയും കിട്ടുമെന്ന മണ്ടൻ വിശ്വാസമൊന്നും എനിക്കില്ല...

കുഞ്ഞ് ഈ വേദനകളേയും സങ്കടങ്ങളേയും അതിജീവിക്കാൻ അവളെ ഉപദ്രവിച്ചവർക്ക് ശിക്ഷ കിട്ടി എന്ന അറിവ് ഒരു സഹായമാകും. അവൾ തനിച്ചല്ല, നിയമം അവൾക്കൊപ്പമുണ്ട് എന്ന ആത്മവിശ്വാസം കുഞ്ഞിനുണ്ടാകും.

അതിനുശേഷം ആ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാനുള്ള സ്നേഹൗഷധങ്ങൾ, ആത്മവിശ്വാസമരുന്നുകൾ, തൻറേടഗുളികൾ, ഇത്തരം സങ്കടങ്ങളിൽ പെട്ടുഴലുന്നവരെ ചേർത്തു പിടിക്കാനുള്ള ധൈര്യക്കഷായങ്ങൾ, അക്രമങ്ങൾക്കെതിരേ പൊരുതാൻ വേണ്ട ഇൻജെക് ഷൻ ഷോട്ടുകൾ എല്ലാം അവൾക്ക് പകർന്നു നല്കണം. അത് നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടേയും കടമയാണ്....

അവൾ ഈ ഉപദ്രവങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിക്കണം. നമ്മൾ അവളെ അതിനു സഹായിക്കണം...

പെണ്ണും ആണും ഇതരലിംഗക്കാരുമടങ്ങുന്ന ഈ മനുഷ്യസമൂഹം...

പറയി പെറ്റ പന്തിരുകുലം.

02/08/2020 

വരരുചി എന്ന ബ്രാഹ്മണ അഹങ്കാരിക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ വേണം എന്ന് കഥ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട് അമ്മീമ്മ. ചെറിയൊരു വാവയുടെ തലയ്ക്ക് ഭാഗത്ത് തിരിയും കത്തിച്ചു വെച്ച് വാവയെ വെള്ളത്തിലൊഴുക്കിയ വരരുചിയുടെ പാണ്ഡിത്യം, പക്ഷി ഭാഷയിലെ അറിവ്, വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന കേമത്തം….ഇതൊന്നും അമ്മീമ്മക്ക് പ്രശ്നമല്ല. മനുഷ്യത്വം ഇല്ലാത്തയാൾക്ക് ബാക്കി എന്തുണ്ടായിട്ടും കാര്യമില്ല. അക്കാര്യത്തിൽ അമ്മീമ്മക്ക് നല്ല ഉറപ്പായിരുന്നു.

എത്ര മക്കളെയാണ് അയാൾ അമ്മയില്ലാത്തവരാക്കി മാറ്റിയത്..എത്ര മാത്രം ഗർഭക്ളേശം സഹിച്ച്… നരകം പോലത്തെ പ്രസവവേദനയും സഹിച്ച് ..എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കുഞ്ഞിനെ കളഞ്ഞേക്കാൻ പെറ്റമ്മയോടു പറയുന്ന വരരുചിയുടെ ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന് അമ്മീമ്മയുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ യാതൊരു വിലയും ഇല്ല..

കഥയനുസരിച്ചാണെങ്കിൽ … അമ്മീമ്മ യുടെ ബോധ്യമനുസരിച്ചാണെങ്കിൽ ജനിച്ചയുടനെ അമ്മയെ പിരിയേണ്ടി വന്ന പെറ്റിട്ട മക്കളെയെല്ലാം പിരിയേണ്ടി വന്ന ആ പറയിയാണ് ലോകമാതാവ്. അവരെയാണ് നാമം ചൊല്ലി ആദരിക്കേണ്ടത്.

ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചു തുടങ്ങും…

ശരിയാണല്ലോ.

ഇതിനൊക്കെ കാരണമുണ്ട്.

അമ്മീമ്മക്ക് കുട്ടയും വട്ടിയും പനമ്പും മുറവും ഒക്കെ നെയ്തു കൊടുക്കുന്ന ഒരു അമ്മയും മോളും ഉണ്ടാരുന്നു. അമ്മയുടെ പേര് ഞാൻ മറന്നുപോയി. മോളുടെ പേര് തങ്ക എന്നായിരുന്നു. അമ്മ ഇരു നിറമുള്ള കുറെ തലമുടിയുള്ള സ്ത്രീ ആയിരുന്നു. മോള് തുടുത്തു ചുവന്ന് അല്പം ചെമ്പൻ മുടിയുള്ളവളും…

ആൾക്കാരല്ലേ… അമ്മക്ക് ഏതോ സായിപ്പിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായ പെണ്ണാണെന്നൊരു കഥ പ്രചരിപ്പിക്കാൻ എല്ലാവരും താത്പര്യപ്പെട്ടു.

പറച്ചികൾ എന്നാണ് എല്ലാവരും അവരെ വിളിക്കുക. അവരാകട്ടെ എല്ലാവരേയും തമ്പുരാട്ടി എന്ന് വിളിച്ചു പോന്നു.

ഞങ്ങൾ പറച്ചികളെന്നൊന്നും ഒരിക്കലും വിളിച്ചിട്ടില്ല. അങ്ങനെ നായരച്ചി, അമ്മ്യാര്, ചോത്തി, പുലയി, പറച്ചി, മാപ്ളച്ചി എന്നൊക്കെ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞതായി പറഞ്ഞാൽ പോലും അമ്മീമ്മ ചുട്ടപെട തരുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് കടുത്ത അധിക്ഷേപമാണെന്ന് അവർ ഞങ്ങളെ എപ്പോഴും പഠിപ്പിച്ചു.

അമ്മീമ്മക്ക് കൃഷി ചെയ്യാൻ വലിയ ആഗ്രഹമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കുറച്ചു ജോലിക്കാർ ഇടയ്ക്കിടെ വീട്ടിലെത്തും. ഗോവിന്നൻ, രാവുണ്ണി, നാരായണൻ, രാമൻ നായര് അങ്ങനെ കുറച്ച് അമ്മാവന്മാർ.. എല്ലാവരും അമ്മീമ്മയെ ടീച്ചറെ എന്ന് വിളിച്ചു സംസാരിക്കും. അവരെല്ലാം അമ്മീമ്മയെക്കാൾ ചെറുപ്പമായിരുന്നു.

വലിയ പനമ്പ്, ചവറുകൊട്ട, ചാണകക്കൊട്ട, കൊമ്പ് മുറം, പറക്കൊട്ട, മുറം, പൂവട്ടി, പഴക്കൊട്ട ഇതൊക്കെ കൃഷി ആവശ്യങൾക്കുള്ള അമ്മീമ്മയുടെ വീട്ടുപകരണങ്ങളായിരുന്നു. തങ്കേച്ചിയും അമ്മയുമാണ് ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ശരിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുവരിക. മുണ്ടിൻറെ മടി കുറെ നീളത്തിൽ ഇട്ട് അതിങ്ങനെ ഞെറിഞ്ഞ് അരയിൽ കുത്തിവെച്ചിരിക്കും ഇരുവരും. ഭയങ്കര മുറുക്കുകാരാണ് അമ്മയും മോളും. തേക്കിൻറെ വലിയ ഒരിലയിൽ മുറുക്കാനുള്ള വെറ്റില മസാലകളും വെറ്റിലയും പൊതിഞ്ഞ് മടിയിൽ തിരുകീട്ടുണ്ടാവും. പിന്നെ നല്ല മൂർച്ചയുള്ള കത്തിയും.

വീട്ടിൽ വന്നാൽ വില്പന പതുക്കെയാണ് നടക്കുക. ആദ്യം മുറുക്കൽ, പിന്നെ പറമ്പിലെ മാങ്ങ, ഇഞ്ചി, നാരങ്ങ ഇതൊക്കെ എടുക്കൽ, അരച്ചുകലക്കിയും മെഴുക്കുപുരട്ടിയും കൊണ്ടാട്ടവും കടുമാങ്ങയും മോരും കൂട്ടിയുള്ള ഊണ്, ഉണ്ണുമ്പോൾ വലിയ ഉരുളകളായാണ് അവർ ഉണ്ണുക. എന്നിട്ട് മുഖം ചുളിച്ച് പറയും… 'എരൂം ല്ല.. പുളീം ല്ല.. നാല് പച്ചമൊളക് തരോ ടീച്ചറേ..'

ഇതും കഴിഞ്ഞു അമ്മീമ്മയുമായി മുൻവശത്തെ വരാന്തയിലിരുന്ന് പ്രാരാബ്ധം പറയും.. തൂത് കുടിക്കണ പാളോൻ, തൊയിരം തരാത്ത അമ്മായിഅമ്മ, ഈററ കിട്ടാത്തത്, ഈറ്റമ്പൊളി കുത്തിക്കേറി വിരൽ പഴുത്തത്, ഈറ്റക്ക് പോയപ്പോൾ അത്തമൻ ചാഞ്ഞേരേ മലമ്പാമ്പിനെ കണ്ടത്…

'മക്കള് പഠിക്കണുണ്ടോ..മേലാക്കത്തേക്ക് ആയണ്ടാവോ' എന്ന് അമ്മീമ്മയുടെ ക്ളാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന
കോളനിയിലെ കുട്ടികളെ അന്വേഷിച്ച് അവർ ആകുലപ്പെടും..

പിന്നെയാണ് വില്പന.. വിൽക്കുക മാത്രമല്ല പനമ്പും മറ്റും ചാണകം മെഴുകി വെക്കുകയും ചെയ്യും.

എനിക്കും റാണിക്കും ചെറിയ മുറം, ചെറിയ കുട്ട, തവി ഒക്കെ കളിക്കാനായി അവർ ഉണ്ടാക്കിത്തന്നിട്ടുണ്ട്.

ആരും തുണയില്ലാതെ തനിച്ചു താമസിച്ച് സവർണതയോടും ബ്രാഹ്മണ്യത്തിനോടുമെല്ലാം പൊരുതേണ്ടി വന്നതുകൊണ്ടാവാം അമ്മീമ്മക്ക് ജാതിയും മതവും തരിമ്പും പ്രശ്നമല്ലാതായിത്തീർന്നത്.

അമ്മീമ്മ മരിച്ച ദിവസം തങ്കേച്ചിയും കൂട്ടുകാരികളും മക്കളും വീട്ടിൽ വന്ന് നെഞ്ചത്തടിച്ചു നിലവിളിച്ചു…

എൻറെ ടീച്ചറേ….

പാളുവഭാഷയെപ്പറ്റി മൃദുലാദേവിMruduladevi S എഴുതിയപ്പോൾ ഓർമ്മിച്ചത്.

സ്വപ്ന തീയറ്ററും മണീസ് കേഫും

   31/07/2020                          

തൃശൂർ സ്വരാജ് റൗണ്ടിലെ പഴയ രാമവർമ്മ തീയറ്റർ രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ച് പുതിയ സ്വപ്ന തീയറ്റർ ആയി മാറിയത് ഞാൻ വിദ്യാർത്ഥിനി ആയിരിക്കുമ്പോഴാണ്... ആ തീയറ്റർ വാങ്ങിയവർ എഴുപത് വർഷം പഴക്കമുള്ള മണീസ് കേഫും വാങ്ങി പൊളിച്ചു കളയുന്നുവെന്ന് ഇന്നെൻറെ സുഹൃത്ത് മനോജ് പിഷാരത്താണ്Manojkumar Pisharath അറിയിച്ചത്.

കേട്ടപ്പോൾ വലിയ വ്യസനം തോന്നി.

രാമവർമ്മ തീയറ്റർ എന്തുകൊണ്ടോ എന്നിൽ വലിയ ഓർമ്മയായി തെളിയുന്നില്ല. പിന്നീട് സ്വപ്ന ആയി മാറിയ ആ തീയറ്ററിൽ ആദ്യമായി കണ്ട സിനിമ ശങ്കരാഭരണമായിരുന്നു. ഞാനും അച്ഛനും അമ്മയും ഭാഗ്യയും കൂടിയാണ് അതു കണ്ടത്.

പിന്നേയും ചില സിനിമകൾ അവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പ്രേമാഭിഷേകം, എങ്ങനെ നീ മറക്കും, എൻറെ മോഹങ്ങൾ പൂവണിഞ്ഞു, മൂന്നാം പിറ...

മണീസ് കേഫ് അമ്മയുടെ ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട ഇടമായിരുന്നു. അമ്മ പ്രീയൂണിവേഴ്സിറ്റിക്ക് തൃശൂർ സെൻറ് മേരീസ് കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ അപ്പാ രാവിലെ പതിനൊന്നു മണിക്കും ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നു മണിക്കും കാപ്പിയും ചെറുകടിയും അമ്മയ്ക്ക് കോളേജിൽ ലഭ്യമാക്കീരുന്നു. അതാണോ കാരണമെന്ന് അറിയില്ല….അമ്മ എപ്പോഴും മണീസ് കേഫ് എന്നു പറഞ്ഞുപോന്നു.

അച്ഛനു ആ കേഫ് ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ ഔദ്യോഗിക പ്രൗഢിക്ക് അതു പോരാ എന്ന് അദ്ദഹത്തിന് തോന്നീയിരുന്നു. സീഗോ, കാസിനോ, ഇന്ത്യൻ കോഫീ ഹൗസ്, അമ്പാടി, എലൈറ്റ്, പത്തൻസ് ഈ ഇടങ്ങളായിരുന്നു അച്ഛനു ഇഷ്ടം. നല്ല നേരങ്ങളിൽ എലൈറ്റിൽ നിന്ന് വെജിറ്റബിൾ പുലാവ് വാങ്ങിത്തന്നിട്ടുണ്ട് അച്ഛൻ.

കേരളവർമ്മ കോളേജിൽ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുമ്പോൾ ഒരു സഹപാഠിനി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ചേട്ടൻ സ്വപ്ന തീയറ്ററിൽ ടിക്കറ്റ് നല്കുന്ന ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. അവൾക്ക് അവിടെ നൂൺഷോക്ക് ഒരിക്കൽ എന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. മറ്റു വിദ്യാർത്ഥി നികളെല്ലാം വളരെ അടക്കവും ഒതുക്കവും ഉള്ള ഒത്തിരി നല്ല കുട്ടികളായിരുന്നു. അവർക്കാർക്കും സിനിമ ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ അവൾക്കൊപ്പം പോയി.

ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന് ഞാനും അവളും കൂടി എങ്ങനെ നീ മറക്കും എന്ന സിനിമ കണ്ടു. അന്ന് അവളുടെ ചേട്ടൻ ഒരു എക്ളയർ മിഠായിയും മണീസ് കേഫിലെ കാപ്പിയും ഉഴുന്നുവടയും ഞങ്ങൾക്ക് സൽക്കരിച്ചു. എനിക്കന്ന് ഒത്തിരി സന്തോഷം തോന്നി.

തൃക്കൂര് പല വീടുകളിലും കല്യാണപ്പെണ്ണിന് സാരി വാങ്ങാൻ പോവുമ്പോൾ അമ്മീമ്മയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോവാറുണ്ട് വീട്ടുകാർ. അമ്മീമ്മയുടെ ഭ്രഷ്ട് കുറെ കുറഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത്.

അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ കല്യാൺ സിൽക്ക്സിൽ നിന്ന് സാരികളൊക്കെ വാങ്ങി ഞങ്ങൾ കുറച്ച് പെണ്ണുങ്ങൾ മണീസ് കേഫിലെത്തി. അന്നാണ് മണീസ് കേഫിലെ രുചികരമായ മസാലദോശ ഞാൻ ആദ്യമായി കഴിക്കുന്നത്.

അമ്മയും ഒരിക്കലോ രണ്ടു തവണയോ എന്നേയും ഭാഗ്യയേയും അവിടെ കൊണ്ടു പോയി ഭക്ഷണം വാങ്ങിത്തന്നിട്ടുണ്ട്.

പിന്നീട് ജീവിതവും ലോകവും മാറി മറിഞ്ഞപ്പോൾ
ഞാൻ തല്ലുണ്ടാക്കുന്ന വഴക്കു കൂടുന്ന വിസമ്മത രാത്രികളുടെ പിറ്റേന്ന് ദുർലഭം ചിലപ്പോഴൊക്കെ എന്നെ അവിടെ കൊണ്ട് പോയി കാപ്പീം മസാലദോശേം വാങ്ങിത്തരും. കരച്ചിൽ ചവച്ച് ചവച്ച് ഞാൻ അത് കഴിക്കും.

കഠിനം.. ദയനീയം...എന്നിലെ പെണ്മയെ കുത്തിക്കൊല്ലുന്ന ...ശരീരത്തിൻറെ ഓരോ അണുവിലും ഭ്രാന്തായി പൂക്കുന്ന നിന്ദാപമാനങ്ങൾ.

പെറ്റതിനു ശേഷം എനിക്ക് ഒടുക്കത്തെ വെശപ്പാരുന്നു. പെരുവയറിയെന്ന, തീറ്റപ്പണ്ടാരമെന്ന കളിയാക്കലിൽ ഹ ഹ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ട് മസാലദോശയും രണ്ട് കാപ്പിയും ഒക്കെ ഞാൻ ഒന്നിച്ചു തട്ടിവിട്ടിട്ടുണ്ട്.

പോട്ടേ...ഒന്നും സാരമില്ല..

അനവധി വർഷങ്ങളായി ഞാൻ സ്വപ്ന തിയേറ്ററിൽ പോയിട്ട്.. അനവധി വർഷങ്ങളായി ഞാൻ മണീസ് കേഫിൽ പോയിട്ട്….

ഇനി പോവാൻ കഴിയില്ല..

എന്നാലും…

സ്വപ്ന തീയറ്ററിൻറെ പടം ജെസ്മിച്ചേച്ചി Jesme Chirakekaran തന്നതാണ്..